We zaten hier gisteren onder een blauwe hemel, maar ik zag al op de satelietbeelden dat dat slechts in het westelijk deel van Nederland het geval was. In Lelystad, waar ik vliegles gaf heerste  een grijze wereld. Omdat het zichtvliegen betrof moesten we onder de lage bewolking blijven, waar tevens het horizontale zicht ook knudde was.  Al met al zag ik zelfs geen vogels vliegen, het was gewoon geen geschikt zicht-vliegweer oftwel in vliegerstermen: er was geen VMC (Visual Meteorological Conditions) , maar instrumentweer IMC (Instrumental Meteorological Conditions). In IMC kan je alleen op instrumenten vliegen. Daarvoor moet je echter kunnen blindvliegen en een daartoe geschikt vliegtuig kunnen besturen. Als vlieginstructeur geef ik les in blindvliegen, dat doen we dan op mijn daartoe gecertificeerde PH BNK. De PH-BZN mag alleen gebruikt worden voor het vliegen in zichtomstandigheden.

Hoe de bewolking boven Europa en Nederland er uitziet en zich gedraagt kan je mooi zien op het satelietplaatje dat je ziet als je de volgende link aanklikt. http://www.sat24.nl/frame.php?html=view&country=nl  Je kan kiezen tussen een visuale opname, voor overdag en een infrarood beeld voor s’nachts.

Vandaag ben ik even bezig met mijn sateliet schotelantenne, we hebben hier ook digitale kabelTV maar de schotel heb ik voor mijn HD TV ontvangst. Er is af en toe geen beeld, dus komt de vakman er even bij kijken vandaag. Hopelijk komt ie voor de middag want anders krijg ik ruzie met de kapper waar ik vanmiddag een afspraak heb. Morgen, het weer zou dan beter moeten zijn, vlieg ik met leerlingen weer naar Hoogeveen, maar eerst kijk ik vanuit mijn kantoor nog even tegen een grijze wereld aan. Dan droom ik over mooie paradijselijke oorden waar we de komende jaren naar toe zullen reizen, maar ook, zoals op de foto’s hieronder, aan de prachtige reizen die we met BZN maakten. Onderstaande foto maakte ik een paar jaar geleden in Quracao, waar we voor Tros opnames waren en met de artiesten verbleven in hotel Lions Dive. Tijdens een “strandzitje” kwam Jan Smit even bij ons buurten.

Toen ik daar aan het einde van de middag/begin avond op het strand voor Hotel Lions Dive met mijn fotocamera zat te spelen kwam er in het lage zonlicht plotseling een zwerm fregatvogels voorbij. Deze dieren hebben een spanwijdte van ongeveer 1 tot 1,5 meter. Op mijn rug liggend op mijn strandstoel heb ik snel deze opname gemaakt. Op onderstaande foto is goed te zien hoe deze prachtige vogels aan de onderkant door de lage zon beschenen werden, waardoor hun kleuren goed tot hun recht komen. Wat is de natuur toch mooi.

Toch nog een drukke dag vandaag. En dat terwijl het geplande vliegprogramma gedwarsboomd werd door de mist. De les en fotovluchten hebben we in elk geval verschoven naar een van de komende dagen. Ik denk dat de mist pas zaterdag wegtrekt. Maar met mist weet je het nooit. Gisteravond hadden we een bestuursvergadering van de Stichting Volendam, waarin de gedupeerden van een beleggingsfraude verzameld zijn. Daar had ik vandaag het nodige vervolgwerk aan. Ook waren Mary en ik vandaag bij het reisburo bezig met het organiseren en plannen van diverse vakanties en reizen die we gaan maken, de komende tijd. Een van onze nichten Mariska, een dochter van mijn broer Nico werkt op het reisbureau, en zij regelt en onderzoekt veel voor ons.

We zijn ook van plan een reis te gaan maken naar Antartica (de zuidpool), dit is een van de ultieme natuurfenomenen op deze aarde. Uiteraard moet e.e.a lang van te voren gepland worden. Nieuw Zeeland en Antartica zijn beide avonturen die uitsluitend in de Nederlandse winter ondernomen kunnen worden. Het gaat hier om maandenlange reizen. We proberen dit nu voor de komende winter 2008/2009 te combineren. Leuk werk om daar mee bezig te zijn. Voor je gevoel ben je al bijna op reis. In verband met onze reisplannen zullen we de komende tijd zeker aandacht besteden aan het in orde maken van webcam’s op onze nieuwe laptop en op de pc’s van onze kinderen, om onderweg toch zo af en toe met de kids en kleinkids te kunnen praten. Want die kunnen we niet zo lang missen natuurlijk. Wellicht dat we de webcams al snel kunnen uitproberen, want we hebben voor het komende voorjaar en a.s zomer ook veel reisplannen.  

Wat ik al heel lang op mijn reisverlanglijstje heb staan is een gezamenlijke wintersportvakantie met mijn drie eigen boys Sander, Vincent en Kees. Dat kwam er maar nooit van door onze drukke agenda’s, maar omdat ik daar niet meer aan gebonden ben konden we het vandaag definitief regelen. Nadat Mary en ik terugkomen van onze wintersport half januari zullen mijn zoons en ik, met z’n vieren, voor een lang weekend naar de sneeuw vertrekken. We kunnen ‘m als ervaren skiers dan eens echt “van jetje” geven. Sander, Vincent en Kees waren al van jongs af aan elk jaar met ons mee om te skien. Ze zijn in de loop der jaren echte top skieers geworden, en doen niets liever. De laatste jaren hadden ook zij echter de beslommeringen van hun startende gezinnen en kwam er niet zo veel meer van skien. Vandaar dat zij heel erg uitzien naar dit voor mij als vader toch wel heel bijzondere uitstapje. Dat zou best wel eens een jaarlijks traditie kunnen worden.