Vanmiddag vieren we pakjesmiddag met de kleinkinderen en vanavond pakjesavond met onze kinderen in onze Weinstube. Dat kan gezellig worden. Hopelijk zal de buikgriep waar Mary en ik gisteren allebei ten prooi aan vielen geen spelbreker zijn. De hele nacht waren we er mee bezig, van slapen kwam niets meer. Van geen enkel symptoom van deze vervelende ziekte bleven we verstoken.

De Sint was zo juist bij ons aan de deur, om alvast de kadootjes uit te laden. Vrachtwagentjes vol. We kunnen er net aan zelf nog bij in de Stube. Wat een verschil met vroeger, toen mochten wij thuis, de 11 kinderen waar ik de oudste van was, op de avond van 5 december een stoel in een hoek van de kamer zetten. Ieder had z’n eigen stoel en zijn eigen plekkie. Een paar uur later, soms al om 6 uur s’morgens, stormden we naar beneden naar de stoelen om te kijken wat er op stond en misschien of er ook nog iets onder lag. Maar al was het weinig, en soms door mijn vader zelf gemaakt speelgoed, wat waren we er ongelooflijk blij mee. Nou ja tijden veranderen.

Gisteren kreeg ik het droeve bericht dat Koos Nulkes, de warmhartige bollenboer uit de bollenstreek overleden is. Alle BZN fans kennen Koos van de mooie bossen bloemen die hij vaak meenam voor Carola. Ze waren altijd indrukwekkend, maar ja wat wil je , als tuinder had ie die natuurlijk voor het uitzoeken. Als hij de bloemen dan op de buhne aan Carola gaf en haar beet pakte voor een zoen, riepen Jan Keizer of ik steevast keihard in de microfoon: ” Ouwe Snoeper”. De zaal lachte er altijd om en Koos genoot er van. Met medewerking van John en Alie de Lyzer uit Lisse hebben we hem in de laatste tour nog een keer in het zonnetje kunnen zetten en zijn we allemaal nog met Koos, die inmiddels in een rolstoel zat, voor het laatst op de foto gegaan. Koos, rust zacht goede vriend !   

We waren op bezoek bij Sophie en Thijs, (links)want de Sinterklaas had bij hun thuis de kado’s gebracht meldde Sophie mij door de telefoon. Met Sophietje moest ik samen op de elektronisch geprogrammeerde dansmat. Je drukt op een knop en springt dan op de maat van de house-muziek op een plastic matje met verschillende gekeurde plaatjes er op. Tot je er bij neervalt (ik). Sophie lijkt wel onvermoeibaar op de mat. Thijs had niet zo’n oog voor zijn spulletjes, een dubbele oorontsteking teistert het kleine mannetje al een paar dagen. Maar gelukkig ging het vanmorgen, toen Sophie en Thijs bij ons op visite waren eindelijk weer wat beter met hem.

Met gekromde tenen zat ik gisteravond laat te kijken en luisteren naar Doekle Terpstra in de talkshow van Pauw en Witteman. Deze CDA-er en voorzitter van de HBO raad wil een beweging starten tegen de VerWildering van de samenleving, tegen Wilders en zijn PVV. Met welk recht, vraag ik mij echter af ? Wilders en zijn partij zijn binnen de parlementaire democratie volkomen legitiem. Of je het nou met hem eens bent of niet! Wilders is een populist, dat wel, maar welke politicus is dat niet ? Daar komt nog bij dat zo’n 500.000 Nederlanders op hem stemmen. Er is dus een substantiele groep landgenoten die denkt net als hij. Mag dat? In de ogen van Doekle Terpsta ben je alleen democratisch als je denkbeelden stroken met die van hem zelf. Hier is een woord voor. “Totalitair denken”. Weg met die man. Bovendien vond ik zijn verbale performance ver beneden de status van zijn functie. Hij kwam slecht uit zijn woorden en bleef maar om de hete brei heendraaien. Hoe dichter hij bij de kern van de zaak kwam hoe duidelijker de ondemocratische ondertoon van zijn betoog werd. 

Vandaag heb ik voor de tweede achtereenvolgende dag niet gejogged in verband met mijn verkoudheid en griepgevoel. Dat kwam ook wel een beetje goed uit, want al vroeg vandaag stond de accountant voor de deur voor de nodige administratieve bezigheden. Mijn toelichting op een aantal stukken is dan helaas onvermijdelijk. Dat betekende dus een klein dagje huisarrest. Inmiddels ben ik weer bezig om mijn fotoarchief voor te bereiden op HD weergave op de TV. Een tijdrovende maar mooie klus.