{"id":5802,"date":"2009-08-20T21:41:54","date_gmt":"2009-08-20T21:41:54","guid":{"rendered":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/2009\/08\/20\/klimduin-en-giethoorn\/"},"modified":"2014-02-21T11:36:39","modified_gmt":"2014-02-21T11:36:39","slug":"klimduin-en-giethoorn","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/2009\/08\/20\/klimduin-en-giethoorn\/","title":{"rendered":"Klimduin en Giethoorn"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/font><\/p>\n

KLIMDUIN MET JAN KEES EN TIM<\/strong><\/font><\/p>\n

Onze schoondochter Tamara zong\u00a0het afgelopen weekend voor onze militairen in Bosnie,\u00a0dus hadden wij een\u00a0dagje\u00a0Jan, Kees en Tim. We\u00a0dachten in een fluisterbootje met ze te gaan\u00a0varen\u00a0bij Broek in Waterland, maar de heren gingen liever naar het klimduin bij\u00a0Schoorl, net achter\u00a0de\u00a0Noordzeekust.\u00a0Hun vader Sander, en zijn broers Vincent en Kees gingen daar met ons vroeger ook al graag heen. We maakten er ook toen al altijd een wedstrijdje van wie het eerst boven was en daarna wie het snelst beneden. Tot nu toe won ik altijd, maar\u00a0op deze gedenkwaardige dag heb ik mijn Waterloo gevonden.\u00a0Ik denk dat dat meer van mij dan van mijn kleinkinderen zegt; je wordt ouder pappa!\u00a0\u00a0\u00a0<\/font><\/p>\n

Onder: Kleinzoons Jan, Kees en Tim\u00a0voor de wedstrijd – linksboven – ze waren\u00a0veel eerder boven dan ik – rechtsboven -, maar tijdens deze\u00a0eerste zwoegpartij had ik mijn zware fotocamera mee, dus had ik een smoes.\u00a0Hierna moest ik mijn camera van de boys beneden bij\u00a0oma laten. Boven op het klimduin maakte ik hijgend eerst nog de onderste foto’s<\/u><\/em> \u00a0<\/font><\/p>\n

\"\"\u00a0\u00a0<\/font>\u00a0\u00a0<\/p>\n

Onder: Hierna kon ik me niet meer achter mijn camera\u00a0verschuilen, daarmee maakte Mary de onderstaande foto; het bewijs dat\u00a0de Bap\u00a0verloren had van zijn kleinkinderen werd voor eeuwig vastgelegd.\u00a0 Jan en Kees zijn vooraan in het midden al beneden als hun bap\u00a0met wit hemd en schoenen in zijn handen, daar vele meters achter naar beneden loopt, nog maar net voor de kleine Tim die als laatste eindigde; en geloof me ik heb echt m’n uiterste best gedaan.\u00a0Dan te bedenken dat ik elke dag van de week zo’n 6 kilometer hard loop. <\/u><\/em><\/font><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Onder: Na het klimmen maakten we\u00a0een boswandeling;\u00a0ik maakte\u00a0foto’s, en Jan\u00a0Kees en Tim reikten de onderwerpen aan, zoals valkuilen, eikeltjes etc.\u00a0De boys vonden dit erg spannend en zochte enthousiast\u00a0het hele bos af. Zo kiekte ik o.a paddestoelen, zogenaamde “wilde dieren” drollen, een konijnenhol, en\u00a0in opdracht van de boys een close up van een wesp. Deze laatste foto had buitengewone aandacht van de mannen<\/u><\/em>\u00a0<\/font><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Onder: Om het laatste restje energie uit hun lijven te lozen sprongen mijn nazaten\u00a0daarna nog een uur\u00a0lang onafgebroken van een muurtje aan de voet van het klimduin, en maakten\u00a0daarbij\u00a0 – in de lucht hangend –\u00a0de gekste fratsen , die ik dan met een snelle sluitertijd kiekte\u00a0tot groot vermaak van de boys. Om jullie een idee te geven van die pret\u00a0deze compilatie.<\/u><\/em><\/font><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

GIETHOORN<\/strong><\/font><\/p>\n

We besloten deze week eens te gaan fietsen in Giethoorn, we waren daar nog niet\u00a0eerder geweest, foei foei foei… Wel naar Venetie en\u00a0niet naar de Hollandse versie daarvan, dat\u00a0kon toch echt niet langer vonden we. We kwamen erachter dat Giethoorn en Venetie niets met elkaar gemeen hebben, maar ook, dat Giethoorn in “uniek mooi zijn”, niets onderdoet\u00a0voor de\u00a0Italiaanse gondelstad.\u00a0Wat een genoegen om daar te zijn. Ruim\u00a070 procent van de Gieters leeft van\u00a0het toerisme, en\u00a0een groot deel\u00a0van “rietdekken”. Riet wordt er in de wintermaanden gekapt, en\u00a0voor een groot deel naar Belgie\u00a0geexporteerd\u00a0als dakbedekking voor villa’s. We sliepen in Hotel\u00a0“De Harmonie” aan de rand van Giethoorn. Dit heel mooi aan het water gelegen hotel bleek een goede keuze. Er waren\u00a0fietsen, fluisterbootjes en sloepen te huur. De keuken, de wijnen en de bediening waren voortreffelijk, het restaurant stijlvol en gezellig ingericht, en\u00a0het geheel ademde een landelijke rustgevende en gemoedelijke sfeer uit.\u00a0We hadden overigens geluk want er was net een kamer vrijgekomen; ook in Giethoorn heeft men volgens Katinka , de sympathieke hoteleigenaresse, geen last van de crisis;\u00a0het is ook daar\u00a0net als in Volendam en Texel veel drukker dan ooit tevoren.\u00a0Dit schijnt overigens in heel Nederland het geval te zijn. Ik lees net in de krant dat het “toerisme in eigen land” als gevolg van de crisis overal in Nederland\u00a0hoogtijdagen viert.\u00a0Giethoorn heeft echt ons hart gestolen, wat een mooie plek op aarde is dit, en wat een mooie omgeving om er te wandelen en te fietsen; we gaan er heel snel weer naar toe.<\/font><\/p>\n

Onder: Het is op en om het water vooral gezellig maar toch kalm in Giethoorn.<\/u><\/em>\u00a0Men ziet er jong en oud genieten van de\u00a0rust in een schitterende\u00a0natuur, de huizen en grachten met bruggetjes, en de vele ludiek aan het water gelegen terrassen.<\/u><\/em><\/font><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\u00a0Onder:<\/font>\u00a0<\/u><\/em>Giethoorn is vooral bekend van de tientallen rietendaken prieeltjes met de karakteristieke hoge houten bruggetjes ervoor, het ene huis is nog fraaier dan het andere. Er staan overigens , zo viel ons op, redelijk veel huizen te koop, zoals onderstaand prachtexemplaar.\u00a0<\/u><\/em>\u00a0<\/font><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Onder: De straatjes, de pleintjes, de bruggetjes, de tuintjes, de verlichting, alles is tot in de puntjes verzorgd\u00a0en in topconditie<\/u><\/em><\/font><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Onder: Let eens op het\u00a0fietsbruggetje links op de foto\u00a0met de scheefhangende leuningen; een ideale omstandigheid\u00a0voor kinderen met fietsjes om in het water te kukelen.<\/u><\/em><\/font><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Onder: Mary maakte deze foto, terwijl we\u00a0in ons\u00a0roestvrijstalen fluisterbootje door de grachten van Giethoorn voeren.<\/u><\/em> <\/font><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Onder: Het is\u00a0een genoegen om vanuit de fluisterboot of vanaf de fiets de tuintjes van de prachtige woonboerderijtjes van Giethoorn te bewonderen. De “Gieters” maken veel werk van hun “visitekaartje”<\/u><\/em>\u00a0\u00a0\u00a0<\/font><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Onder: Er is dus geen crisis in Giethoorn, maar wel filestress? <\/u><\/em>Nee hoor, hooguit een half uur prettige vertraging,\u00a0in niets vergelijkbaar\u00a0met een file op de A2 in spitstijd.<\/u><\/em><\/font><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Onder: Ik stond\u00a0bovenop\u00a0een bruggetje te kijken toen de stuurman van de rechtse boot mij\u00a0enthousiast begroette, en – daarbij even zijn navigatie vergetend –\u00a0pardoes de\u00a0groene boot van de dames ramde. Ik voelde me nog bijna schuldig. De snelheid van de bootjes is echter dusdanig laag dat er geen ongelukken gebeuren.<\/u><\/em>\u00a0\u00a0<\/font><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Onder: Giethoorn bij nacht. Na een fietstocht\u00a0door\u00a0Giethoorn, Dwarsgracht, en andere pittoreske plekjes, organiseerde\u00a0het hotel\u00a0voor de gasten s’ avonds een rondvaart bij candlelight door Giethoorn en omgeving in een ruime fluistersloep. Een 80 jarige “Gieter” was de kapitein en gids, we hebben\u00a0mateloos van zijn wetenswaardigheden en de rondvaart genoten. Hieronder een kiek van die avondsfeer in Giethoorn. Tot laat zaten we\u00a0daarna nog met de hoteleigenaresse Katinka aan een wijntje op het hotelterras.\u00a0<\/u><\/em><\/font><\/p>\n

\"\"\u00a0\u00a0<\/font><\/p>\n

Onder: Met ons fluisterbootje maakten we een drie uur durende rondvaart door beschermde natuurgebieden in de omgeving van Giethoorn; toen we terugkwamen zagen we dit\u00a0Gieters bruidspaar met aanhang op traditionele wijze door Giethoorn varen.\u00a0Wat een schitterend plaatje met op de achtergrond de familie in de volgpunter, en wat mooi dat men deze traditie in hier ere houdt.<\/u><\/em><\/font><\/p>\n

\"\"<\/font><\/p>\n

Onder: Weer zo’n mooie kiek; de volgboot met de\u00a0kennelijke bruiloftsgasten. Ook hier werd ik\u00a0begroet en keek de stuurman al zwaaiend naar mij even achterom waardoor de boot onder luid en vrolijk gejoel van de meevarenden\u00a0de wallekant dreigde te rammen hetgeen op het laatste nippertje vermeden kon worden.<\/u><\/em><\/font><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Tot zover even het fotogenieke Giethoorn.<\/font><\/p>\n

Jan Keizer en zijn vrouw Marie brachten mij een dezer dagen een exemplaar van Jan’s nieuwe CD “Chords of Life” waarop\u00a0hij 3 duetten met zijn dochter Nelly zingt. Ik ben benieuwd, en zal zo spoedig mogelijk de nummers beluisteren; dat doe ik bij voorkeur in de auto op weg naar Lelystad, dan heb ik er lekker de tijd voor.<\/font><\/p>\n

DRAMA KAMPEN<\/strong><\/font><\/p>\n

De afgelopen dagen staan ook bij ons\u00a0in het teken van de rouw om\u00a0het\u00a0drama van Kampen.\u00a0Er bestaan geen woorden om\u00a0je gevoelens van medeleven onder woorden te brengen. Helemaal door de frekwente omgang met onze kleinkinderen van dezelfde leeftijd als de verbrande jongetjes, besef je wat voor een onvoorstelbare\u00a0ramp hier heeft plaatsgevonden. Als wij het\u00a0al\u00a0bijna\u00a0 niet uit onze\u00a0gedachten krijgen,\u00a0hoe moeten de nabestaanden er dan ooit mee verder kunnen leven? Ik denk\u00a0ook even aan de\u00a0arme vader die nog van niets wist, maar ook aan de persoon die\u00a0wist dat hij de onwetende vader door zijn mededeling in een hel\u00a0van verdriet\u00a0zou storten. Hoe kan iemand zo veel moed hebben.\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0<\/font><\/p>\n

\u00a0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

KLIMDUIN MET JAN KEES EN TIM Onze schoondochter Tamara zong\u00a0het afgelopen weekend voor onze militairen in Bosnie,\u00a0dus hadden wij een\u00a0dagje\u00a0Jan, Kees en Tim. We\u00a0dachten in een fluisterbootje met ze te gaan\u00a0varen\u00a0bij Broek in Waterland, maar de heren gingen liever naar het klimduin bij\u00a0Schoorl, net achter\u00a0de\u00a0Noordzeekust.\u00a0Hun vader Sander, en zijn broers Vincent en Kees gingen daar […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2],"tags":[],"class_list":["post-5802","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-journaal"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5802","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5802"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5802\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13352,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5802\/revisions\/13352"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5802"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5802"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5802"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}