{"id":5903,"date":"2008-11-21T10:33:18","date_gmt":"2008-11-21T10:33:18","guid":{"rendered":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/2008\/11\/21\/vlucht-met-103-jarige-en-oude-bzn-fotos\/"},"modified":"2014-02-21T12:08:18","modified_gmt":"2014-02-21T12:08:18","slug":"vlucht-met-103-jarige-en-oude-bzn-fotos","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/2008\/11\/21\/vlucht-met-103-jarige-en-oude-bzn-fotos\/","title":{"rendered":"Vlucht met 103 jarige en Oude BZN foto’s"},"content":{"rendered":"

Twee weken geleden werd ik gebeld door de Volendamse vishandelaar Dolf Molenschot, die ik\u00a0ken\u00a0vanuit \u00a0zijn functie als\u00a0bestuurder van de\u00a0Vereniging Oud Volendam. Naar aanleiding van het relaas\u00a0van\u00a0Dolf e.a \u00a0heb ik een paar jaar geleden samen met een aantal\u00a0verontruste verenigingsleden\u00a0via een\u00a0gerechtelijke procedure\u00a0de democratische orde binnen die vereniging hersteld. Er zijn nu weer ledenvergaderingen en bestuursverkiezingen, zoals het hoort. <\/font><\/p>\n

Dolf vertelde\u00a0mij over de moeilijke periode n\u00e1 zijn bestuurscarri\u00ebre, en meldde nu een ambulante\u00a0vishandel in een Amsterdams Bejaardencentrum te exploiteren. Hij heeft daar o.a een 103-jarige<\/font><\/strong> vrouw en haar\u00a082-jarige<\/strong> dochter als vaste klanten. Zij\u00a0eten steevast elke\u00a0dag\u00a0een vers visje bij hem aan de kraam, en\u00a0zijn, –\u00a0wellicht mede daardoor,- nog uitzondelijk vitaal, en jong van geest, maar…….\u00a0hebben\u00a0allebei nog\u00a0\u00e9\u00e9n onvervulde wens.\u00a0Met een vliegtuig de lucht in; want dat hebben ze nog nooit meegemaakt. Uiteraard meldde ik hem daar geen seconde over na te hoeven denken; dat doe ik niet alleen gratis maar ook heel graag.\u00a0<\/font><\/p>\n

Want….. het lijkt me een sensatie, en ik beschouw het als een grote eer, om de euforie van deze vrouwen tijdens hun eerste vlucht, als gezagvoerder met hun te mogen delen. Een van de vrouwen werd nota bene geboren\u00a02 jaar nadat de gebroeders Whright voor het eerst op aarde vlogen.\u00a0Hoe is het mogelijk dat zulke mensen er nog zijn.\u00a0Dat dit om een uniek voorval gaat was kennelijk ook doorgedrongen tot de redactie van het TV programma Hart voor Nederland,\u00a0van SBS 6; een paar dagen na mijn gesprek met Dolf werd ik tot mijn verbazing door deze redactie\u00a0gebeld.\u00a0Ook zij vonden dit een heel uniek gebeuren en wilden dit heel graag in hun programma brengen. Iedereen kan binnenkort dus van dit prachtige moment genieten!\u00a0<\/font><\/p>\n

Vanmiddag om 2 uur zou de vlucht plaatsvinden. Helaas moest ik vanmorgen alle betrokkenen teleurstellen. De weergoden hebben zoals iedereen zelf kan zien, roet in het eten gegooid; we hebben de zaak uitgesteld tot\u00a0volgende week dinsdagmiddag, het lijkt dan mooi weer te zijn; ik hou jullie op de hoogte.<\/font><\/p>\n

Vandaag hebben we de\u00a0oppas op kleinkinderen Sophie en Thijs; en omdat het vliegen niet doorgaat, kon ik vanmorgen samen met Thijs naar zijn wekelijkse gymnastiekuurtje, waarbij van de begeleidende ouders of grootouders\u00a0wordt verwacht dat ze ook meegymmen. Het was vermakelijk; “Jan Huygen, Jan Huygen en de ton die ligt in duigen”” zongen we uit volle borst, en vervolgens lag ik tussen\u00a0zo’n 20 moeders, oma’s en kinderen\u00a0 – in duigen – op de grond te rollen. Het kan verkeren!\u00a0\u00a0<\/font><\/p>\n

Gisteravond zat ik als ex-lid van de stuurgroep “Edam Volendam 650 jaar”, en als lid van de sponsorcommissie van dit evenement op een afscheidsparty in het horeca etablissement van het Marina Park Volendam. Hier werden\u00a0tevens de niet gebruikte\u00a0sponsorgelden aan een aantal goede doelen\u00a0geschonken.\u00a0Dat er geld overbleef mag m.i worden toegeschreven aan de bestuurlijke kwaliteiten en zakelijke inzichten van voorzitter Henk Schoorl en bestuurslid\/filantroop Henk Kras, welke laatste met zijn KRAS RECLYCLING veel evenementen en goed doelen in onze gemeente steunt. Beiden\u00a0vormen \u00f3\u00f3k het gedeelde voorzitterschap van de FC\u00a0Volendam, en doen dat volgens vriend en vijand heel goed.\u00a0Ik heb om moverende\u00a0redenen buitengewoon veel respect voor deze twee kanjers. De FC Volendam draait geheel op eigen financi\u00eble benen, zonder schulden of gemeentelijke steun, zoals het hoort.\u00a0Dat kan helaas lang niet van alle\u00a0BVO’s\u00a0( Betaalde\u00a0Voetbal Organisties) gezegd worden aldus Henk en Henk\u00a0in een uitgebreid\u00a0gesprek dat ik gisteravond aan tafel\u00a0met hen had. Het is leuk en leerzaam om met zulke “grote” mensen om te mogen gaan.<\/font><\/p>\n

OUDE BZN FOTO’s<\/u><\/strong><\/font><\/p>\n

Onder: Tijdens de fotosessie in 1980 in Schotland met fotograaf Pim Westerweel maakte we deze foto; ik heb hem nooit ergens gepubliceerd gezien. De kleding kregen we in bruikleen van\u00a0Tip de Bruin Kleding, een Amsterdams kledingbedrijf; bij thuiskomst konden we deze spullen met korting kopen. Ik weet nog dat ik daar geen gebruik van gemaakt heb.\u00a0Mijn kleren waren namelijk smerig geworden<\/u><\/em><\/font><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Onder: Pim Westerweel heeft jarenlang al ons fotowerk gedaan; voor mij hadden we nooit een met een andere fotograaf hoeven te werken. Pim was snel, wat voor ons het belangrijkste was, en heel goed. Maar bovendien was het ook een zeer sympathiek\u00a0mens.\u00a0Bij de platenmaatschappij kwamen steeds nieuwe mensen die hun eigen vriendjes de foto-opdrachten gunden, zo werden we na vele Pim jaren plotseling steeds met andere fotografen geconfronteerd. Ik heb me daar in het begin nog tegen verzet, maar uiteindelijk\u00a0heb ik die strijd opgegeven; door mijn acties dreigde de\u00a0sfeer met de promotiemensen\u00a0in gevaar te komen Op de grond ligt “Good Old” Pim, en links naast hem de altijd aanwezige en tot hand en spandiensten bereid zijnde\u00a0manager Jacques Hetsen.\u00a0<\/u><\/em><\/font>\u00a0<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Onder: In het begin zaten we\u00a0in het buitenland altijd in\u00a02 persoonskamers met z’n twee\u00ebn.\u00a0\u00a0De laatste\u00a025 jaar stonden we echter op onze privacy; ieder zijn eigen eenpersoonskamer! \u00a0Zo was in het begin Jack Veerman het vaste maatje van Jacques Hetsen, Thomas zat bij Kees Tol en ik, zoals hieronder te zien, deelde\u00a0een enkele keer de kamer met\u00a0fotograaf Pim Westerweel; hoewel ik hem nu op deze foto van 28 jaar geleden op Cat Stevens vind lijken.<\/u><\/em><\/font><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Onder: Een foto van de opname van de clip\u00a0Oh May We Always Be Together, van de CD “Green Valleys” op het strand voor het Gairloch Hotel in Schotland in aug\/sept 1980. Het kampvuur dat op spectaculaire wijze door Jacques Hetsen (achter de lamp met bruine trui )\u00a0en Rob Ombach ( helemaal rechts op de foto met bierbuik) was ontstoken, doofde steeds en moest daarom\u00a0elke keer opnieuw aangestoken worden, met gevaar voor ons aller leven, maar\u00a0af en toe ook grote hilariteit van de bandleden. Rob Ombach was PR manager van platenmaatschappij Phonogram, en is nu eigenaar van een Golfwinkel in Hilversum.\u00a0Rob had\u00a0waanzinnige onnavolgbare humor; wat hebben we met die man afgelachen. Nu na 20 jaar wordt daar nog steeds\u00a0door iedereen uit de showbizz met ontzag over gesproken; zijn onbeschriflijke humor\u00a0is eigenlijk bij zijn leven al legendarisch. Het koppel Hetsen Ombach\u00a0heeft voor vele hilarische uren bij BZN gezorgd\u00a0<\/u><\/em><\/font><\/p>\n

\"\"\u00a0<\/u><\/em><\/font><\/p>\n

\u00a0\u00a0<\/font><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Twee weken geleden werd ik gebeld door de Volendamse vishandelaar Dolf Molenschot, die ik\u00a0ken\u00a0vanuit \u00a0zijn functie als\u00a0bestuurder van de\u00a0Vereniging Oud Volendam. Naar aanleiding van het relaas\u00a0van\u00a0Dolf e.a \u00a0heb ik een paar jaar geleden samen met een aantal\u00a0verontruste verenigingsleden\u00a0via een\u00a0gerechtelijke procedure\u00a0de democratische orde binnen die vereniging hersteld. Er zijn nu weer ledenvergaderingen en bestuursverkiezingen, zoals het […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2],"tags":[],"class_list":["post-5903","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-journaal"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5903","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5903"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5903\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":14096,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5903\/revisions\/14096"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5903"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5903"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5903"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}