{"id":6074,"date":"2008-02-07T09:34:07","date_gmt":"2008-02-07T09:34:07","guid":{"rendered":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/2008\/02\/07\/bommen-en-diamanten\/"},"modified":"2014-02-21T13:41:20","modified_gmt":"2014-02-21T13:41:20","slug":"bommen-en-diamanten","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/2008\/02\/07\/bommen-en-diamanten\/","title":{"rendered":"Bommen en diamanten"},"content":{"rendered":"<p><font size=\"4\">Een SBS journalist toonde terecht aan dat de\u00a0werknemers van Schiphol\u00a0niet voldoende op bommen drugs en\/of smokkeldiamanten gecontroleerd worden. Hoop heisa met als gevolg: de directie van Schiphol heeft\u00a0verscherping van de veiligheids maatregelen aangekondigd. Goede zaak. De furie waarmee de bewuste journalist gisteravond echter de Schiphol directeur aanpakte bij Pauw en Witteman vond ik\u00a0wat overdreven. Heeft deze journalist\u00a0de mensheid nu van de ondergang gered? Zijn we nu terrorismebestendig? Neen, helemaal niet, al willen we graag denken\u00a0van wel. Hooguit is de antiterreurdrempel iets verhoogd, maar tegen zelfmoordcommando&#8217;s kunnen we ons niet wapenen. De veiligheid waarin we ons wanen is vaak een schijnveiligheid. We weten dat heus wel, maar we onderdrukken\u00a0die nare gedachte gewoonweg. En\u00a0dat betreft niet\u00a0alleen maar\u00a0zelfmoordcommando&#8217;s. Een paar alledaagse voorbeelden.<\/font><\/p>\n<p><font size=\"4\">Op de meest vliegvelden, zeker in Europa moeten\u00a0bij de passagierscontrole\u00a0bv allerlei scherpe voorwerpen als zakmesjes en schaartjes worden ingeleverd, maar\u00a0achter\u00a0deze securitycheck in de taxfree area&#8217;s kunnen dit soort voorwerpen vaak weer gekocht worden, en mee het vliegtuig in worden genomen.\u00a0Erger nog: tot mijn verbijstering maakte ik het de laatste twee jaar op\u00a0Europese vluchten\u00a0diverse malen mee dat er bij de lunch in het vliegtuig gewoon stalen messen en vorken worden geserveerd.\u00a0Jawel <strong><u>in<\/u><\/strong> het vliegtuig, tijdens de vlucht!!<\/font><\/p>\n<p><font size=\"4\">Iedere kwaadwillende kan\u00a0op elk willekeurig klein vliegveld\u00a0op de hele wereld zonder enig probleem een klein vliegtuigje huren, &#8211; met of zonder piloot,-\u00a0en een landende of opstijgende jumbojet\u00a0op een nabij gelegen vliegveld uit de lucht vliegen, of de piloot dwingen om dit te doen, met alle catastrofale gevolgen\u00a0vandien. Trouwens, een cruiseschip met 3000 passsagiers aan boord kan\u00a0met een meegesmokkelde bom ook tot zinken gebracht worden.\u00a0 De veiligheidscontroles van de passagiers die na excursies weer aan boord komen, &#8211; ik spreek uit\u00a0ervaring,-\u00a0stellen\u00a0helemaal niets voor. Ik heb daar vaak aan gedacht als ik weer eens met een tas vol souveniers en fotocamera&#8217;s het schip binnenkwam, en men alleen maar om een identiteitskaartje vroeg. En wat te denken van iemand die\u00a0een paar ton TNT in zijn auto laadt, en midden in de IJtunnel het lontje aansteekt? (in het spitsuur).En zo kan iedereen nog vele andere mogelijkheden bedenken. We zijn er nog niet vrienden!<\/font><\/p>\n<p><font size=\"4\">Het meeste werd mijn aandacht vandaag echter opgeeist\u00a0door het krantenbericht dat\u00a0een 9-jarig\u00a0Chinees jongetje in de trein van Leiden naar Haarlem door zijn moeder en een met haar meereizende man in de trein was\u00a0achtergelaten, met niets anders dan een plastic zakje met wat eten en drinken. Wat een ongelofelijk drama moet hier toch achter schuil gaan. Een moeder kan zoiets per definitie niet.\u00a0Hier moeten buitengewone omstandigheden meespelen. Onvoorstelbaar.\u00a0<\/font><\/p>\n<p><font size=\"4\">Gisteren heb ik nog wat benauwde momenten gehad. Ik was met kleinzoons Jan, Kees en Tim in de overdekte Bal- lorig speeltuin op het industrie terrein Beverkoog in Heerhugowaard.\u00a0Jan en Kees wilden een ritje in een helicoptertje dat aan een rail gehangen over de speeltuin &#8220;heenvloog&#8221;. Ze hadden gezien dat er net als in een waterfiets getrapt moest worden om het spul in beweging te krijgen.\u00a0Daarom moest ik mee.\u00a0Het was een vertoning,\u00a0het karretje was veel te klein voor mij.\u00a0Ik kwam er met een plof in, en kon mijn benen niet meer bewegen. We werden\u00a0gelukkig voortgeduwd\u00a0door\u00a0het karretje achter ons. Jan en Kees hadden mijn stress niet door, ik liet ze maar niets merken. Eenmaal weer aangekomen op het\u00a0beginstation, na 10 minuten verkrampt in ademnood gezeten te hebben, kon\u00a0ik met de grootste moeite en de hulp van een paar kinderen aan de kant uit mijn benarde situatie gered worden.\u00a0 Jan en Kees bleven maar roepen: Bappie, nog een keer, nog een keer.\u00a0\u00a0Jazeker, maar dan in een echt vliegtuig !<\/font><\/p>\n<p><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" height=\"900\" alt=\"\" hspace=\"15\" width=\"637\" align=\"left\" border=\"3\" src=\"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-content\/uploads\/2008\/02\/MViewUID212PID-1MAPID17TImageFJan_en_Kees_op_het_biljart.jpg\" \/>\u00a0<\/p>\n<p><font size=\"4\">Toen ik de foto&#8217;s van gisteren archiveerde zag ik in de map van Jan en Kees de hiernaaststaande\u00a0prent van ruim 3 jaar terug, toen ze 2 jaar oud waren. Het was\u00a0in mijn eigen\u00a0fotostudiootje bij ons op zolder, en vind het nog steeds\u00a0een\u00a0van de mooiste foto&#8217;s die ik van ze gemaakt heb, (en dat zijn er wat) . De ijsjes waren niet voor de versiering, maar om ze in het gareel\u00a0te houden, en dat ging niet zo maar, geloof me.<\/font><\/p>\n<p>\u00a0<\/p>\n<p>\u00a0<\/p>\n<p><font size=\"4\">\u00a0\u00a0<\/font><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Een SBS journalist toonde terecht aan dat de\u00a0werknemers van Schiphol\u00a0niet voldoende op bommen drugs en\/of smokkeldiamanten gecontroleerd worden. Hoop heisa met als gevolg: de directie van Schiphol heeft\u00a0verscherping van de veiligheids maatregelen aangekondigd. Goede zaak. De furie waarmee de bewuste journalist gisteravond echter de Schiphol directeur aanpakte bij Pauw en Witteman vond ik\u00a0wat overdreven. Heeft [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2],"tags":[],"class_list":["post-6074","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-journaal"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6074","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6074"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6074\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":14671,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6074\/revisions\/14671"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6074"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6074"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6074"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}