Telegraaf columniste Nausicaa Marbe slaat de spijker op z’n kop

Wat heb ik mij mateloos geërgerd aan al die politieke correctheid na de zoveelste islamitische moord aanslag op ons vrije westen in Manchester. Al die mooie voorspelbare maar nietszeggende woorden van politici en al die zogenaamde “deugende” dooddoeners, op spandoeken zoals:  “Geen haat, maar respect” na een bloederige slachtpartij op nota bene jonge kinderen. Respect ??? Niks geen respect, maar verachting voor die ziekelijke idioten ! Het absolute dieptepunt van deze schijnheiligheid  was voor mij een vrouw die net na of nog tijdens een minuut stilte in de massa mensen “Don’t look back in Anger” van de popgroep Oasis begon te zingen, bah !

Nausicaa Marbe, Telegraaf Columniste windt nergens doekjes om en durft elk politiek correct heilige huisje omver te gooien

Het deed mij veel deugd vanmorgen in de Telegraaf de column “Stop die weke praatjes na aanslag” van de voormalige Volkskrant Columniste Nausicaa Marbe te lezen. Overigens is het echt de moeite waard om het stuk helemaal te lezen. Hieronder een klein deel van deze column:

‘Inmiddels krijg ik kippenvel van de pijnlijke nietszeggendheid’

 

“Elke keer na een aanslag komen die mantra’s weer die de massa moeten sussen. Het was zo’n aardige jongen. Zijn moskee was zo gematigd. Het kwaad zal niet overwinnen. Liefde heeft het laatste woord. De locoburgemeester van Manchester: ’Wij zullen de terroristen verslaan door al onze diverse gemeenschappen te laten samenwerken en met wederzijds respect.’ Na een minuut stilte begon een vrouw ’ Don’t Look Back in Anger’ te zingen. Alsof er geen reden was tot woede.

RTL Nieuws noemde dat een kippenvelmoment. Inmiddels krijg ik kippenvel van de pijnlijke nietszeggendheid van die praatjes. Ze staan precies voor het tegenovergestelde. Die jongen was niet aardig, de moskee niet gematigd, het kwaad wint voortdurend in bloedbaden jegens burgers, liefde wekt de slachtoffers niet tot leven. En als we zo goed terroristen konden verslaan door diversiteit en respect, dan was dat allang gebeurd en stond zo’n locoburgemeester niet meer na het opblazen van jonge meisjes politiek correct te kwijlen.”

 

Onze zoon Vincent wethouder gemeente Edam Volendam !

Onze zoon Vincent op een foto die ik maakte t.b.v de gemeenteraad verkiezingen voor het CDA in 2015

Op 13 juli a.s wordt onze zoon Vincent Tuijp als wethouder ” Samenleving ” in onze gemeente Edam-Volendam geïnstalleerd. Hij volgt hiermee Gina Sombroek op, die een andere weg in wil slaan.  Vincent is al vele jaren raadslid en momenteel fractievoorzitter van het CDA in de gemeenteraad. Tijdens de recentelijke benoemingsprocedure van onze nieuwe burgemeester was hij voorzitter van het presidium – de vertrouwenscommissie – van onze  gemeenteraad.

Voor Vincent, die momenteel “Coördinator Klant en Markt” is  bij onze plaatselijke woningbouwvereniging “De Vooruitgang” , is dit naast een mooie promotie ook een geweldige uitdaging, een uitgelezen kans zich op bestuurlijk vlak verder te ontwikkelen. Hij heeft er enorm veel zin in.

Je kon het bijna aan zien komen. Tijdens zijn middelbare schoolopleiding en allerlei andere gelegenheden was Vincent altijd al organisator, regelaar en degene die van alles en nog wat bestierde en bestuurde. Uit eigener beweging is hij de politiek ingestapt en ontwikkelde hij zich tot voorzitter van zijn raadsfractie. Zonder hulp van ons, van andere kruiwagens of netwerken bracht ie zijn eigen pakje daar naar de markt . Een 100% “self made man”. Chapeau Vincent !!!

De enigen die hij dank verschuldigd is, zijn z’n vrouw Brenda en z’n 3 kinderen, die achter hem bleven staan toen ze hem de afgelopen jaren vaak misten wegens zijn vele raadswerk.  Vooral tijdens de tijdrovende selectie,- beoordelings- en benoemingsprocedure van onze nieuwe burgemeester werd het geduld van zijn gezinsleden vaak op de proef gesteld.

Het gezin van onze zoon Vincent en Brenda. Vlnr: Sophie, Vincent, Thijs, Brenda en Jip

Ik ben er van overtuigd dat in elk mens wel een bijzondere kwaliteit of talent schuilt; iets waar ie van huis uit heel goed in is of zelfs in uitmunt, soms zonder het zelf te beseffen. Vincent heeft zijn aangeboren talent “ontdekt” en ontwikkeld. Met die kwaliteit, zijn opleiding en ervaringskennis past ie volgens ons perfect bij zijn nieuwe job.

Toen ie het ons vertelde, relativeerde ik na de eerste golf van euforie vanuit mijn “ouderlijke overbezorgdheid” dat de wethoudersbaan ook onzekerheid meebrengt, waarop hij lachend opmerkte: “wat dacht je van jouw baan Pa, kon het nog onzekerder ? ”  Tja dacht ik toen, wat lul ik nou toch !!

We zijn echt apetrots op onze zoon Vincent, en raken er niet over uitgepraat; want uiteraard straalt deze mooie promotie ook op zijn ouders en zijn verdere familieleden af. Mary en ik beschouwen het als een kers op onze “taart des levens”

We wensen je veel wijsheid, succes en geluk in je nieuwe baan Vincent !!