{"id":5889,"date":"2008-12-23T22:19:50","date_gmt":"2008-12-23T22:19:50","guid":{"rendered":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/2008\/12\/23\/oppas-en-slimme-babies\/"},"modified":"2014-02-21T12:07:10","modified_gmt":"2014-02-21T12:07:10","slug":"oppas-en-slimme-babies","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/2008\/12\/23\/oppas-en-slimme-babies\/","title":{"rendered":"Oppas en slimme babies"},"content":{"rendered":"<p><font size=\"4\">Gistermiddag had ik een paar uurtjes de oppas op kleinzoon Nico. Het valt mij dan\u00a0altijd weer op hoe razend snel\u00a0peuters van nog maar nauwelijks\u00a01 jaar oud alles leren. Zowel motorisch, maar ook bijvoorbeeld qua taalgebruik. Nico herkent net als ongetwijfeld al zijn leeftijdgenootjes allerlei figuren in prentenboekjes en weet daar dan feilloos de juiste namen bij te noemen. Daar komen toch heel wat disciplines\u00a0bij kijken. Het ontdekken van de Nederlandse taal en dingen namen geven moet voor die\u00a0kleintjes toch hetzelfde zijn als voor ons het leren van Arabisch of\u00a0Chinees, en dat is toch opmerkelijk voor\u00a0&#8211; eigenlijk nog &#8211;\u00a0een baby, die het overgrote deel van zijn nog korte leventje in zijn wiegje heeft geslapen. Bovendien hebben\u00a0wij volwassenen ons volle verstand; boekjes, leraren en allerlei andere communicatiemiddelen\u00a0die ons bij het leren\u00a0ten dienste staan. Ook bij mijn eigen kinderen heb ik dit verschijnsel &#8211; dat elke ouder moet herkennen &#8211; waargenomen. Een zogenaamde steile leercurve in de eerste levensjaren <\/font><\/p>\n<p><font size=\"4\">Zo kan ik mij nog goed herrinneren dat ik\u00a0eens de snackbar &#8220;De Chardo&#8221; bij ons in de buurt binnenliep, met mijn\u00a0oudste zoon Sander\u00a0&#8211; het moet zomer 1972 geweest zijn, want hij was\u00a0nog een piepjonge baby\u00a0&#8211; , in mijn armen. Plotseling\u00a0klonk de\u00a0nieuwste\u00a0hit van BZN\u00a0uit de jukebox, waarop\u00a0Sander ineens enorm begon te reageren. Ik dacht eerst nog dat ik het me verbeeldde, maar ook de\u00a0klanten naast mij merkten het op en begonnen te lachen. Sander had die liedjes wel vaak gehoord natuurlijk, want in die tijd werden bij ons thuis de nieuwe BZN platen grijsgedraaid; en ook bij mijn ouders lustten ze er toen wel pap van.\u00a0Maar dat het in mijn armen slapende babietje\u00a0in die snackbar de melodie de sound of misschien wel de tekst\u00a0van BZN herkende heb ik nooit meer kunnen vergeten. Ik was stom verbaasd.<\/font><\/p>\n<p><font size=\"4\"><em><u>Onder:\u00a0Kleine kinderen worden groot. Een foto van vorig jaar toen ik met mijn 3 zoons een paar dagen in Hochs\u00f6lden\u00a0was om te skie\u00ebn. Vlnr: Kees, Vincent, Sander en mijn persoon in het hotel tijdens een gezellig nazitje. De weerberichten voor de Alpen zien er heel gunstig uit de komende dagen, dat wordt weer dikke pret!\u00a0<\/u><\/em>\u00a0\u00a0<\/font>\u00a0<\/p>\n<p><font size=\"4\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" height=\"586\" alt=\"\" width=\"900\" border=\"3\" src=\"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-content\/uploads\/2008\/12\/MViewUID212PID-1MAPID17TImageFPa_met_boys_in_Hochsolden.jpg\" \/>\u00a0\u00a0<\/font><\/p>\n<p><font size=\"4\">Vandaag had ik een vervelende computerstoring aan de mac\u00a0terwijl ik halverwege\u00a0was met\u00a0het printen\u00a0van het reisplan voor onze wereldreis. Zulke dingen gebeuren altijd op de meest ongewenste momenten. De eerste die ik dan bel is ex-collega John Meijer, maar die was niet te bereiken. Vervolgens ben je er uren mee tevergeefs mee bezig, maar hopelijk kom ik er morgen wel uit.<\/font><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Gistermiddag had ik een paar uurtjes de oppas op kleinzoon Nico. Het valt mij dan\u00a0altijd weer op hoe razend snel\u00a0peuters van nog maar nauwelijks\u00a01 jaar oud alles leren. Zowel motorisch, maar ook bijvoorbeeld qua taalgebruik. Nico herkent net als ongetwijfeld al zijn leeftijdgenootjes allerlei figuren in prentenboekjes en weet daar dan feilloos de juiste namen [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2],"tags":[],"class_list":["post-5889","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-journaal"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5889","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5889"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5889\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":14026,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5889\/revisions\/14026"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5889"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5889"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5889"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}