{"id":5993,"date":"2008-06-07T09:10:29","date_gmt":"2008-06-07T09:10:29","guid":{"rendered":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/2008\/06\/07\/een-jaar-later\/"},"modified":"2014-02-21T13:37:12","modified_gmt":"2014-02-21T13:37:12","slug":"een-jaar-later","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/2008\/06\/07\/een-jaar-later\/","title":{"rendered":"een jaar later"},"content":{"rendered":"

Met gemengde gevoelens denk ik vandaag\u00a0terug aan dit zelfde weekend een jaar geleden. Nog \u00e9\u00e9n week te gaan voor het BZN afscheid.\u00a0Wat een tijd was dat. Het mediaspektakel om ons heen, de zenuwen, en vooral de emoties,\u00a0wat was het een\u00a0heksenketel; ik zal het nooit meer vergeten.\u00a0In het jaaroverzicht van de TROS – op internet te zien- zag ik dat BZN de twee bestgewaardeerde TROS programma’s van\u00a02007 heeft gescoord. Uiteraard het laatste concert , maar ook de uitzending van de BZN top 100 had een recordwaardering, Dat zegt toch wel iets.<\/font><\/p>\n

Deze foto werd toen, bijna een week voor het BZN afscheid genomen bij Paviljoen Smit Bokkum in Volendam, door Glenn Wassenbergh van de<\/u><\/em> Telegraaf , een andere foto uit deze serie werd in de Telegraaf gepubliceerd, deze werd mij opgestuurd door Glenn<\/u><\/em><\/font><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Nu we een jaar verder zijn kan ik er gelukkig toch wat afstandelijker naar kijken. Ons\u00a0levenswerk BZN, de gezelligheid onder elkaar\u00a0en de warmte van de grote schare BZN fans mis ik echt, daar denk ik bijna elke dag met weemoed aan terug. Ik zou het zo weer over willen doen. Maar ondanks dat, kijk ik toch met een overwegend positief gevoel op het afscheid terug. Hoewel ik\u00a0graag\u00a0nog een tijdje met BZN was doorgegaan, besef ik terdege, dat ik nu ook van een aantal minder prettige bijkomstigheden verlost ben, zoals van de files, elke dag h\u00e9\u00e9\u00e9\u00e9\u00e9\u00e9\u00e9\u00e9le lange files. Maar vooral\u00a0van de\u00a0showbusiness, waar ik toch al nooit wat mee had, en waar BZN als groep eigenlijk buiten stond. Het bekrompen\u00a0 narcistische\u00a0 wereldje waarin het draait\u00a0om ikke Ikke ikke, en\u00a0niemand\u00a0enige andere interesse heeft dan aandacht voor zichzelf, en anderen slechts beschouwt als een spiegel waarin hij of zij zichzelf bekijkt. Hoe reageert hij of zij op mij? Exponenten hiervan: De\u00a0boulevardbladen, TV showprogramma’s,\u00a0de om n\u00f3g meer aandacht met elkaar strijdende collega’s-narcisten. De showbusiness in de lichte muziek in Nederland is eigenlijk de verzamelnaam van\u00a0lieden en zaken die ervoor zorgen dat\u00a0kwaliteit niet meetelt;\u00a0dat de macht terecht komt bij\u00a0leeghoofderij, borsten, billen, mooie koppies, vriendjespolitiek,\u00a0soaps, mediahypes\u00a0 etc. En daar stoorde ik mij altijd aan.<\/font><\/p>\n

Het fijne gevoel hiervan totaal bevrijd te zijn is natuurlijk niet de enige reden dat ik met een postief gevoel achteruit kijk naar het afscheid. Het is ook een groot genoegen om zonder agenda in volkomen vrijheid van doen en laten elke dag weer op te kunnen staan met de gedachte: welke hobby zal ik vandaag eens aanpakken? En geloof me; n\u00f3g heb ik tijd tekort! Maar vooral het niet meer moeten<\/strong> presteren en verantwoording af moeten<\/strong> leggen is een ongekend relaxed gevoel. Ik heb bij nader inzien nooit geweten wat het is om volkomen stressloos door het leven te gaan. Ik dacht altijd al in die gezegende omstandigheden te verkeren, maar n\u00fa pas weet ik, dat ik dat nog nooit was. Want die haast serene\u00a0rust die ik nu ervaar heb\u00a0ik nooit eerder gekend. En we\u00a0genieten er met volle teugen van.\u00a0We hebben\u00a0<\/font>nu alle tijd om van de kleinkinderen te genieten, en we reizen\u00a0veel, heel veel. Dat gaan we de komende tijd nog wat opvoeren. Daartoe hebben we nu skype communicatie op laptops bij de kinderen en kleinkinderen geinstalleerd. We gaan lange wereldreizen maken. En met skype\u00a0kunnen we dan op afstand live met elkaar praten en elkaar zien. Er zijn\u00a0heel veel culturen en\u00a0naturen op de wereld die\u00a0we nog willen leren kennen\u00a0nu we nog volkomen gezond\u00a0en mobiel zijn.\u00a0<\/font><\/p>\n

Ik ben achteraf nog het meest blij van alles met mijn besluit om totaal uit het vak te stappen. Er waren diverse aanbiedingen en mogelijkheden om nog verder in de muziek verder te gaan, maar niet alleen dat. Als producer,\u00a0tekstschrijver of als gitarist, maar\u00a0ook heb ik diverse aanbiedingen\u00a0gehad van bureaus die mij vroegen lezingen te geven. Dat laatste heb ik overwogen, het is een heel goed betaalde klus, maar ik heb besloten compleet te stoppen om dingen te doen\u00a0voor het\u00a0geld. Muziek maken is fantastisch, dat wil ik nog wel , maar dan samen met vrienden op mijn kantoor,een dagje in de week of zo,\u00a0maar niet meer met de bedoeling om de b\u00fchne op te gaan.<\/font><\/p>\n

Nu ben ik een volkomen vrij, en onafhankelijk mens. Daarbij verkeer ik in de prettige wetenschap\u00a0afscheid genomen te hebben van het businessdeel van mijn leven op het \u00e9chte hoogtepunt van mijn fantastische muziekcarriere. Nu ik nog gezond ben, en\u00a0er daarom letterlijk en figuurlijk nog een wereld voor ons open ligt. \u00a0Mooier kan het niet.\u00a0<\/font><\/p>\n

Dat het een uniek muziekcarriere was die ik heb afgesloten op het hoogtepunt mag blijken uit de volgende affiche die hoorde bij de onderscheiding die we kregen in 2005 van Erik de Zwart. Meest succesvolste artiest in 40 jaar top 40 van 1965 tot 2005<\/u><\/em><\/font><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0<\/font><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Met gemengde gevoelens denk ik vandaag\u00a0terug aan dit zelfde weekend een jaar geleden. Nog \u00e9\u00e9n week te gaan voor het BZN afscheid.\u00a0Wat een tijd was dat. Het mediaspektakel om ons heen, de zenuwen, en vooral de emoties,\u00a0wat was het een\u00a0heksenketel; ik zal het nooit meer vergeten.\u00a0In het jaaroverzicht van de TROS – op internet te […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2],"tags":[],"class_list":["post-5993","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-journaal"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5993","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5993"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5993\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":14438,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5993\/revisions\/14438"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5993"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5993"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5993"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}