{"id":32070,"date":"2024-01-24T13:01:36","date_gmt":"2024-01-24T13:01:36","guid":{"rendered":"http:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/?p=32070"},"modified":"2024-03-19T10:07:12","modified_gmt":"2024-03-19T10:07:12","slug":"bzn-history-deel-3","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/2024\/01\/24\/bzn-history-deel-3\/","title":{"rendered":"– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – BZN HISTORY deel 3 – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –"},"content":{"rendered":"

\u00a0\u00a0 HERINNERINGEN VAN EEN <\/span><\/strong>VOORMALIG BZN-BANDLID<\/strong><\/span><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

WE ZIJN ER KLAAR VOOR<\/span><\/strong><\/em><\/p>\n

In mijn voorgaande aflevering vertelde ik hoe ons bandje een voltallige popgroep was geworden. Zanger Jan Kies, basgitarist Jan Tuijp, sologitarist Kees Tol, slaggitarist Evert Woestenburg ,drums Gerrit Woestenburg en manager Dick de Boer. Je zou kunnen zeggen dat we er \u201cklaar\u201d voor waren. Volgens mij moet dit ergens in het voorjaar van 1966 zijn geweest. En hoe nu verder? We wilden o zo graag onze kunsten vertonen aan het publiek.<\/span><\/p>\n

JAN TUIJP’s ZANGKUNSTEN DOOR BANDLEDEN AFGEKEURD<\/span><\/strong><\/em><\/p>\n

( let wel : dit is geschreven in 2007)<\/em> <\/span><\/p>\n

In een van mijn voorgaande bijdragen\u00a0 sprak ik over de allereerste zanger Jan Veerman (Kies) van BZN, waarop Jan Tuijp – in zijn journaal –<\/span> claimde dat hij<\/strong> dat was, omdat hij<\/strong> al eerder \u201cThat\u2019s all right, mama\u201d van Elvis op een demo had ingezongen. Dat blijkt achteraf wel juist, maar deze demo werd toen in de Shadows-groep afgekeurd in de stemverhouding: 3-1 (Jan dus….). <\/span><\/p>\n

GELEGENHEIDSDUO EVERT & JAN<\/span><\/strong><\/em><\/p>\n

Wat nog niet is gememoreerd, is het gegeven dat in november 1965 Jan en ik als gelegenheidsduo hebben opgetreden op een bruiloftsfeest in mijn familie.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>

Evert & Jan als gelegenheids duo in 1965 op een bruiloft in Volendam.<\/strong><\/span><\/p><\/div>\n

Het feest stond onder leiding van de bekende Volendammer muzikant Lucas Keizer, en het is gebruikelijk op ons dorp dat vele gasten dan een voordracht geven of een liedje zingen. Jan en ik hadden versterkers meegebracht en we maakten aldaar in de AMVO ons debuut. Op zeker moment klonk vanuit de zaal een schreeuw: \u201dOele Boele\u201d, een gigantische hit in die dagen. Onder toeziend oog van Lucas voldeden wij aan dat verzoek. Wie van ons beiden het vocale gedeelte voor zijn rekening heeft genomen, is me niet meer helemaal duidelijk. En de jongeren op he<\/span>t feest smeekten om meer van dat soort muziek. Zelf heb ik dit moment ervaren als een definitieve ommekeer.<\/span><\/p>\n

EEN NIEUW TIJDPERK<\/span><\/strong><\/em><\/p>\n

Het prachtige nummer: \u201dDaar aan de<\/em> waterkant, staat een oude muzikant, met<\/em> zijn viool in de regen<\/em>\u201d moest plaatsmaken voor: \u201cOele boele, Please please me <\/em>en Satisfaction<\/em>. Er werd afscheid genomen van een tijdperk, een nieuw tijdperk diende zich aan.<\/span><\/p>\n

Elk optreden was in die tijd voor ons een indrukwekkende ervaring en het ging allemaal in een sneltreinvaart. Het is nu, in 2007, moeilijk om de herinneringen in de juiste tijdsvolgorde te plaatsen. Als jochies van pakweg 18 jaar een dansavond te mogen verzorgen in de Jozef, dat was toch wel de droom van elke aankomende muzikant. Maar er gebeurde meer. Dick ging steeds intensiever voor ons op zoek naar werk, en spoedig kregen we ook wat klusjes buiten Volendam.<\/span><\/p>\n

OPTREDEN BUITEN VOLENDAM<\/span><\/strong><\/em><\/p>\n

Ons allereerste optreden buiten Volendam was caf\u00e9 Bos op de Koemarkt te Purmerend. We hadden nog geen vervoer, en we vonden neef Evert Puul\u00a0 (neef van Jan en neef van mijzelf) bereid om met zijn kleine vrachtwagen ons naar Purmerend te vervoeren. Ook voor neef Evert Puul – de latere directeur van Klaas Puul BV- was dit een uitdaging en nadien zou hij als directeur\/eigenaar van een garnalengroothandel veel meer en veel grotere wagens door geheel Europa laten rijden. Caf\u00e9 Bos was een heel klein caf\u00e9; we stonden met 4 man te spelen op een houten plaat die over het biljart was gelegd. Voor drummer Gerrit was daarop geen ruimte en hem werd in de aangrenzende woonkamer een plaats aangeboden om te drummen. Gerrit kon dus drummen en TV kijken tegelijk.Ik herinner me o.a.nog een vocaal nummer van Herman Hermits met als titel : \u201cNo<\/em> milk today\u201d<\/em>. Veel close-harmony en ik geloof dat we het nummer nadien nooit meer gespeeld hebben. Er volgden meerdere optredens in de regio en in de Noord. (Zo noemden wij de kop van Noord-Holland). Zalen als Verenigingsgebouw in Purmerend, Bleeker Heerhugowaard en Tuinbouw in de Beemster, het schiet me nu allemaal weer te binnen.<\/span><\/p>\n

GERRIT WOESTENBURG VERLAAT EIND 1966 BZN\u00a0<\/span> <\/strong><\/em><\/p>\n

\"\"<\/a>

Drummer Gerrit Woestenburg verlaat eind 1966 BZN<\/span> <\/strong><\/span><\/p><\/div>\n

Op zeker moment gaf neef Gerrit ons aan dat hij wenste te stoppen. Hij was druk met zijn studie en het beroep van muzikant, als broodwinning, zag hij toch maar niet zitten. Gerrit verliet de band, maakte zijn studie economie af, en was zijn gehele verdere loopbaan werkzaam bij IBM. Op latere leeftijd kreeg hij toch weer de kriebels en was nog jarenlang actief als drummer van de Livingroom band en later de BZN’66-Re\u00fcnieband.<\/span><\/p>\n

JAAP SOMBROEK (14 jr) VERVANGT DRUMMER GERRIT<\/span><\/strong><\/em><\/p>\n

We moesten op zoek naar een vervanger voor Gerrit en wij kwamen terecht bij een wel heel jong jochie, te weten: Jaap Sombroek.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

\"\"<\/a>

De eerste BZN uitdeelfoto begin 1967 met daarop de nieuwe drummer Jaap Sombroek (14 jr). Vlnr: bassist Jan Tuijp, drummer Jaap Sombroek, zanger Jan Veerman (Kies), sologitarist Cees Tol, slaggitarist Evert Woestenburg. We staan hier op het dak van de toenmalige serre van Restaurant AMVO. Die serre was gesitueerd aan de kant van het AMVO parkeerterrein in Volendam. De foto werd gemaakt door Jan Zwarthoed (Kiek)<\/span> <\/strong><\/span><\/p><\/div>\n

EERSTE FOTO VAN BZN EN MANAGER DICK DE BOER OP HET VOLENDAMSE NOORDEINDE<\/span><\/strong><\/em><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Jaap was nog maar 14 jaar en ik kan me herinneren dat de moeder van Jaap in het begin aan Dick vroeg om hem wel op tijd weer thuis te brengen, na een optreden tot diep in de nacht. Jaap was een prima vervanger en in deze samenstelling hebben we tot eind 1969 gewerkt.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>

BZN begin 67 vlnr: Jan Veerman(18jr), Jaap Sombroek(14jr), Cees Tol(18jr), Evert Woestenburg(19jr), Jan Tuijp(18jr). Deze foto, met als achtergrond de Mariakerk in Volendam, werd gemaakt door Jan Kiek
<\/span><\/strong><\/em><\/span><\/p><\/div>\n

VAKANTIE WERK IN DE BOUW<\/span><\/strong><\/em><\/p>\n

Jan en ik zaten medio 1966 nog op school en met de band verdienden we nog niet of nauwelijks. Dus besloten we om als opperman te gaan werken in de bouw bij mijn zwager Ab Dollie, dezelfde man die onze eerste speakerkasten had gemaakt. We hielpen een aantal weken bij het bouwen van 4 woningen aan de Cooghstraat in Volendam. Ab was de uitvoerder en Gerrit Joep een van de metselaars. Direct na kermis hield Jan hiermee op en ging weer naar school. Ikzelf had nog geen studiekeuze gemaakt en bleef nog enkele weken werken.<\/span><\/p>\n

DOOR EEN VLIERINGGAT GEVALLEN<\/span> <\/strong><\/em><\/p>\n

Op 7 okt.1966 was ik met mijn zwager Ab werkzaam op de zolder van het bouwwerk en door een misverstand liep ik achteruit en viel pakweg 5 meter naar beneden door het vlieringgat. Een fatale afloop was logisch geweest, doch na 5 minuten kwam ik weer bij kennis. Een zware hersenschudding en rugklachten waren het gevolg,maar wat erger was, we moesten enkele optredens annuleren. Aan Dick de ondankbare taak om Bleeker in Heerhugowaard en De Tuinbouw in Z.O.-Beemster hiervan in kennis te stellen. Na ruim een week in bed te hebben gelegen, leek ik aardig te herstellen, en we besloten een voor ons wel heel belangrijk optreden te laten doorgaan, te weten: Hotel Spaander in Volendam. Annulering van deze avond zou voor velen heel jammer zijn geweest. Spaander organiseerde in die tijd nooit dansavonden met beatgroepen doch dit keer hadden zij een uitzondering gemaakt. En dus was ik weer terug op die prachtige avond. Spaander was tot de laatste man bezet en we maakten daar een geweldige show voor de Volendammer jeugd. Ik vind dit nog steeds een van de leukste momenten uit mijn BZN-tijd. Een nummer dat we toen voor \u2019t eerst speelden was Dandy<\/em> van The Kinks.<\/span><\/p>\n

FRUITMANDJE VOOR EVERT<\/strong><\/span><\/em><\/p>\n

Laatst kreeg ik van Dick de Boer voor de grap een kopie van een KASBLAD uit de maand oktober 1966 ter inzage aangereikt; dus de maand van mijn ongeval.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

\u00a0<\/em>Bovenin staat als uitgave genoteerd: \u201ceen zak druiven (Evert gevallen)\u201d, voor 3 gulden en 75 ct.<\/em> Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat de ernst van mijn klachten op dat moment \u00a0nog niet voldoende tot de groep was doorgedrongen, omdat 2 regels verder alsnog gauw een fruitmandje werd bezorgd. Maar mede door dit overvloedige fruit ging ik herstellende heen en kon ik 2 weken later gelukkig weer meespelen in Hotel Spaander.<\/span><\/p>\n

BAND PLUS MEISJES<\/span><\/strong><\/em><\/p>\n

Op datzelfde Kasblad wordt ook melding gemaakt van \u201cband+meisjes\u201d. <\/em>\u00a0Dit laatste zou bij de lezer bepaalde associaties kunnen oproepen, en om misverstanden te voorkomen is het misschien goed om alsnog, na 58 jaren, te melden dat ’t hier om onze eigen<\/u> meisjes ging. En deze meisjes zouden nadien allemaal onze echtgenotes worden.<\/span><\/p>\n

GEHEIME BOODSCHAP KOMT NA 40 JAAR in 2007 BLOOT<\/span><\/strong><\/span><\/em><\/p>\n

Jan, Kees en ik speelden onze eerste deuntjes op mijn kamertje op nr.109. Na met mijn echtgenote Liesbeth een aantal jaren op een ander adres te hebben gewoond, kwamen wij in 1989 weer in mijn ouderlijk huis te wonen. Begin 2007 vonden wij het noodzakelijk om het kozijn van dit kamertje te vernieuwen en samen met een zwager gingen we over tot sloop. En wat denk je? \u00a0Vanachter een afdeklat kwam de navolgende zin tevoorschijn,geschreven met viltstift: \u201cBZN,WERELDBAND\u201d.<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

En ik kon mijn ogen niet geloven. Het was mijn kamertje geweest, mijn vader was de timmerman geweest, dus kan het niet anders of ikzelf had deze woorden geschreven bij het aanbrengen van dit kozijn in 1966.<\/span><\/p>\n

WAS DE WENS DE VADER VAN DE GEDACHTE ?<\/span><\/strong><\/em><\/p>\n

Maar wat kon ik daarmee nou bedoeld hebben? Uiteraard de grote wens dat ons bandje ooit een \u201cwereldband\u201d zou worden. Maar ja, dat laatste, (dacht ik toen) dat kon ik wel vergeten. Dus zal ik dat geschreven hebben met een andere bedoeling, voor een volgende generatie. Een mededeling aan degene die dat een halve eeuw later eventueel zou aantreffen,en die zich dan mogelijk zou herinneren dat er inderdaad toen een tijdje een bandje had bestaan met de naam BZN. Maar je begrijpt het al, het liep heel anders. Wie had ooit kunnen denken dat onze band BZN dit kozijn uit 1966 zou overleven, sterker nog, dat juist ikzelf na 41 jaren deze door mijzelf geschreven woorden weer als eerste mocht lezen terwijl de band nog actief was.<\/span><\/p>\n

Hoe \u2019t kan lopen\u2026\u2026..<\/span><\/p>\n

NAAR FRIESLAND<\/em><\/span><\/strong><\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>

De vlag van Friesland, de provincie waar we graag en regelmatig optraden, waar we zelfs de optredens begonnen met het spelen van het Friesche Volkslied
<\/span><\/strong><\/span><\/p><\/div>\n

Vanaf oktober 1966 ging het best wel lekker met ons bandje.\u00a0 Dick kwam met steeds meer boekingen aanzetten en we werden al heel spoedig een beroepsorkest. Kees en Kies gaven hun baan op, Kees bij Heymeier in Edam en Kies als kraanmachinist bij Bouwbedrijf Hein Schilder in Volendam. De overige jongens studeerden nog. We kwamen te werken in geheel Noord-Holland en de optredens waren altijd bijzonder geslaagd met goed gevulde zalen. In die periode kwam ook Jacques Hetsen zich voorzichtig aansluiten bij de groep.<\/span><\/p>\n

MET DE HELE BAND OVERNACHTEN IN DE TENT IN FRIESLAND<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

We waren nu beroeps en het kon niet uitblijven dat we ook buiten onze provincie gingen werken. En waar konden we dan beter terecht dan in Friesland. We hadden al veel gehoord over de Friezen, het zou goed en enthousiast volk zijn en dat hebben we geweten. Volgens mij hebben we van 1966 tot 1969 net zo vaak in Noord-Holland gewerkt als in Friesland.<\/span><\/p>\n

Een van de eerste keren dat we naar Friesland gingen, was het gelijk raak. We moesten namelijk zowel op zaterdagavond als de aansluitende zondagmiddag in Friesland spelen. Laatst sprak ik Jan tijdens een wandeling hier op de dijk en hij wist zich te herinneren dat toen moest\u00a0 worden opgetreden in Gorredijk en Berlikum. Terugkijkende denk ik dat ikzelf een nogal zuinige instelling had. In mijn loopbaan na BZN heb ik als administrateur menigeen mogen adviseren bij het verstandig omgaan met financi\u00eble middelen. En zo kwam ik dus dat weekend naar Friesland op het idee om op die zaterdagavond niet terug te keren naar Volendam, maar om een overnachting te regelen. Een hotel zou te kostbaar worden (dat zou bijna onze gehele gage gaan kosten) doch ik had een beter voorstel: we gingen met de tent<\/u>.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>

BZN in 1967\/1968 met vlnr: Evert Woestenburg (slaggitaar), Jan Tuijp(basgitaar), Jaap Sombroek(Drums), Jan Veerman – Kies – (zanger) en Cees Tol (sologitaar)<\/span><\/strong><\/span><\/p><\/div>\n

KAMPEREN BIJ EEN BOER<\/em>
\n<\/span><\/strong><\/span><\/p>\n

Mijn ouders hadden een prachtige bungalowtent en die mochten we met alle plezier lenen. De jongens hadden zo hun bedenkingen, maar O.K., we gingen! Onze chauffeur dat weekend was Fred Kwakman, een vriend van Dick. Zodra we de plaats van optreden naderden concentreerde Dick, hij zat voorin de bus, zich geheel en al op borden met de tekst: \u201cCamping\u201d. Er waren zelfs bandleden die in de veronderstelling waren dat we mogelijk ergens zouden worden opgewacht door de fanfare, die ons zou begeleiden naar de camping. U begrijpt het al: nergens een camping te vinden. Dus toen maar aanbellen bij een boer. Er moest toch ergens wel een boer zijn die een stukje land voor 1 nacht wilde verhuren aan een beatgroep. Op zeker moment vonden we een boer en na wat rammelen aan de poort werden we opgewacht door een wilde bouvier. Deze werd door Dick de Boer ter plekke gehypnotiseerd en uitgeschakeld. Elk moment kon nu de boer tevoorschijn komen vanachter een struik om ons met een hooivork te bewerken. Maar dat viel best mee, die Friezen waren toch wel aardige mensen. Hij wees ons een redelijk stuk grond en wij gingen aan de slag.<\/span><\/p>\n

VOLDOENDE DESKUNDIGEN IN DE GROEP<\/em>
\n<\/span><\/strong><\/span><\/p>\n

Aan deskundigheid hadden we geen gebrek. Kees en Kies hadden een technisch beroep gehad, Jaap zou later in zijn loopbaan leiding geven aan een installatiebedrijf, Jan was bijna ingenieur, en ikzelf was ervaringsdeskundige omdat de tent van mijn ouders was. Het viel niet mee om alle stokken in het juiste gaatje te krijgen, maar onder bezielende leiding van Dick slaagden wij erin het framewerk rechtop te krijgen. Tent er overheen en klaar is Kees. Ja,dat dachten we!! Plots vroeg iemand:<\/span><\/p>\n

\u201dSteek het grondzeil even toe, Evert, waar is het grondzeil?\u201d<\/span><\/p>\n

\u201cDat zit in de zak\u201d zo sprak ik… \u201cDe zak is leeg\u201d sprak Dick…. <\/span><\/p>\n

Dus hadden we het grondzeil vergeten! Nou, dat was toch wat, moesten we op het natte gras slapen. We hebben de tent afgesloten en zijn snel naar de zaal gereden voor een warme kop koffie en een geweldig optreden. <\/span>Maarja, aan dat optreden kwam een eind en we wilden naar huis, naar de tent welteverstaan. Op een donker boerenerf, zonder sanitaire voorzieningen, zonder kachel, zonder grondzeil, op het natte gras. Ik weet niet meer of we allen wel warme slaapzakken mee hadden, maar we gingen allen mopperend de nacht in. Ik weet zeker dat Dick de Boer die nacht met de ogen open heeft geslapen om er als de kippen bij te zijn,mocht een van zijn jongens die nacht de tent verlaten. Er werd namelijk op zo\u2019n dansavond ook aan de bandleden wel eens een biertje aangereikt, en uit beleefdheid dronk je dat dan toch maar op. Maar ja, wat er in gaat, moet er ook weer uit, en Dick was daar op voorbereid met zijn jongens. Stel je voor dat een lid midden in de nacht het boerenland in trekt om een plasje te doen, om vervolgens voorover in een boerensloot te belanden. De dag daarop moesten we wel weer optreden.<\/span><\/p>\n

EVERT UIT COMMISSIE OVERNACHTINGEN VERWIJDERD<\/em>
\n<\/span><\/strong><\/span><\/p>\n

Gelukkig is er die nacht niets ernstigs gebeurd.Wel kwamen we allemaal reeds heel vroeg in de ochtend ijskoud,\u00a0 hoestend en proestend, wakker. En gemopperd dat er werd. De tent bleek ook nog een beetje lek. En wat waren we blij dat we die zondagavond weer in ons eigen bedje konden slapen.<\/span>Tijdens het werkoverleg van de week daarop werd besloten om elk voorstel van mijn kant voortaan extra kritisch te beoordelen. Ook werd ik voor onbepaalde tijd uit de commissie \u201covernachtingen\u201d verwijderd. Een dergelijk drama mocht BZN geen 2e<\/sup> keer overkomen.<\/span><\/p>\n

ALLE VOLENDAMSE BANDS BIJ ELKAAR AAN DE HAVEN<\/span><\/strong><\/em><\/p>\n

\"\"<\/a>

The Cats, The Leftside, The Fools, Alles, The Q-tips, Empty, The Skyriders, BZN, en Progress bij elkaar rond 1967 op de loswal bij de Volendamse Haven<\/span> <\/strong><\/span><\/p><\/div>\n

WINTERS<\/em>
\n<\/strong><\/span><\/p>\n

Bij het woord “winters” gaan mijn gedachten altijd uit naar vroeger,naar mijn jeugd in 1963. Toen leek alles anders. <\/span>Vroeger kon je nog heerlijk schaatsen naar Marken of naar Warder, over de brede vaarten. Waar is die tijd gebleven.
\n<\/span><\/p>\n

MET AUTO OP IJSSELMEER<\/span><\/strong><\/em><\/span>\u00a0<\/span><\/p>\n

Ik meen dat het in 1963 was dat hier vlakbij,\u00a0 bij Visrestaurant Smit-Bokkum, de afrit was gemaakt voor de auto\u2019s die over het ijs naar Marken konden rijden. Ook ikzelf reed mee in de auto van vader.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>

Auto’s op de Gouwzee in 1963<\/span> <\/strong><\/span><\/p><\/div>\n

Wie weet gaan we dit hopelijk ooit nog weer eens meemaken…een wel heel bijzondere herinnering. Wat te denken van de algehele afsluiting van de buitenwereld van ons dorp Volendam, in datzelfde jaar. Het had dagen flink gesneeuwd en op de landerijen lag gigantisch veel sneeuw. Toen stak er plotseling een wind op vanuit land richting dijk en zowel richting Edam als richting Monnickendam was Volendam afgesloten. Alle sneeuw was tegen de dijk geblazen. De weg van het motel richting Volendam lag er toen nog niet. Zelf zat ik toen op de HBS in Amsterdam-Noord en wij vonden het heerlijk, omdat de bussen uiteraard ook niet konden uitrijden en wij vrij van school hadden. Deze afsluiting heeft wel 2 weken geduurd.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>

Ook het Noordeinde van Volendam was geheel en al ingesneeuwd<\/span><\/strong><\/span><\/p><\/div>\n

IJZEL IN BEVERWIJK<\/span><\/strong><\/span><\/em><\/p>\n

Zo had onze band ook een minder prettige ervaring met koning winter in januari 1969, mijn laatste jaar als BZN\u2019er. Onze band bestond toen uit de leden Jan Veerman (Kies),Kees Tol, Jan Tuijp, Jaap Sombroek, en mijzelf.\u00a0 Wij traden destijds vaak op in een locatie te Beverwijk, ik meen met de naam Promenade. We hadden in die tijd nog geen eigen transportbus en werden telkens gebracht en gehaald door taxibedrijf Kil uit Volendam. Zo ook die avond. Het was een geslaagde avond met veel publiek en eenieder ging vrolijk huiswaarts. Echter,na enige tijd kwamen er signalen van buiten dat het ijzelde. \u201dAch\u201d,dachten wij,”dat gaat wel weer over\u201d. Wij werden tenslotte altijd keurig op tijd gehaald door onze chauffeurs Evert Kil of Jan Blakte, en zij hadden nog nooit verzuimd.\u00a0<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>

Voor de fotosessie van “Everyday I have to cry” gingen we naar het Amsterdamse havengebied en maakten daar verschillende foto’s op en langs de rails. Van onder naar boven: Jan Tuijp, Jan Veerman, Cees Tol, Evert Woestenburg en Jaap Sombroek.<\/span><\/strong><\/span><\/p><\/div>\n

We bleven nog even gezellig nazitten en ruimden de spullen op. \u201dMaar waar bleef die chauffeur nou toch?\u201d Er kwamen berichten van buiten dat elke vorm van vervoer uitgesloten was.\u00a0 Wij bellen met Volendam,en inderdaad, Evert zat nog heerlijk thuis aan de warme chocolademelk. Dus had BZN toen een probleem. Maarja, wij waren BZN, en voor ons zou toch wel goed gezorgd worden, is \u2019t niet?<\/span><\/p>\n

BARRE NACHTELIJKE WANDELING NAAR WIJK AAN ZEE<\/span><\/strong><\/span><\/em><\/p>\n

Totdat de zaalhouder naar ons toe kwam met de volgende mededeling: \u201dJongens,we gaan sluiten\u201d. \u201dMaar meneer, u heeft toch wel een slaapgelegenheid in dit gebouw?\u201d Neen dus! Er werd rondgebeld en vanwege het Hoogovenschaaktoernooi was in de omtrek geen bed meer vrij. Uiteindelijk kregen we contact met een mevrouw die 6 jongemannen wel een paar uurtjes kon herbergen; echter dat was wel in Wijk aan Zee, 5 kilometer verderop,lopend\u2026\u2026.. En daar gingen we dus, te voet over glad ijs .<\/span><\/p>\n

De weergoden bleken niet bereid een uitzondering te maken voor BZN en een uitputtingsslag zou volgen. Op een spekgladde weg, elkaar aan de handen vasthoudend, gingen we de strijd aan met dit natuurgeweld. Na een kwartier hadden we 200 meter afgelegd en vanuit de achterhoede kwamen er al signalen: \u201dHoe lang is het nog?\u201d Nou,nog heel erg lang! We maakten met de 5 bandleden en manager Dick de Boer een barre tocht, midden in de nacht langs muisstille wegen, richting Wijk aan Zee.\u00a0 De ijspegels hingen aan de oren, neus en kin. Ons haar was een bonk ijs en we waren nauwelijks meer herkenbaar als die “beroemde” artiesten van enkele uren daarvoor.\u00a0 Op 1 kilometer voor de eindbestemming ging Jaap Sombroek in een portiek zitten en smeekte hij ons hem daar te laten en zelf verder te schuifelen. Jaap had de moed opgegeven. Bevroren en afgemat, als we zelf ook waren, hebben we Jaap op de schouders genomen. <\/span>Na uren glijden en lijden kwam BZN \u2019s morgens vroeg aan bij de mevrouw en zij had inderdaad enkele eenvoudige bedden voor ons. Nat en bezweet, zonder douche of schone kleren, gingen we naar bed. De volgende ochtend werden we door de taxi alsnog opgehaald,vermoeid en koud,in de wetenschap dat we diezelfde avond alweer op het podium moesten in Friesland. Ook het leven van een artiest kan best wel zwaar zijn<\/span><\/p>\n

Klik hier voor deel 4<\/a><\/span><\/strong>
\n<\/span><\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u00a0\u00a0 HERINNERINGEN VAN EEN VOORMALIG BZN-BANDLID WE ZIJN ER KLAAR VOOR In mijn voorgaande aflevering vertelde ik hoe ons bandje een voltallige popgroep was geworden. Zanger Jan Kies, basgitarist Jan Tuijp, sologitarist Kees Tol, slaggitarist Evert Woestenburg ,drums Gerrit Woestenburg en manager Dick de Boer. Je zou kunnen zeggen dat we er \u201cklaar\u201d voor waren. […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-32070","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-ongecategoriseerd"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/32070","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=32070"}],"version-history":[{"count":20,"href":"https:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/32070\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":32512,"href":"https:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/32070\/revisions\/32512"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=32070"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=32070"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.tulipphoto.pro\/journaal\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=32070"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}