Vandaag vertrok de PH-BZN uit Teuge met een nieuwe accu, maar bij het doorwerken van de checklist net voor de start, bleek dat toch niet de accu kapot was, maar de alternator (dynamo). Door een communicatiefout en een rare samenloop van omstandigheden heb ik nu onnodig ook een nieuwe accu. Gelukkig was er ook nog een nieuwe dynamo op voorraad, en kon de kist aan het eind van de middag weer in Lelystad gestald worden.

Morgenochtend vliegen we proeflessen met een aantal scholieren van het Don Bosco college uit Volendam; de godsdienstleraar gaat ook mee, en heeft voor mooi weer gezorgd. Een ex-leerling van mij, – de 25 jarige Evert Voortman uit Volendam,- vliegt dan op de PH-BZN en ik op de PH-BNK. Evert heeft een paar dagen geleden een baan gekregen op de Boeing 737 bij Ryan Air, en dat was voor mij als zijn eerste instructeur ook een mooi succesje natuurlijk. Ik verheug me nu al weer op het “vrije vogel” gevoel morgen met dat mooie weer, dat tot en met zaterdag blijft aanhouden.

In het verleden heb ik vaak met BZN fans gevlogen. Het begon heel bescheiden, maar de “BZN-fans vliegdagen” werden groter van omvang, en door hard-core fans steeds professioneler georganiseerd. Uiteindelijk werd de “vliegdag” een jaarlijkse traditie die uitgroeide tot een ware happening. Zo vlogen we onder vakkundige leiding van Tineke Hemmes en haar man Herman uit het Noord Groningse “Oethoezen” een paar jaar geleden met een hele groep BZN fans naar Texel, waar ook nog een mooie fietstocht inclusief fietsquiz en fiets-picknick georganiseerd was. Een echte top-dag!!  Ook vlogen we een keer met onze twee kisten naar Groningen, om van daaruit een serie proeflessen met BZN fans uit het gehele land over de prachtige Noord-Groningse prairie te maken. Ik heb daar toen zo vaak over heen gevlogen dat ik er nu nog steeds elk weggetje uit mijn hoofd weet te vinden. Mooi was die tijd, zeg ik dan maar.

Hier een luchtfoto die ik tijdens die vliegdag maakte van een prachtig Noord-Gronings dorpje, naar ik meen Kantens.

Tijdens elke vliegdag werd een groepsfoto gemaakt. De komende tijd zal ik eens wat van die foto’s plaatsen.

Vandaag de groep BZN fans van de vliegdag op zaterdag 13 juli 2002 .Helemaal rechts beneden onze jongste zoon Kees die met de PH-BZN vloog. Vijfde van links beneden organisator Tineke Hemmes. In de gele emmer zit Belgisch bier dat Kees en ik cadeau kregen. We hebben het ’s avonds gelijk opgedronken. Overigens werd deze vliegdag nog georganiseerd door Cor Boel die op de foto rechts naast mij gehurkt zit. 

De kruitdampen rond Verdonk en Wilders zijn opgetrokken. Niet dat ze die zelf veroorzaakt hadden. Dat deden Balkenende en consorten wel voor hen. Maandenlang stonden onze bewindsvoerders,- tollerantie predikend,- als bange schoothondjes door de mediahekken heen onze huiskamers in te blaffen, bang als zij waren voor de electorale gevolgen van de acties van Wilders cq Verdonk. Tollerantie behoort echter niet gebaseerd te zijn op angst voor terreur, maar op vrijheid. Vrijheid van het woord, en vrijheid van godsdienst. Dat vrijheid van godsdienst ook vrijheid van kritiek op godsdienst impliceert heb ik Balkenende c.s in zijn boodschappen aan Islamitische landen nergens horen zeggen.

Wat mij betreft hadden onze landsbestuurders al die tijd beter kunnen investeren in het politiek bewerken van de internationale gemeenschap om China via de veiligheidsraad te dwingen mensenrechten in Tibet te respecteren, en niet de olympische sporters daarvoor te laten opdraaien. Maar ik kom er steeds meer achter: politici zitten er voor zichzelf en hun eigen hachje, en zijn bijna per definitie zonder uitzondering allemaal populisten.

De presentatie van de politieke beweging ToN is mij ook zwaar tegengevallen. Niet zozeer haar programma, alswel de manier waarop Rita Verdonk het naar voren bracht. Hierin was mij te duidelijk de Amerikaanse hand van Kay van der Linden te zien; haar media-adviseur. Het was te opgezegd, te gespeeld, te Amerikaans. Kortom: onecht! Laat Rita toch gewoon zichzelf blijven, net als die avond en nacht toen zij in haar eentje de hele 2 de kamer bestreed in de Hirschi Ayaan paspoort affaire. Niemand kreeg haar toen aan het wankelen; daar zag ik een politica optima forma.

Afgelopen maandag was ik met een leerling in de PH-BZN naar Teuge gevlogen. Terug in lelystad zou de leerling de vlucht naar Teuge opnieuw maken , maar dan alleen. Toen we uit Teuge wilden vertrekken bleek de motor van de PH-BZN niet te starten. Een compleet kapotte accu. Uiteindelijk moesten we de kist achterlaten. Net voor het startdebacle zetten we elkaar nog op de foto vanwege de unieke wolkenlucht boven Teuge. Zie hieronder de foto.

Gisteravond zat ik in de jury van het jaarlijkse songfestival van de Copernicus Scholengemeenschap in Hoorn. Dit songfestival dat al voor het 7de jaar georganiseerd werd is zo populair bij de leerlingen en personeel van de school dat het nu gehouden werd in het Parktheater in Hoorn. Het was een happening met nationale allure. Chapeau voor de organiserende leraren, die hiermee fantastische promotie voor hun school maken. Ik moet zeggen dat ik onder de indruk was van de performance van een groot aantal leerlingen. Er waren er zelfs bij met absoluut professionele kwaliteit.

Toen ik daar zo voor aanvang even op die buhne stond ging er toch wel het een en ander door mij heen. Vorig jaar, ruim een maand voor het BZN afscheid, stond ik ook op die buhne voor het laatste concert in Hoorn. We hadden er net die week daarvoor de koffietafel na de begrafenis van Jacques Hetsen genuttigd. Mixed emotions maakten zich van mij meester.

Misschien kan ik die gevoelens het beste symboliseren aan de hand van onderstaande foto die ik afgelopen zaterdag vanuit de geopende kap van het vliegtuig maakte, tijdens het passeren van een bui bij Schermerhorn in Noordholland. Wat een desolate sfeer.