Zo zagen we gistermiddag het huisje dat 50 mtr van het terras van ons hotel verwijderd is. Vandaag kunnen we het huisje helemaal niet meer zien. Het sneeuwt al twee dagen onafgebroken in heel Oostenrijk. Van skiën komt dan niets terecht. Dit is de eerste keer in 30 jaar dat we de eerste twee dagen van de wintersportvakantie niet hebben kunnen skiën, en zoals het er nu uitziet komt daar sowieso nog een derde dag bij.

Een jong echtpaar uit ‘sGravesande dat we zondagavond in het hotel ontmoetten zei “unbedingt” te gaan skiën op de maandag. Ongeacht het weer. Gisteravond laat kwam de man van het stel aangedaan de hotelbar binnen; zijn vrouw was tijdens het skiën gevallen en had daarbij haar kruisbanden gescheurd. Ze was meteen naar het ziekenhuis vervoerd en onmiddellijk geopereerd. Hij hoopte haar vandaag uit het ziekenhuis mee naar huis te kunnen nemen. Het risico op botbreuk is met dit beperkte zicht levensgroot. Wij blijven net als de meeste vakantiegangers dan ook in het hotel.

Het is hier echter goed vertoeven; er is van alles te doen en aan lekker eten en vooral drinken is al helemaal geen gebrek.

We hadden tot nu toe nog maar weinig skipret. Gistermorgen stonden we nog maar net op de piste toen het begon te sneeuwen, waarbij het zicht werd beperkt tot de eigen hand voor de ogen. Je ziet dan geen of weinig reliëf meer in de sneeuwbodem onder je, waardoor het skiën verandert in de kunst om geen ledematen te breken. Wij haken dan onmiddellijk af. Het begon toen ook nog een beetje te waaien en met die sneeuw erbij is dan ook aan een wandeling niet veel lol te beleven.

Jacques Hetsen, onze veel te vroeg overleden manager, en een liefhebber van de wintersport zei een beetje dollend altijd: “Ich lauf lieber auf die lange Latten, dan das Ich die lange Latten laufen lass”.Daarmee aangevend dat hij geen kans onbenut zou laten om de skies onder te binden. Dat geldt ook voor ons, maar dan moeten de weergoden wel een beetje meewerken.

Vandaag is het weer heel anders dan gisteren; het is veel rustiger. Er is geen zuchtje wind, maar het sneeuwt nu zo erg dat we het terras van ons eigen hotel niet kunnen zien. We horen wél het krassende geluid van voorbij komende skiërs (Nederlanders die de skipas – 205 euro – niet ongebruikt willen laten) maar we zien ze niet. Er is echter niets veranderlijker dan het weer in de bergen; het kan zo weer opklaren, en tot die tijd genieten we maar van het zwembad, de sauna, en een lekker glas wijn bij de open haard. Juist nu ik dit schrijf zie ik het buiten opklaren. Gauw de skies onderbinden dus!!

ps± Ik weet niet waardoor het komt, maar de laatste 10 dagen heb ik opvallend veel meer bezoekers op dit journaal !