Het was vanmorgen heerlijk om te joggen in het ontluikende voorjaarszonnetje, naast de met ijs bedekte sloten. Zonder wind en kraakhelder. Het werd tijd. Ik ben gisteren weer voorzichtig begonnen met mijn dagelijkse ronde na een paar weken rust in verband met een knieblessure. De afgelopen twee maanden stonden we 3 weken lang op de skies; tijdens een van de laatste tochten is er vermoedelijk een stukje kraakbeen in het rechtergewricht losgeraakt. Aangezien we over twee weken weer naar de sneeuw vertrekken was mij er dus alles aan gelegen om de knie te laten herstellen. De knie hield zich goed, ik ben er klaar voor.

Vanmiddag vlieg ik weer als een adelaar door de vrije ruimte, uiteraard neem ik mijn camera’s mee. Een ex-leerling moet vliegtechnisch even wat bijgespijkerd worden, en het is mooi weer voor luchtfoto’s. Bovendien, je weet maar nooit wat je tegenkomt. Zoals in het volgende verhaal.

Als je zoals ik altijd met een camera op pad gaat kan je soms plotseling hele bijzondere tafereeltjes vastleggen. Zo waren we een tijd geleden getuige van een hele komische situatie. We zaten op het bovendek van een cruiseboot in de buurt van Passau (zuid Duitsland) op de rivier de Donau, te wachten op het vertrek. Nietsvermoedend zat ik aan een tafeltje met mijn camera te spelen, toen aan de oever van de rivier een bejaarde dame haar fiets in het gras neerlag om naast haar fiets even te rusten op een stalen bolder, waar schepen aan vastgelegd worden.

Een paar minuten later, toen ze opstond en diep naar voren bukte om haar fiets weer te pakken, gleden haar borsten uit haar topje. Onmiddellijk was ik er met mijn camera bij en maakte onderstaande foto nr 1.  Ze maakte aanstalten om op te stappen, en terwijl ik dacht dat ze nu toch wel die oude maar toch nog fiere brammen naar binnen zou kieperen gebeurde er niets. Ook nog niet, toen er een achterop rijdende fietser in beeld kwam. Daarvan maakte ik foto nr 2.  Toen de argeloze fietser de vrouw,- met de inmiddels vrolijk naar buiten bengelende borsten,- passeerde, en in een reflex naar rechts keek zag ik zijn blik ineens verstijven. Wat moet die man bij de bizarre aanblik van deze bejaarde nudist gedacht hebben! Hij slaakte een harde kreet en kneep van schrik in zijn remmen. Dit laatst moment is te zien op foto nr 3. Door het verwarde gedrag van de man, kreeg de vrouw haar aanstootgevende houding in de gaten en liet jip en jap weer in haar topje verdwijnen. Het kan verkeren.

Foto nr 1 De vrouw heeft juist haar fiets weer van de grond opgepakt, haar boezem kiest de vrijheid

foto nr 2  Er komt een fietser aan, de vrouw heeft nog niets door.

Foto nr 3 De fietser schrikt zich een hoedje en knijpt in zijn remmen

Vandaag in de serie foto’s van onderscheidingen de officiele postzegel die uitkwam ter gelegenheid van het BZN afscheid.Een ingelijste verzameling van de postzegels met op elke postzegel een van onze koppen. Het was daarna een leuke ervaring om na het afscheid tientallen schriftelijke reacties te ontvangen, met m’n eigen kop op de opgeplakte zegel. Wie maakt zoiets allemaal mee. Zoals ik al eerder zei, sta ik nu pas echt stil bij de talloze in hectische tijden verkregen onderscheidingen, die mij hier nu in complete rust omringen. Nu ik de tijd en het geduld heb om te genieten van al die enorme blijken van waardering voor ons levenswerk BZN. Ik kijk met voldoening terug op een fantastische carriere. Welliswaar had BZN voor mij nog een paar jaar mogen duren en had ik graag nog een laatste BZN CD gemaakt, maar ik ben heel blij dat ik nu voor mijn rust gekozen heb, nadat ik zo’n mooi afscheid heb meegemaakt. Afscheid van de dierbare fans, die ons het extreme succes allemaal zo gegund hebben. Op een absoluut hoogtepunt. Vooral dat laatste geeft extra voldoening aan de volkomen vrijheid waarvan ik nu mateloos geniet.

Overigens zijn de publieksonderscheidingen, zoals gouden en platina platen en allerlei verkiezingen tot populairste artiest van het land mij ook buitengewoon dierbaar; want deze werden ons feitelijk geschonken door de mensen die van BZN hielden. Er waren ook onderscheidingen bij die wij na jaren alsnog kregen, omdat anders de geloofwaardigheid van het instituut dat de prijs uitreikte, in het geding kwam. Zoals bijvoorbeeld de Edison.