{"id":5808,"date":"2009-07-29T17:55:16","date_gmt":"2009-07-29T17:55:16","guid":{"rendered":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/2009\/07\/29\/bezoek-aan-gezin-zoon-sander-in-de-buurt-van-venetie\/"},"modified":"2014-02-21T11:37:53","modified_gmt":"2014-02-21T11:37:53","slug":"bezoek-aan-gezin-zoon-sander-in-de-buurt-van-venetie","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/2009\/07\/29\/bezoek-aan-gezin-zoon-sander-in-de-buurt-van-venetie\/","title":{"rendered":"Bezoek aan gezin zoon Sander in de buurt van Venetie"},"content":{"rendered":"

We hadden voor deze zonne-trip\u00a0onderweg het plan opgevat om als eerste etappeplaats Bardolino aan het Italiaanse Gardameer aan te doen. Er langs rijdend bleek het er zo druk dat we nabij de opera stad Verona besloten af te buigen naar Veneti\u00eb, waar het gezin van onze zoon Sander aan de Adriatische kust in een recreatiebungalowpark verbleef. Omdat we niet zeker wisten hoe alles zou lopen hadden we Sander en Tamara niets verteld over onze mogelijke komst. Nadat we\u00a0in de buurt al snel een heel knus hotelletje gevonden hadden, signaleerden we Sander en zijn gezin op de midgetgolfbaan, en bleven sto\u00efcijns op 15 mtr afstand aan de buitenkant van het hek staan kijken. Ineens zag Tamara ons, maar tegelijkertijd besefte ze dat wij het niet konden zijn omdat we thuis waren.\u00a0“Daar staat een vrouw bij het hek die precies op je moeder lijkt”, zei ze tegen Sander waarop onze eigen zoon ons ook heel verward aanstaarde.\u00a0 <\/span>Ze wisten zich allebei geen raad met deze gekke situatie, en als Mary niet in lachen was uitgebarsten hadden we waarschijnlijk gewoon weer weg kunnen gaan.\u00a0 <\/span>De moraal van dit verhaal: het gezegde: “Je gelooft je eigen ogen niet” kan soms echt waar zijn.<\/span><\/p>\n

Onder: Bij het afscheid nemen van onze kids op de veranda van de knusse vakantiewoning van het gezin van Sander en Tamara in de buurt van Venetie aan de Adriatische kust. Jan en Kees hielden even de wacht.\u00a0Pa kwam hier net uit de douche en Tim sliep al, terwijl Tamara naar de winkel was.<\/u><\/em>\u00a0<\/span><\/p>\n

\"\"<\/span><\/p>\n

<\/p>\n

De volgende dag hadden Sander en zijn gezin afgesproken bij vrienden in een ander recreatiepark in de buurt en togen wij naar Veneti\u00eb, waar we heel vroeger al eens geweest waren. Een toeristisch circus dat zijn weerga niet kent. Er zijn maar weinig plaatsen op aarde met zo’n toeristische impact als Veneti\u00eb\u00a0\u00a0\u00a0 <\/span>\u00a0\u00a0<\/span><\/o:p><\/span><\/p>\n

Alles is hier “over the top”, ook de prijzen; je betaalt zelfs een bedrag voor het gebruik van je stoel, je tafel, en op je rekening staan ook allerlei soorten belastingen. Voor een lauw flesje bier op een doodgewoon terrasje betaal je bijvoorbeeld al gauw 14 tot 15 euro. Diefstal!\u00a0Het zijn gewoon laaien lichters die Venetianen<\/o:p><\/span><\/p>\n

Onder:\u00a0Wellicht mede door de financi\u00eble crisis\u00a0krijgt het gelegitimeerde\u00a0oplichtersgilde van Venetie nu eindelijk eens een\u00a0koekje van eigen deeg! Op het peperdure San Marco plein waar een flesje bier in de buurt van het orkestje wel 25 euro kan kosten zijn alle tafeltjes leeg en verlaten- rechtsboven- . Een gek gezicht. Terwijl pal naast deze decadente terrasjes – linksboven en rechtsonder –\u00a0vele toeristen staande of op de grond zittend, even snel de honger met de meegenomen etenswaren wegslokken. Zelfs de cellist van het orkestje waar slechts een tiental mensen voor zit ziet het niet meer zitten en valt in slaap. – linksonder-\u00a0<\/u><\/em><\/span><\/p>\n

\"\"<\/u><\/em><\/span><\/p>\n

Onder: Tijdens ons eerste bezoek aan Venetie hadden we\u00a0niet in de gondel gevaren; hoewel we er nog steeds zeer twijfelachtig tegenover stonden besloten we uit nieuwsgierigheid\u00a0en voor de foto’s het nu maar eens\u00a0te doen. De eerst gondolier vroeg\u00a0zonder zijn gezicht te vertrekken 120 euro voor een half uur. We hebben hem voor gek verklaard! Daar komt nog bij dat ik die malafide Venetianen\u00a0er van\u00a0verdenk een klein fluistermotortje onder de gondel te hebben gemonteerd zodat het gondelvaren ze geen enkele moeite kost. Uiteindelijk konden\u00a0we voor 80 euro zo’n 35 minuten de gondel in. Het moet gezegd, dit is de manier om Venetie te zien, het was de moeite meer dan waard. Een bijna onwerkelijke wereld glijdt in kanalen tussen huizen en onder bruggetjes door aan je voorbij.<\/u><\/em><\/span><\/p>\n

\"\"<\/span><\/p>\n

Onder: Hier de toch wel ongebruikelijke ingang van het vermaarde Metropole\u00a0hotel. Diepte van het water bedraagt hier 2 meter.<\/u><\/em><\/span><\/p>\n

\"\"<\/span><\/p>\n

Onder: Hier varen we op het Grande Canal, met op de achtergrond de beroemde Rialtobrug,\u00a0gefotgrafeerd door onze gondolier die vertelde na al die jaren\u00a0 bijna vakfotograaf geworden te zijn, door alle foto’s die hij zo al genomen heeft.<\/u><\/em><\/span><\/p>\n

\"\"\u00a0<\/u><\/em><\/span><\/p>\n

Onder: De Gondolier tijdens onze vaart aan het werk in het Grande Canal, dit is natuurlijk HET plaatje dat je in Venetie geschoten moet hebben.\u00a0Het is\u00a0een open deur, maar het blijft toch wel heel mooi !\u00a0Bovendien; de gondolier\u00a0moet maar wel even zo uitgebalanceerd tegen de\u00a0achtergrond voor de lens komen.<\/u><\/em><\/span><\/p>\n

\"\"<\/span><\/p>\n

Onder: Het traditionele gezang van de gondolier is ons gelukkig bespaard gebleven. Wel kom je gondoliers tegen van passerende gondels die voor de grap de gekste capriolen uithalen; deze uitslover kukelde daarbij bijna het water in.<\/u><\/em><\/span><\/p>\n

\"\"<\/span><\/p>\n

Onder: Staande op de beroemde Rialtobrug heb je een geweldig uitzicht op Venetie.<\/u><\/em><\/span><\/p>\n

\"\"<\/span><\/p>\n

Onder: De andere zijde van de Rialtobrug trakteert je op dit schitterende uitzicht over het Grande Canal.De foto werd laat in de namiddag bij laagstaand tegenlicht genomen. Het licht komt als het ware aan de achterzijde het Canal binnen. Venetie is welliswaar heel toeristisch, maar toch echt ook\u00a0adembenemend mooi, zoals je op deze prent kan zien.\u00a0<\/u><\/em><\/span><\/p>\n

\"\"<\/span><\/p>\n

<\/o:p><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

We hadden voor deze zonne-trip\u00a0onderweg het plan opgevat om als eerste etappeplaats Bardolino aan het Italiaanse Gardameer aan te doen. Er langs rijdend bleek het er zo druk dat we nabij de opera stad Verona besloten af te buigen naar Veneti\u00eb, waar het gezin van onze zoon Sander aan de Adriatische kust in een recreatiebungalowpark […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2],"tags":[],"class_list":["post-5808","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-journaal"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5808","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5808"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5808\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13411,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5808\/revisions\/13411"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5808"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5808"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5808"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}