{"id":31779,"date":"2023-10-10T18:38:03","date_gmt":"2023-10-10T18:38:03","guid":{"rendered":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/?p=31779"},"modified":"2024-01-13T18:06:56","modified_gmt":"2024-01-13T18:06:56","slug":"zelf-vliegen-een-jongensdroom-die-uitkwam","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/2023\/10\/10\/zelf-vliegen-een-jongensdroom-die-uitkwam\/","title":{"rendered":"ZELF VLIEGEN…EEN JONGENSDROOM DIE UITKWAM"},"content":{"rendered":"

\u00a0** ZELF VLIEGEN **
\n<\/span><\/strong><\/p>\n

EEN JONGENSDROOM DIE UITKWAM<\/span><\/strong><\/p>\n

In 1948 geboren op de Volendamse dijk, raakte ik als jongetje van 8 a 9\u00a0 jaar al gefascineerd door vliegtuigen; vooral die “zilveren vogels” met dat karakteristieke gierende geluid, die vaak vrij laag over de Volendamse haven vlogen van\/naar Schiphol, en altijd mijn bijzondere aandacht trokken. Ik weet nu dat dit de Vickers Viscount – 800\u00a0 van KLM moet zijn geweest. Zolang als kon volgde ik het vliegtuig in het zwerk tot aan de horizon, waarbij ik soms, naar boven kijkend, wel eens dagdromend naar het vliegtuig riep, \u201cmeneertje mag ik een keertje met je meevliegen? Maar dat zat er niet in, vliegen was toen voor mensen uit arbeidersgezinnen ondenkbaar\u2026<\/span><\/strong><\/p>\n

\"\"<\/a>

Vliegen, als passagier in een vliegtuig, zat er niet in, maar als 10-jarig jongetje in de grote vakantie samen met m’n vader op de fiets van Volendam naar Schiphol maakte een hoop goed. Het vliegvirus zat er toen al in…<\/span><\/strong><\/span>
<\/span><\/p><\/div>\n

REISLUST door LUCHTVAARTVIRUS
\n<\/span><\/strong><\/p>\n

Vliegen zat er voor ons soort mensen nog niet in… maar dat nam gedurende mijn jeugd toch langzaam maar zeker een andere wending. De interesse voor luchtvaart op heel jonge leeftijd maakte niet alleen dat er met Sinterklaas veel lucht,- en ruimtevaartboeken op m’n wenslijstje stonden, maar ook triggerde het luchtvaart virus reeds op jonge leeftijd mijn reislust. Toen mijn a.s vrouw Mary net als ik ook besmet bleek met een heftig reisvirus, konden we met onze gezamenlijke spaarcentjes – o.a verdiend met de BZN optredens vanaf 1965,- op vakantie, en vlogen we al op – een voor die tijd – ongebruikelijk jonge leeftijd vaak vanaf Schiphol naar verre en minder verre bestemmingen, zoals Spanje, Amerika en Indonesi\u00eb.<\/span><\/p>\n

STROMINGSLEER & WARMTEOVERDRACHT<\/span><\/strong><\/p>\n

Na mijn LTS opleiding metaalbewerker studeerde ik door, en werd ik werktuigbouwkundig ingenieur; 3 jaar MTS , 5 jaar HTS (ing) en 5 jaar TU Delft. Wat mij in die studie tijd vooral sterk intrigeerde was het raakvlak tussen natuur en techniek. Ik denk dat mijn affectie voor vliegerij dan ook daar vandaan komt. Naast Theoretische Mechanica was het vak SWO (Stromingsleer en Warmteoverdracht) mijn favoriete vak en afstudeer richting op de TU in Delft; deze disciplines komen natuurlijk ook sterk aan bod bij allerlei technische en aerodynamische aspecten van het vliegen.<\/span><\/p>\n

MET BZN DE LUCHT IN<\/span><\/strong><\/p>\n

In 1976 scoorden we met BZN onze eerste nr 1 hit; het vliegen naar internationale bestemmingen met de band begon in een stroomversnelling te raken. Ik weet nog dat we een paar jaar later in een DC 10 op de terugweg van een TV optreden in een buitenland \u2019s nachts op weg naar Amsterdam een tussenlanding maakten in K\u00f6ln in een potdichte mist. Ik volgde de approach en landing in die zwarte duisternis door het raampje naast mij, en terwijl ik tijdens die approach van alles hoorde en voelde, zag ik door die mist niets. Totdat ik aan de touchdown merkte dat we op de landingsbaan reden en zelfs di\u00e9, kon ik door de dichte mist amper of niet zien. Ik was perplex\u2026 hoe doen ze dit ?\u00a0 Het maakte op mij een onuitwisbare indruk, en ik weet nog dat ik dacht, ik MOET weten hoe dit werkt\u2026 en dat was eigenlijk de druppel die bij mij de spreekwoordelijke emmer deed over lopen……….<\/span><\/p>\n

1987 – 1STE VLIEGLES BIJ WOH<\/strong><\/span><\/p>\n

In 1987 ben ik – niet lang na die bewuste DC10 vlucht met onze band, – samen met BZN collega gitarist Cees Tol, die ook last had van een toen reeds levenslang hardnekkig vliegvirus, naar de vliegkeuring in Soesterberg gegaan. We werden goedgekeurd en stonden een paar dagen later aan de balie bij “Wings Over Holland op vliegveld Lelystad”\u00a0 om vlieglessen te nemen\u2026Door omstandigheden is Cees daarna helaas snel afgehaakt.
\n<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a> In november 2014 heb ik met Cees Tol (R.I.P) en zijn vrouw Tiny (R.I.P) nog een rondvlucht gemaakt in de PH-BZN; zie bovenstaande foto. Cees was toen al ernstig gehandicapt door een herseninfarct, ze overleden kort na elkaar Cees in 2018 en Tiny in 2019<\/em><\/strong><\/span><\/span><\/p>\n

1ste<\/span> BREVET EN 1ste EIGEN KIST<\/span><\/strong><\/p>\n

In 1988 slaagde ik na de vlieglessen van instructeurs Bert Huizinga en Ron Handgraaf bij Wings over Holland voor m\u2019n P<\/strong>rivate P<\/strong>ilot L<\/strong>icense (PPL<\/strong>) en kocht, bijgestaan door Co van Tamelen van Wings over Holland, – halverwege die PPL opleiding reeds – in Stuttgart-, een Fuji, die we in Nederland als PH-BZN hebben ingeschreven.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>

De aankoop van de PH-BZN in 1989 was behoorlijk in het nieuws. Bovenstaande foto van Jan Stappenbeld stond groot op de voorpagina van de Telegraaf.\u00a0 Carola Smit en ik heffen samen het glas in de net aangeschafte PH-BZN<\/span><\/strong><\/span><\/p><\/div>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

\"\"<\/a>

Wat hebben we al die jaren toch mateloos veel plezier beleefd aan deze Fuji, de PH-BZN, ook samen met ons gezin. Zo vlogen we er o.a in 1992 met onze zoons Vincent en Kees via Frankrijk, Spanje en Portugal mee naar Marokko….<\/span><\/strong><\/p><\/div>\n

\"\"<\/a>

De cockpit van de PH-BZN<\/span><\/strong><\/p><\/div>\n

Het ging ook wel eens (bijna) mis<\/strong><\/span><\/p>\n

Niet lang nadat ik mijn P<\/strong>rivat P<\/strong>ilot L<\/strong>icense (PPL<\/strong>) had gehaald ging het in mrt 1991 niet helemaal zoals het hoorde. <\/span>Met een sputterende motor moest een “voorzorgslanding” gemaakt worden en g\u00e9\u00e9n “noodlanding”, zoals hieronder in de Priv\u00e9 vermeld stond. <\/span><\/p>\n

Als er tijdens een motorstoring nog n.l nog voldoende motorvermogen is om door te vliegen, en ergens te landen, mag je het officieel geen noodlanding noemen<\/em><\/span><\/p>\n

\"\"<\/strong><\/span><\/p>\n

BEROEPSVLIEGER EN THEORIE-EXAMEN VOOR VERKEERSVLIEGER<\/span><\/strong><\/p>\n

In 1990 wilde ik hogerop in de vliegerij, maar omdat ik qua leeftijd te oud was voor een baan bij een maatschappij en sowieso toch bij BZN zou blijven, leek het me een goed idee om dan maar instructeur te worden, om in m’n vrije tijd wat vlieglessen te kunnen geven. Daarvoor moest eerst het C<\/strong>ommercial P<\/strong>ilot L<\/strong>icense (CPL<\/strong>) gehaald worden, je bent dan beroepsvlieger, uiteraard met\u00a0 I<\/strong>nstrument-R<\/strong>ating (IR<\/strong>), – de zgn blindvliegbevoegdheid – dus begon ik tegelijk met de praktijkopleiding CPL<\/strong>\u00a0 ook met de ATPL<\/strong> theorie opleiding\u00a0 (A<\/strong>ir T<\/strong>raffic P<\/strong>ilot L<\/strong>icense) – theorie opleiding voor verkeersvlieger). Het lukte mij om die theorieopleiding binnen de toegestane 24 maanden, af te ronden, in totaal 8 vakken, dus elke 3 maanden moest er een vak “gehaald” worden..
\n<\/span><\/p>\n

BLINDVLIEGEN met BEROEPSBREVET EN 2de EIGEN KIST<\/span><\/strong><\/p>\n

\"\"<\/a>

De Bonanza BE-33 met registratie PH-BNK was uitgerust voor professioneel vliegen onder de IFR rules (Instrument Flight Rules) in zgn IMC (Instrumental Meteorological Conditions) kort gezegd onder slechte zicht en\/of weersomstandigheden.<\/span><\/strong><\/span><\/p><\/div>\n

Eind 1990 kocht ik speciaal voor die CPL opleiding een (IFR)<\/strong> uitgeruste (I<\/strong>nstrument – F<\/strong>light – R<\/strong>ules ) Bonanza F33C\u00a0 (zie hierboven)\u00a0 van de KLM luchtvaartschool in Groningen \u2013 de PH-BNK – met retractable landing gear (intrekbaar landingsgestel) , voorzien van instrumenten met behulp waarvan tijdens slecht vliegzicht, of slecht weer, zgn IMC<\/strong> ( I<\/strong>nstrumental M<\/strong>etereological C<\/strong>onditions) zgn instrumentvluchten en\/of nachtvluchten konden worden gemaakt.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>

De cockpit van de PH-BNK – Bonanza BE-33, waarin ik veel nachtvluchten maakte, waaronder de verplichte nachtvluchten met leerling beroepsvliegers, maar ook veel IFR (Instrument Flight Rules) vluchten in IMC (Intrumental Meteorological Conditions) in slechte weersomstandigheden<\/strong><\/span>\u00a0
<\/span><\/p><\/div>\n

De Bonanza staat algemeen bekend als de Rolls Royce onder de eenmotorige General Aviation vliegtuigen. Toen het CPL met IF rating onder leiding van instructeur en KLM-er Dick Algra binnen was, begon ik de opleiding voor vlieginstructeur. Die opleiding deed ik rond 1992 – 1994 bij Polderaviation van Willem van Duijn, op Lelystad Airport.<\/span><\/p>\n

LANGHARIGE MUZIKANT
\n<\/span><\/strong><\/p>\n

Henry Palsrok was daar een zeer inspirerende instructeur, waar ik veel van geleerd heb. Het was grappig dat ik vanwege mijn ingenieurs achtergrond tijdens die instructeursopleiding af en toe door Henry gevraagd werd om voor de klas bepaalde mechanische en aerodynamische aspecten v\/h vliegen uit te leggen. Daar stond ik dan.. de langharige muzikant; als leraar voor de klas om aan o.a gepensioneerde airline pilots, gelouterde professionals waaronder Coen van Lohuizen en Willem van Duijn de liftformule en andere technische \u201cvliegzaken\u201d uit te leggen.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>

De enige vlucht die mijn moeder (13 kinderen in 11 jaar ) in haar leven heeft gemaakt, was op 26 april 1993 met haar “oudste kind” in de PH-BNK. (bovenstaande foto) Na afloop zei ze: ik heb het voor jou gedaan Jan, ik doe het nooit meer” M’n vader was een eenvoudige fabrieksarbeider; hij heeft in zijn leven nooit een auto bestuurd, en ook nooit in een vliegtuig gezeten. Hij is in 1984 , slechts 4 jaar voordat ik m’n 1ste brevet en kist kreeg, overleden op 57 jarige leeftijd. Wat zou hij het mooi gevonden hebben… naast z’n zoon in de cockpit…net als toen ie voor ’t eerst naast mij – z’n eerste zoon met een eigen auto – vol trots over de Volendamse dijk reed…. daar denk ik nog vaak aan…\u00a0 \u00a0<\/strong><\/span><\/p><\/div>\n

\"\"<\/a>

Het was nog wel even wat om mijn moeder naast mij in het vliegtuig te krijgen. Zoals te zien zit ik links waar geen deur zit, dus moest ik \u00e9\u00e9rst naar binnen en daarna m’n moeder, die daarbij natuurlijk wel door hangaar medewerkers geholpen werd; mijn schoonmoeder die \u00f3\u00f3k mee was, zit hier al achterin samen met Mary<\/span> <\/strong><\/span><\/p><\/div>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

EINDELIJK VLIEGINSTRUCTEUR<\/strong><\/span><\/p>\n

Na 2 jaar \u00e9cht hard ploeteren en studeren – in de lucht, thuis , in de BZN bus onderweg naar de concerten, in kleedkamers en in hotelkamers had ik m\u2019n Flight Instructor Rating en mocht ik mezelf “vlieginstructeur” noemen met de bevoegdheid om beroepsvliegers en sportvliegers op te leiden leiden, hetgeen ik beide met heel veel plezier jarenlang gedaan heb. De beroepsvliegers in de Bonanza PH-BNK en de sportvliegers, waaronder mijn eigen jongste zoon Kees, \u00a0in de Fuji PH-BZN.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>

– Onze Kees met zoon Nico-. Het was bijzonder om jongste zoon Kees tot sportvlieger op te leiden. Ik weet nog dat Mary niet wilde weten wanneer ik hem z’n 1ste solo vlucht zou laten vliegen… De gebrevetteerde Kees gaat hier met z’n zoon Nico even een rondje Volendam doen in de PH-BZN . Leuk was dat Ivo Niehe van “De TV SHOW” Kees en mij op vliegveld Lelystad interviewde, waarna in beeld eerst Kees opsteeg met de PH-BZN en ik daarna met de PH-BNK \u00a0<\/strong> <\/span>
<\/span><\/p><\/div>\n

Voor de nachtvluchten met de PH-BNK \u00a0t.b.v. de CPL<\/strong> – (C<\/strong>ommercial P<\/strong>ilot L<\/strong>icense) met IR<\/strong> – (I<\/strong>nstrument R<\/strong>ating)\u00a0 – ofwel beroepsbrevet met daarbij\u00a0 “blindvliegopleiding”, moest het al vroeg donker zijn, dus vloog ik dan met leerlingen – tussen de BZN optredens door -,\u00a0 \u2019s winters vanaf 17:00 uur in het duister vanaf Lelystad naar Groningen, Rotterdam, \u00a0Bremen of M\u00fcnster-Osnabr\u00fcck om daar Instrument Approaches te maken en daarna, tegen de nacht, nog voor sluitingstijd in Lelystad weer geland te zijn. Dat laatste mislukte ook wel eens, of het was mistig in Lelystad, en dan moesten we ’s nachts op Schiphol landen. Waar Mary ons dan op moest halen, en volgende dag weer heen brengen. Ik had mijn vliegschool inmiddels gevestigd bij Polderaviation op Lelystad Airport (EHLE)<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>

De PH-BZN en de PH BNK gebroederlijk naast elkaar bij de toenmalige hangaar van Dutch Flight Support<\/span><\/strong><\/span><\/p><\/div>\n

VLIEGFANATISME of VLIEGGEKTE<\/span><\/strong><\/p>\n

Inmiddels leerde ik dat vliegen niet alleen een geweldige bezigheid of hobby was, maar dat het zelfs verslavend kon werken, toen ik bij Polderaviation in 1996 een hele bijzondere vliegfanaat ontmoette; een \u00e9chte zgn. \u201cvlieg gek\u201d, zwaar ge\u00efnfecteerd door het heftigst denkbare vliegvirus. Deze volgens mij toen nog niet gebrevetteerde jongeman, ene \u201cRuben F\u00fcrste\u201d vertelde mij dat hij regelmatig hele lange intercontinentale vluchten maakte, als passagier, zonder op de bestemming het vliegveld te verlaten, of n\u00f3g gekker, indien mogelijk, zelfs tot verbijstering van het cabinepersoneel zonder het vliegtuig te verlaten. Het ging bij die persoon puur om het gevoel om los van de grond te zijn, om het vlieggevoel\u2026ook al was dat 10 of 12 uur lang in de cabine van een passagiersvliegtuig\u2026\u2026 Ruben haalde bij Polderaviation zijn vliegbrevet en toonde zich een kundig vlieger; die promoveerde tot instructeur, vliegschooleigenaar en zelfs examinator. De laatste jaren heeft hij mij m\u2019n profchecks afgenomen.<\/span><\/p>\n

MET EIGEN KIST OP VAKANTIE MET GEZIN<\/span><\/strong><\/p>\n

Naast de vlieglessen die ik gaf, ben ik ook veel met m\u2019n gezin in een van onze twee kisten op vakantie gegaan. O.a met de Fuji PH-BZN vanaf 1992 al, toen we VFR – op zicht – nog zonder GPS, koers-tijd navigerend via Spanje en Portugal naar Afrika vlogen, en later ook naar Engeland, Ierland, Oostblok,- en Scandinavische landen. En in de PH-BNK (altijd IFR, dus op instrumenten) met zakenrelaties naar bijna \u00a0alle Oost,- en Noord-Europese landen. Maar ook in de Bonanza met ons gezin naar vele buitenlandse bestemmingen o.a eiland R\u00fcgen in de Oostzee, en over de Alpen naar eilanden Elba, Corsica, Corfu en Griekenland, en vanuit Griekenland naar Tirana, de hoofdstad van het tot 1992 afgesloten communistische Albani\u00eb. Wij waren in 1994 met de PH-BNK de eerste Nederlandse priv\u00e9 kist in 50 jaar die in Tirana, landde; een bizarre maar onvergetelijke belevenis !!<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>

Hier staan we in Oostenrijk op Salzburg Airport, waar we op bezoek waren bij Oostenrijkse vrienden. We zijn bezig in te pakken voor een vlucht over de Alpen naar Corsica en vandaar naar Griekenland en Albani\u00eb, onze jongste zoon Kees maakte de foto…<\/span> <\/span><\/strong><\/span><\/p><\/div>\n

\"\"<\/a>

We zitten hier op het Griekse eiland Corfu te wachten op de tankwagen voor onze volgende vlucht. Het was bar heet…zoon Kees zocht verkoeling onder de vleugel<\/span><\/strong><\/span><\/p><\/div>\n

VLIEGVELD LELYSTAD was 2de “THUIS”<\/span><\/strong><\/p>\n

\"\"<\/a>

Vliegveld Lelystad in 2008 v\u00e9r voor de uitbreiding in 2019, met in het rood de hangaars\/bedrijven waar onze 2 vliegtuigen door de jaren heen in gestaan hebben. Zo’n 35 jaar lang is dit vliegveld\/terrein mijn 2de thuis geweest, iedereen kende er iedereen, er hing vooral mijn eerste 25 jaar een echt gemoedelijke sfeer…wat heb ik hier veel mooie uurtjes doorgebracht, waaronder zelfs paling roken met de voltallige luchthavendienst naast de verkeerstoren\u00a0 in onze zelf gemaakte rookton ..wat een prachtige tijd !<\/strong><\/span>
<\/span><\/p><\/div>\n

LUCHTFOTOGRAFIE\u00a0 & VLIEGEN MET ONZE KLEINKINDEREN\u00a0<\/strong> <\/span><\/p>\n

Tot nu toe heb ik als luchtfotograaf vele vele duizenden luchtfoto\u2019s gemaakt vanuit de PH-BZN ( met kap open). <\/span><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

De meeste daarvan, boven Volendam, Waterland en omstreken. Ook maakte ik veel zakenvluchten, met de PH-BNK, en ook veel rondvluchten, met vrienden en bekenden o.a met veel BZN fans op de “BZN vliegdagen”. <\/span><\/p>\n

Vooral de laatste jaren heb ik vaak met m\u2019n kleinkinderen en hun vrienden en vriendinnen gevlogen. De oudsten daarvan, tweeling Jan en Kees Tuijp nu 20 jr (2023) hebben naast hun bap (opa) als instructeur, zelf heel vaak mooie landingen met de PH-BZN gemaakt.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>

Bij de PH-BZN met kleinkinderen Elly, Jip, Thijs, Tim, Nico, en Mary jr. toen ze nog piepjong waren, maar wel reeds enthousiast over vliegen in de PH-BZN boven Volendam..<\/span><\/strong><\/span><\/p><\/div>\n

\"\"<\/a>

Tweeling kleinzoons “Jan en Kees” waren ook op heel jonge leeftijd reeds zeer enthousiaste vliegfanaatjes. Ze hebben al vanaf hun 15de jaar naast hun bap (opa) heel veel mooie landingen gemaakt<\/span> <\/span><\/p><\/div>\n

\"\"<\/a>

Met kleinzoons tweeling Jan(R) en Kees op de PH-BZN.<\/span><\/strong><\/span><\/p><\/div>\n

\"\"<\/a>

Ook kleindochter Sophie (L) ging met haar vriendinnen vaak mee de lucht in. Maar dansen op de vleugel deed ze liever dan het vliegtuig besturen…<\/span><\/strong><\/span><\/p><\/div>\n

DE BONANZA VERKOCHT<\/span><\/strong><\/p>\n

Omdat mijn vrouw en ik vanaf 2007 – toen BZN afscheid nam – , zijn begonnen met \u2018t maken\u00a0 van wereldreizen (tot nu toe 145 landen bezocht) en omdat we vanaf toen gemiddeld meer dan 6 maanden per jaar op reis waren, is in 2013 de Bonanza – PH-BNK verkocht, aan een KLM vlieger die er ook tijdens zijn opleiding op gevlogen had, de kist bleef in Lelystad in de hangaar; af en toe zagen we de laatste tijd de PH-BNK nog uit de hangaar komen, en dat gaf een goed gevoel allemaal.
\n<\/span><\/p>\n

ONVERMIJDELIJK DENKPROCES<\/span><\/strong><\/p>\n

Met de PH-BZN is het anders gegaan. Het was oktober 2022, ik was 74 jaar en net als nu nog steeds in een hele goede lichamelijke en geestelijke conditie. Ook had ik nog steeds een geldige medische vliegkeuring en geldige profcheck op zak, \u00a0maar toch\u2026 je wilt niet dat ooit een arts of luchtvaartautoriteit je gebiedt om te stoppen, dan ben je eigenlijk al te ver gegaan; kleine foutjes of slordigheidjes kunnen in de vliegerij fatale gevolgen hebben . Dus begint er met het verstrijken der jaren bij de meeste vliegers hieromtrent langzamerhand een denkproces; op gang te komen; bij mij werd dat versterkt omdat ik vooral de laatste tijd veel met m\u2019n kleinkinderen vloog. Stel je toch eens voor\u2026…en dan is diep verborgen in de krochten van je bewustzijn zelfs de aller-aller-aller kleinste kans dat er ooit wat mis zou kunnen gaan …..te groot…en je wilt ook niet tegen je kleinkinderen zeggen dat ze daarom niet meer mee mogen vliegen…een steeds groter wordend dilemma !
\n<\/span><\/p>\n

“VERKOOP GAAT WEL JAREN DUREN”<\/span><\/strong><\/p>\n

Ik besprak dit wel eens met oudere vliegers, die hier ook mee \u201ctobden\u201d. Ook met de baas van het onderhoudsbedrijf op Lelystad, Marinus, die zelf ook vliegt en vliegtuighandelaar is. Hij gaf mij aan, dit denkproces al eerder bij oudere vliegers te hebben gesignaleerd, en adviseerde me na een aantal gesprekken begin okt 2022 om het vliegtuig voor een ferme prijs rustig te koop te zetten op een internetsite. De uiteindelijke verkoop zou op z\u2019n minst nog maanden, maar wellicht nog wel \u00e9\u00e9n of meerdere jaren duren. Bovendien konden we de initieel hoge prijs dan mogelijk heel langzaam laten zakken om er zo verzekerd van te zijn voor de hoogst mogelijke prijs te hebben verkocht…\u00a0 Hij liet me twee vliegtuigen zien in zijn hangaar die er ook al zo lang te koop stonden…..dan zou ik intussen verder kunnen vliegen, met het bevredigende gevoel m\u2019n vlieg carri\u00e8re op verantwoorde wijze af te bouwen.<\/span><\/p>\n

“HET KAN EEN GRAP VAN IEMAND ZIJN”<\/span><\/strong><\/p>\n

Een uur echter nadat hij mij had gemeld dat de PH-BZN op internet stond (6 okt 22) belde hij met de mededeling \u201c Ja Jan, ik kan het zelf ook bijna niet geloven, maar er komt morgenochtend een Hongaar die hem komt ophalen, de PH-BZN is verkocht !! Binnen 1 uur verkocht!! “Het kan natuurlijk ook een grap van iemand zijn” dachten we eerst nog, laten we nog maar eens even afwachten of het bedrag wel gestort wordt… en jawel hoor, de volgende ochtend stond het hele bedrag op m’n rekening…<\/span><\/p>\n

VERDOOFD IN EEN ROES NAAR LELYSTAD
\n<\/span><\/strong><\/p>\n

Volkomen verdoofd in een roes van vertwijfeling ging ik naar Lelystad om nog een rondje met de koper te vliegen, en daar ging ie dan..na 34 jaar op Lelystad “gewoond” te hebben…. .\u2026. tja.. drie weken niet geslapen natuurlijk, en nu \u2013 een jaar later – nog steeds emotionele momenten\u2026als je 35 jaar gevlogen hebt waarvan 34 jaar op de PH-BZN met ruim 6600 vlieguren in je logboek, gaat zo’n afscheid je niet in je kouwe kleren zitten natuurlijk\u2026 <\/span><\/p>\n

Dit gezegd hebbende mogen we ons n\u00e1 35<\/span><\/strong> jaar en 6600<\/span><\/strong> vlieguren in vliegtuigen met 1<\/span><\/strong> motor, gelukkig prijzen er ook de laatste keer nog ongeschonden uit te hebben kunnen stappen. Ons leven heeft voor een significant deel op een positieve wijze in het teken gestaan van vliegen en de vliegerij. We hadden het voor geen goud willen missen…
\n<\/span><\/p>\n

“DAT ZAL JE WEL ZIEN”<\/span><\/strong><\/p>\n

Een paar weken na het vertrek van de PH-BZN – nog diep in het verwerkingsproces – , werd ik gebeld door iemand uit Almere die me iets wilde komen brengen; ik vroeg: “wat dan”? “Dat zal je wel zien”, zei hij. Ik dacht dat hij misschien nog iets in de hangaar van mij gevonden had of zoiets dergelijks. Een uur later kwam hij bij ons in Volendam aan de deur met een door hem zelf gemaakt en in de originele kleuren geschilderd schaalmodel van de PH-BZN in een prachtige stolp. Ik kreeg er de tranen van in m\u2019n ogen.. en was zeer ge\u00ebmotioneerd. De stolp met de PH-BZN heeft een ere plek bij ons in de woonkamer gekregen, en iedereen die bij ons thuis komt, is er, na het horen van het bijbehorende verhaal, zeer van onder de indruk..<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a><\/strong><\/p>\n

O ja , rest nog te vermelden de naam van de persoon, die me dit zeer waardevolle geschenk kwam brengen\u2026 een\u00a0 vliegfanaat die als geen ander begrijpt wat voor gemis \u201cniet meer vliegen\u201d voor een \u201cvleugellam\u201d wezen kan betekenen, en die snapt welke enorme impact vliegen heeft, op het leven van andere vliegfanaten\u2026\u2026en dus ook op het plotseling stoppen daarmee\u2026 \u00a0ik bedank hem voor dit geweldige niet in materi\u00eble waardes uit\u00a0 te drukken cadeau\u2026 zijn naam kwam al eerder voor in dit artikel:\u00a0 Ruben F\u00fcrste \u2013 forever friends<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>

RUBEN F\u00dcRSTE naast mij op de PH-BZN… friends forever<\/span><\/strong><\/span><\/p><\/div>\n

Jan Tuijp<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u00a0** ZELF VLIEGEN ** EEN JONGENSDROOM DIE UITKWAM In 1948 geboren op de Volendamse dijk, raakte ik als jongetje van 8 a 9\u00a0 jaar al gefascineerd door vliegtuigen; vooral die “zilveren vogels” met dat karakteristieke gierende geluid, die vaak vrij laag over de Volendamse haven vlogen van\/naar Schiphol, en altijd mijn bijzondere aandacht trokken. Ik […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-31779","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-ongecategoriseerd"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/31779","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=31779"}],"version-history":[{"count":20,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/31779\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":32065,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/31779\/revisions\/32065"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=31779"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=31779"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=31779"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}