{"id":29408,"date":"2021-04-16T11:12:27","date_gmt":"2021-04-16T11:12:27","guid":{"rendered":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/?p=29408"},"modified":"2021-04-16T19:18:24","modified_gmt":"2021-04-16T19:18:24","slug":"onze-indonesie-trip-40-jr-geleden-en-bzns-desanya","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/2021\/04\/16\/onze-indonesie-trip-40-jr-geleden-en-bzns-desanya\/","title":{"rendered":"Onze Indonesi\u00eb trip 40 jr geleden en BZN’s Desanya"},"content":{"rendered":"

Het bijzondere verhaal achter onze BZN hit: “DESANYA”<\/span> <\/strong><\/h2>\n

Het reizen zit Mary en mij al van jongs af aan in het bloed. In augustus 1981, nu dus 40 jaar geleden, vlogen Mary en ik naar Singapore, waar we een paar dagen verbleven om deze mooie stad te verkennen. Mary was toen 31 en ik 33 jaar oud. Vanuit Singapore vlogen we naar Medan, de hoofdstad van het Indonesische eiland Sumatra, waar we een rondreis maakten, voordat we naar Java en Bali vertrokken.<\/span><\/p>\n

IN SINGAPORE<\/span><\/strong><\/p>\n

\"\"<\/a>

In een becak (fietstaxi) reden we door Singapore, we eindigden bij een restaurant waar we een paar biertjes dronken; de fietser dronk er ook heel wat biertjes weten we nog …<\/span><\/p><\/div>\n

\"\"<\/a>

In Singapore zijn beroemde Botanic Gardens, waar we uiteraard ook naar toe gingen.<\/span><\/p><\/div>\n

SUMATRA<\/span><\/strong><\/p>\n

In Medan, – onze eerste stop in Indonesi\u00eb – hadden we een rondreis geboekt. We werden door een Indonesische reisagent voorgesteld aan een groep Nederlanders die daar al was, ook om diezelfde rondreis door Sumatra te maken. Bij deze groep zaten o.a Johan en Daisy Beckker uit het Gelderse Opheusden, allebei van Indonesische afkomst. Op latere leeftijd kwamen ze naar Nederland. Als snel hadden we een heel leuk contact met Johan en Daisy en enkele van hun reisgenoten.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>

In een restaurant in Medan. Helemaal links zit Daisy, daarnaast Ruud dan Ruud’s vrouw en daarnaast Johan Beckker en helemaal rechts Mary<\/span><\/p><\/div>\n

Zij vertelden en leerden ons tijdens de rondreis door Sumatra van alles over Indonesi\u00eb; het waren eigenlijk top gidsen voor ons. De passie waarmee ze spraken over hun geboorteland, over de mensen, het leven in de kampongs en de natuur ontroerde ons keer op keer. Johan liet ons ergens in een klein dorpje midden in Sumatra zien hoe hij als jongeman opgroeiend in een kampong bamboe hakte en bewerkte. Een zo indrukwekkende demonstratie dat ik me dat nu na 40 jaar nog exact herinner !
\n<\/span><\/p>\n

Alleen al hun kennis over het buitengewoon grote assortiment Indonesische fruit was duizelingwekkend maar wel heel handig voor ons. Zo zal ik nooit meer de Durian vergeten…nooit eerder gezien of van gehoord; wel heel lekker maar een vreselijke stinkbom die je niet mocht meenemen je hotel in…je zag Johan er met volle teugen van genieten, vertellend hoe hij er in Nederland al van gedroomd had…
\n<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>

Vanuit het hotel stappen we weer in ons busje voor het vervolg van onze rondreis door Sumatra. Vlnr Daisy – Ruud – Ruud’s vrouw – Mary en Johan Beckker.<\/span><\/p><\/div>\n

\"\"<\/a>

Onderweg maakte fotograaf Johan Beckker – rechts op de foto – vele foto’s van ons. Ik kan , kijkend naar deze foto bijna niet geloven dat wij dit zijn, maar ja, 40 jaar geleden …..<\/span><\/p><\/div>\n

OP BEZOEK BIJ DE FAM BECKKER<\/strong><\/span><\/p>\n

Johan Beckker was tevens een begenadigd fotograaf en filmer, en dat schiep gezien mijn soortgelijke verslaving natuurlijk ook een extra band. Om elkaars films en foto’s te bekijken zochten we elkaar in Nederland weer op, en daardoor leerden we ook de drie prachtige dochters van Johan en Daisy kennen. Lieneke, Melissa, en Cissy, en we hebben tot op de dag van vandaag na 40 jaar nog steeds een goed contact met de familie Beckker. We leerden ook dat een <\/span>bezoek aan het sympathieke gezin Beckker in Opheusden altijd in het teken staat van eten, en niet zomaar gewoon eten… Dagen van te voren worden allerlei uitheemse gerechten al ingeslagen en voorbereid, de hele familie is bezig met allerlei langdurige kook of stoofprocessen. Op de dag van de visite gaat het gedoceerd eten de hele dag door… heerlijk !!
\n<\/span><\/p>\n

VRIENDEN VOOR HET LEVEN …<\/strong><\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>

Ergens onderweg in Sumatra stoppen we om fruit te kopen en te eten, met wat we toen nog niet wisten: onze vrienden voor het leven. Vlnr: Johan Beckker – Daisy Beckker – Mary Tuijp<\/span><\/p><\/div>\n

\"\"<\/a>

Mary kijkt nog even naar de fotograaf (ikke) voordat ze achter Daisy het hutje ingaat. We kwamen in de kleinste en meest afgelegen dorpjes, maar omdat Johan en Daisy de lokale taal spraken kwamen we zonder problemen overal binnen..<\/span><\/p><\/div>\n

Toen wij met BZN in 1993 dus 12 jaar na ons Indonesische avontuur, bezig waren met het maken van de songs voor onze nieuwe BZN CD\u00a0 “Sweet Dreams” vonden we het moeilijk een passende tekst te vinden bij de melodie van \u00e9\u00e9n van de door m’n collega’s Jack\/Jan gecomponeerde melodie\u00ebn . Mijn ervaring is dat de song sterker wordt naarmate de tekst beter aansluit bij wat de melodie eigenlijk “uitstraalt”. Bij BZN maakten we eerst de melodie en daarop later de tekst. Na dagen van luisteren naar de demo op zoek naar de boodschap in de melodie, vond ik het een oud “Indische” sfeer uitstralen, zoals wij die kenden uit de liedjes van Indische bands van weleer.. en toen kwam ik met goedvinden van Jan en Jack op het idee om onze Indonesische vrienden Johan en Daisy te vragen er een Maleisische\u00a0 tekst op te maken.<\/span><\/p>\n

OVER HEIMWEE NAAR DE DESA IN HET MALEIS<\/strong><\/span><\/p>\n

En die tekst maken, dat hebben ze meer dan perfect gedaan; ik kan me nog goed herinneren dat ze ook in de studio waren tijdens\u00a0 het inzingen, om te zorgen voor de juiste uitspraak van Jan en Carola. De tekst gaat over een oude Indische dame die nu in Nederland woont, maar heimwee heeft naar de desa (dorpje) waar ze ooit woonde in Indonesi\u00eb.<\/span><\/p>\n

Ik vind dat Jan Keizer en Carola Smit dit lied werkelijk zeer empathisch hebben ingezongen, en er een topprestatie mee hebben geleverd. Voor mij misschien wel een van hun beste zangperformances ooit ! De aanwezigheid van de “ge\u00ebmotioneerde ervaringsdeskundigen” Johan en Daisy in de studio, zal hier zeker toe hebben bijgedragen. Er heerste dan ook een melancholieke en af en toe zelfs emotionele sfeer in de studio bij het inzingen. En dat hoor ik nog steeds terug als ik het nu hoor…
\n<\/span><\/p>\n

DE MOOISTE TV OPNAME VAN DESANYA<\/p>\n

We zijn vaak op TV verschenen met Desanya, maar bij \u00e9\u00e9n van de TV opnames in de 5 uur Show bij Viola Holt traden de bloedmooie dochters van Johan en Daisy op als achtergrondkoortje en dansact. Misschien vind ik dit daarom wel de mooiste Desanya TV! Onder aan dit bericht een link naar deze opname… Mary en ik kijken er nog vaak naar, en vooral in, – en wellicht d\u00f3\u00f3r – deze barre lockdown tijden verbeeld ik me af en toe dat het over ons “vroeger” gaat…<\/span><\/p>\n

NAAR JAVA<\/strong><\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>

Op een tamelijk hooggelegen gebied bij Bandung in Java wordt thee verbouwd, Mary heeft er zo te zien niet zo’n trek in<\/span><\/p><\/div>\n

\"\"<\/a>

Hier ben ik bezig met een speciaal project met tuinaarde of zoiets, ook in de buurt van Bandung<\/span><\/p><\/div>\n

NAAR\u00a0 YOGYAKARTA op JAVA<\/strong><\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>

Mary en ik in een kampong de in de buurt van Yogyakarta op Java<\/span><\/p><\/div>\n

\"\"<\/a>

We wachten op de fietstaxi bij het paleis van de Sultan in Yogyakarta, de wachters achter ons spreken Nederlands, een vreemde gewaarwording<\/span><\/p><\/div>\n

\"\"<\/a>

Tja, daar zit ik dan op een van de Stupa’s van de beroemde Borobudur tempel in Yogyakarta. Deze tempel is voor velen de reden voor een bezoek aan Yogya…<\/span><\/p><\/div>\n

NAAR BALI<\/span><\/strong><\/p>\n

\"\"<\/a>

Vanuit Java vlogen we naar Bali, waar Mary hier in Sanur heerlijk uitrust van onze wekenlange reizen door Sumatra en Java<\/span><\/p><\/div>\n

\"\"<\/a>

Mary (31) en ik (33) in Sanur. Daar huurden we een motor waarmee we naar Kuta , aan de andere kant van Bali reden, om daar de beroemde sunset te zien. Kuta was het heiligdom voor de hippies destijds. We zijn later nog wel eens in Bali geweest; Kuta was toen het domein van het massatoerisme geworden… <\/span><\/p><\/div>\n

\"\"<\/a>

Mijn toen 31 jarige vrouw Mary op het strand van Kuta wachtend op de beroemde Kuta sunset… (Bali)<\/span><\/p><\/div>\n