Het BZN afscheid was niet alleen het afscheid van ons levenswerk en een “way of life”, maar ook afscheid van de BZN fans, de pijlers onder de tientallen jaren durende populariteit van BZN. Zonder de onvoorwaardelijke trouw en aanhankelijkheid van die grote groep platenkopers, concertbezoekers en sympathiebetuigers was het BZN succes nooit zo buitenproportioneel geworden. Waren wij nooit geworden wie we nu zijn!  Binnen die immense BZN aanhang waren een paar honderd hardcore-fans, die zo vaak bij de concerten kwamen dat het voor ons bekende gezichten werden en na vele jaren middels een “praatje” of brieven en bezoekjes aan Volendam zelfs bekenden. Een aantal van deze BZN die-hards kennen wij bij naam. Zo ook de nu overleden Denise Koevoets uit Hoogerheide. Altijd vriendelijk en heel bedeesd, bracht ze ons grote afdrukken van de vele foto’s die ze tijdens vorige concerten had gemaakt. Ik voelde me er wel eens verlegen mee, want, “wat moet dat allemaal wel niet gekost hebben”, dacht ik vaak. Zij stond bij ons in de band daarom bekend als ” Denise van de foto’s”. Vooral de laatste jaren nu ik zelf kleinkinderen heb, liet ze mij heel trots en enthousiast veel foto’s zien die ze van háár kleinkinderen had gemaakt. Als kersverse opa of bap herkende ik dat enthousiasme wel.

Denise is niet meer bij ons. Het is moeilijk te geloven, maar waar. Ik ben haar zeer dankbaar voor wat zij voor BZN betekend heeft en wens haar dierbaren heel veel sterkte toe in een wereld zonder Denise. 

In mijn mailbox vond ik het onderstaande E-mailtje dat ze mij stuurde op 26 maart 2006, nét na het bekend worden van het afscheid van BZN. Het geeft een indruk van de warmte die Denise uitstraalde en wat BZN voor háár betekende. Omdat er geen privacy-gevoelige zaken in staan, heb ik besloten het hier te publiceren als eerbetoon aan haar.

Van: “D. Koevoets” l>

Datum: 26 maart 2006 15:10:18 GMT+02:00

Aan: info@jantuijpvliegschool.nl

Onderwerp: bzn enz.

hallo Jan

Langs deze weg wil ik jullie nog van harte feliciteren met jullie 35 jarig Huwelijksdag.Wat betreft het stoppen van bzn komt voor ons als fans hard aan dat zal je wel begrijpen ik zelf heb er dan 22 jaar ruim als trouwe fan van mijn leven meegeleefd met het wel en wee van de bzn toch hoop ik dat we in de toekomst op een of ander manier met jullie en Volendam verbonden kunnen blijven want het is niet niks dat alles zomaar ineens gaat wegvallen, we hebben weliswaar de herinneringen foto ’s cd s plakboeken ikzelf zo wat een heel archief maar dat weegt niet op tegen de gedachten dat we geen contact meer zouden of kunnen hebben met jullie begrijp je Jan?Dan nog even een vraag aan je hetdagelijkse journaal dat je schrijft heel erg leuk of je dat niet wat smaller er op kan zetten nu moeten we telkens heen en weer schuiven en evt in een vorm dat we het kunnen afprinten ik hou alles bij wat bzn of jullie betreft,en dan nog wat leuks heel aardig van je om de foto ’s van jullie kinderen en kleinkids op de site te zetten echt gaaf wat een schatjes hé? om trots op te zijn geniet er maar van want het gaat heel snel hoor,wij hebben zelf ook al vier kleinkinderen en zo zie je maar Jan we zijn door de Zn jaren heen intussen zo wat allemaal grootouders geworden.Beste Jan ik kan blijven schrijven maar ga nu toch eindigen we kennen elkaar en we zien elkaar nog regelmatig bij de concerten a.s Zaterdag te Arnhem ben ik er ook weer bij dat word weer genieten voor mij.

hartelijke groeten en tot ziens.Denise Koevoets

P.S Mijn grootste droom die ik altijd had door de jaren heen was vliegen met Jan Tuijp en die is uitgekomen op 10 Mei 2003  en denk daar nog altijd met veel plezier aan terug.

Bovenstaande foto van 10 mei 2003 vond ik in mijn archief; Denise Koevoets en man vóór de PH-BZN nadat zij naast mij daarin een vlucht over Volendam gemaakt had.
 

We zijn weer thuis. Na de landing op Schiphol zijn we gelijk naar ons favoriete visrestaurant op de Volendamse dijk gereden.Tijdens de thuisrit konden we per telefoon nog net een portie gestoofde aal bestellen voordat de keuken dichtging. Het was meteen weer smullen geblazen. In Griekenland, waar we overigens prima gegeten hebben, bleef het wat vis betreft bij shrimps, een plakje zwaardvis, of lobster. Waarom zo weinig vis, in een land dat aan alle kanten door water omgeven is ?

Bij het bestellen van rond,- en platvis, zoals kingfish, mullet en snapper e.v.a, kom je in Griekenland, en ook op de Griekse eilanden in een soort van “louche systeem” terecht. Men hanteert er in vele restaurants de kiloprijs. Er wordt op de menukaart gerept over A (150 euro/kilo), B(100 euro/kilo) , of C ( 50 euro/kilo)  kwaliteit. Je bent afhankelijk van het dagaanbod, en vervolgens verplicht een hele vis ,- die ongeveer 1 kilo weegt, zegt de ober met twijfel – voor twee personen te nemen. Een grote verse vis wordt vervolgens nog bijna levend liggend op een dienblaadje gepresenteerd; “als dat niet vers is mijnheer”, zegt de ober dan overtuigend, suggererend dat dit het exemplaar is dat op ons bord zal komen, en noemt enpassant daarbij nog de naam van de vissoort. 

Wij hebben het nu al een paar keer meegemaakt dat we daarna bij het afrekenen een wat vreemde smaak in de mond kregen. Steeds bleken we namelijk A kwaliteit gehad te hebben, wat we als “visdeskundigen” vaak betwijfelden. Ook dat de vis 1,5 of 1,7 kilo gewogen zou hebben. Dat het kleine beetje vis dat ons geserveerd werd, de rest was, van de ons getoonde gefileerde vis konden we natuurlijk nooit controleren. Zo stond er vaak alleen al voor het hoofdgerecht € 225 of € 250 op de rekening. En dat dus voor één of twee onsjes gegrilde vis. Midden in het Andesgebergte kan ik me dat wel voorstellen, maar hier, waar de rond,-en platvissen spontaan de kade’s op springen geloof ik het gewoon niet. Het gaat bij mij dan niet meer om het geld, en dat is geen dooddoener, dat meen ik. Het gaat me ook niet om het principe. Waar wringt de schoen dan wel? De kwellende gedachte dat anderen denken dat wij zo dom zijn om erin te trappen. Dat men twijfelt aan onze verstandelijke vermogens. Dan maar even géén rond of platvis.

In dit soort vissersbootjes wordt veel rond en platvis aan wal gebracht, de vissers krijgen er maar een habbekrats voor

Bij ons op de Volendammer dijk hebben ze in de restaurants ook met wisselend dagaanbod van vis te maken, ook dat van de grotere rond en platvis, zoals kabeljauw etc, maar je weet wél van te voren waar je aan toe bent. Wát je op je bord krijgt en wat het precies kost. Bovendien vind ik die show met die nog bijna levende vis aan je tafel overbodig en zelfs onsmakelijk. Vermoedelijk is het ook steeds dezelfde vis die als lokkertje dienst doet. Zo, dát ben ik kwijt, voor rest blijf ik Griekenland fantastisch vinden.

ps: Zojuist bereikt mij het trieste bericht dat de trouwe BZN fan Denise Koevoets is overleden. Denise was sinds jaar en dag een vaste bezoeker van alle BZN concerten, en maakte daarbij vele foto’s die zij ons dan later ter hand stelde. Nog maar kort geleden sprak ik haar tijdens de BZN fans dag in Volendam. Ze had het toen nog vol trots over haar kinderen en kleinkinderen. Denise was een buitengewoon sympathiek en hartelijk mens. Het moet een vreselijk gemis zijn voor haar familie. Wat kan het leven hard zijn.

Op onderstaande foto op de voorste rij de derde van rechts Denise Koevoets