Je ontkomt bijna nergens meer aan een gesprek over Wilders en zijn film. Ik ben geen PVV adept, omdat ik vind dat de politieke bagage van deze partij aan de magere kant is, maar Wilders mag van mij die film maken en uitzenden, er van uitgaande dat hij niemand beledigt en binnen de wet blijft.  Het is niet ondenkbaar dat Wilders in zijn film alleen maar kritiek heeft op passages uit de Koran. Zoals onderdrukking van vrouwen, en de minderwaardige behandeling van homo’s en ongelovigen, om maar eens wat te noemen. In onze samenleving dienen deze zwaar bevochten items nu als pijlers waarop onze  beschaving rust. Mogen wij dan kritiek hebben op een religie die hier op vele punten dwars op staat ? Daarom is het ook zo merkwaardig aan de commotie rond de Wildersfilm, dat deze plaats heeft zonder dat iemand er nog iets van gezien heeft. Dat er zelfs politici zijn die roepen dat zij de film niet eens gezien hoeven te hebben; dat de terreurdreiging voor hen voldoende reden is om de film af te keuren. Terwijl het misschien wel om terechte kritiek gaat? Hans Teeuwen zei het al in zijn “Meisjes van Halal” TV-act, “tenzij kritiek als belediging wordt opgevat”. Daar moeten we niet voor zwichten.

Hieronder een foto die ik een dezer dagen vanuit mijn vliegtuig maakte juist voor het indraaien tbv de landing op baan 023 in Lelystad. Dit is een ongemanipuleerde foto !! Zo ziet het landschap er in de Flevopolder in de buurt van Swifterbant echt uit. Is dit het schrikbeeld van heel Nederland over een paar jaar? Het is niet te hopen. 

Iedereen kent dat wel; dat er zich in de loop van tijd een aantal kleine klusjes in en rond het huis opstapelen. Een lampje zus, een boodschapje zo, een schroefje hier en een kwastje verf daar etc. Ik schrijf al deze “stoorzendertjes” op een briefje onder elkaar. Vandaag moest het briefje weer eens leeg. Daar ben je dan een ochtendje mee bezig. Maar met een blanco klusjesbriefje zit ik beter in mijn vel. Kan ik volkomen ongestoord met andere dingen bezig zijn. Ook heb ik vandaag voor mijn zoon Sander foto’s van keukens in zijn nieuwe bedrijf “Sanitair en Keukenhuis” in Heerhugowaard gemaakt en bewerkt. Ze zullen in reclames op internet en in de krant te zien zijn.

Ja, en vanmiddag gingen we met onze kleinkinderen Jan, Kees en Sophie naar de bioscoop in Purmerend, om de kinderfilm “Alvin en de Chipmunks” te zien. Sophie had er afgelopen nacht al niet van geslapen en was helemaal hoteldebotel toen we haar vanmiddag thuis ophaalden. Kleine kinderen zijn 100% spontaan; ze hebben nog geen agenda’s, en laten zich als het ware nog helemaal in hun bovenkamertje kijken. Dat maakt het omgaan met die kinderen juist zo leuk. Zoals Jan en Kees, die in de auto onderweg tegenover Sophie een beetje de ervaren ouwe rotten uithingen omdat zij al een paar keer in de bios geweest zijn. Heel vermakelijk om daar bij te zitten. Het gaat de kids bij zo’n middagje niet eens zo zeer om de film zelf. Het reisje, de snoep, de popcorn en het theater en de stoelen, de donkere zaal, doen allemaal mee. Zoals altijd moesten ze alledrie meerdere malen naar de WC tijdens de voorstelling, en was het deze keer Sophie, die een hele doos popcorn op de grond liet vallen. Kees die al een paar weken grieperig en hangerig is, wilde halverwege de voorstelling al naar huis. Ja daar zit je dan. Wat moet je daar nou weer mee? Zodoende ging ook het geplande bezoek aan Mc Donalds na de filmvoorstelling niet door. Al met al vonden de kids het geslaagd, en daar ging het om.

In de serie foto’s van onderscheidingen vandaag de Gouden Harp die we mer BZN al jaren geleden kregen. Het is een van de hoogste onderscheidingen in de Nederlandse muziekwereld, uitgereikt door Conamus in samenwerking met Buma. Een jury van vakmensen bepaalt wie er voor in aanmerking komt. Hij wordt meestal uitgereikt aan artiesten die zich tijdens een hele lange succesvolle carriere bijzonder verdienstelijk voor de Nederlandse lichte muziek hebben gemaakt. Hij behoort op de revers, gespeld te worden. Tijdens gala’s, grote TV shows, en Harpen,- en Edisonuitreikingen, wordt je geacht je Gouden Harp te dragen. Zoveel Nederlanders hebben hem per slot van rekening niet. Mensen als Harry de Groot en Eddy Cristiani, beiden overigens zeer sympathieke grootheden in ons vak, liepen er ook altijd trots bij deze gelegenheden mee rond, terwijl wij van BZN hem altijd vergaten op te spelden. Eddy Cristiani heeft mij daar nog meerdere malen attent op gemaakt. En gelijk had ie ! Hij staat nu te pronken onder een klein glazen stolpje op een prominente plek in onze woonkamer, naast de Edison. Voor het maken van de foto heb ik hem even uit zijn stofvrije rustplaatsje gehaald. Voor eventjes maar.