Auteursarchief: Jan Tuijp

Medellin – Pereira – Popayan – San Augustin – Tatacoa Desert- Hato La Aurora

Colombia komt elke dag hoger in onze bestemmingen top 10. Wat een geweldig mooi land, met adembenemende landschappen en geweldige mensen; behulpzaam en vriendelijk zoals we nooit eerder meemaakten. En… betaalbaar ! Een absolute aanrader…

Vanuit Medellin bezochten we Guatape bekend van de Rock (vorige FB posting) en de kleurrijke gevels. Daarna reden we in onze huurauto naar Pereira, bekend van de Colombiaanse koffie, waar we uiteraard van genoten. Hier logeerden we in een prachtig tot hotel omgebouwd klooster, en bezochten we het gezellige stadje Salento, met prachtige geveltjes en de wax palmen vallei.

Vanuit Pereira naar Popayan, en van daaruit reden we in 8 uur de “beruchte” 133 km naar San Augustin, een horror rit door de hoge bergen die uiteindelijk ook als een attractie opgevat kan worden. In San Augustin is het Archeologische Park een wereldberoemde bezienswaardigheid. Het hotel waarin we hier overnachtten, afgelegen boven op een berg tussen de koffieplanten en de palmen is een van de mooiste waar we ooit verbleven, ik maakte er met m’n drone een paar foto’s van.De general manager hier was de Nederlandse Elsa Sietsma die ook een dag met ons op pad ging…

Hier vandaan ging het naar het woestijngebied van de de Tatacoa desert; een desert camp maar een echte highlight. We hebben al vele woestijnen gezien en doorkruist, maar een dergelijk landschap hadden we eigenlijk nog nooit gezien.

De rit door de woestijn terug naar Bogota zullen we ook niet snel vergeten, een beproeving, en niet alleen voor de auto. In Bogota was de Zout Kathedraal 180 mtr onder de grond een zeer indrukwekkende bezienswaardigheid, verder hebben we er met een paar vriendelijke chauffeur/gids boys een leuke city tour gemaakt !

En terwijl we – dit schrijvend – inmiddels in het zuidelijkste puntje van Colombia zijn aangeland; in Leticia, (het drielanden punt Peru- Colombia- Brazilie) van waaruit we 2 dagen de jungle in zullen trekken zijn we nog aan het bijkomen van ons verblijf in Hato La Aurora . Vanuit Bogota vlogen we naar Yopal en van daaruit reden we in 8 uur over een hobbelpad in een 4 WD naar een afgelegen Savannegebied, dat ons sterk deed denken aan Botswana. Onder de vele diersoorten die hier voorkomen behoren ook de Jaguar en de Puma. We beschouwen dit verblijf hier als HET hoogtepunt van onze reis tot nu toe. We zagen hier binnen 1 uur al meer dieren dan tijdens ons hele verblijf in Costa Rica….

In Guatapa aten we dit lunchgerecht, een platgevouwen forel, daarover heen een laagje kaas en daar boven op grote shrimps, en dat geheel omwikkeld met folie een kwartiertje in de gril.. hmmmm smullen maar !

Alleen al voor de geveltjes zou je naar Guatape gaan…

Dit schitterend gelegen hotel is in Pereira, de foto maakte ik met mn drone…we hebben er van onze rust genoten

Het was heerlijk om in dit mooie verblijf in Pereira tussen alle reis beslommeringen door eventjes in de pool op verhaal te komen…

Vanuit Pereira bezochten we het stadje Salento, deze foto maakte ik vanaf de Mirador boven in het stadje, het is er gezellig maar erg druk; je kan van hieruit ook in een willie naar de wax palmen vallei…

Dit is in een van de straatjes van Salento, de geveltjes zijn heel bijzonder zoals deze foto laat zien…

Vooral de felle kleuren op alle huisjes vallen op

Deze twee muzikanten zongen en speelden een prachtig lied voor ons, midden op straat, en het klonk als een klok

Bij de Mirador stond deze Jeep (willie) Ze rijden toeristen met deze Jeeps naar de wax palmen vallei.

Popayan waar we vanuit Pereira naar toe reden, wordt ook wel de “Witte Stad” genoemd. Alle huizen zijn er wit, en dat vinden de duiven ook heel mooi

 

In Popayan logeerden we in dit prachtige voormalige klooster.

De route van Popayan naar San Augustin zullen we nooit meer vergeten..133 km in 8 uur. Het is een kronkelig smal onverhard bergweggetje vol met gaten waar al het verkeer – vooral zwaar vrachtverkeer – waaronder complete roadtrains zich doorheen boort

Het lijkt op een klooster maar het is het niet.. Monasterio San Augustin…ons geweldige onderkomen in San Augustin

Met m’n drone maakte ik ik deze foto van schitterende hotel in San Augustin, inclusief uitkijktoren, Een volledig paleis, serene rust, een schitterende omgeving, heerlijke eten, geweldig personeel ( met een Nederlandse general manager die 1 feb naar Mexico vertrekt – Elsa Sietsma – hoog bovenop een berg met een adembenemend uitzicht, wat moet je nog meer

Het super hotel vanaf de andere kant, wij kunnen geen minpunt aan dit hotel ontdekken….

Ook even een foto vanaf de grond, en vrienden, net als alles in Colombia: “het is niet duur”, zelfs dit klasse hotel niet !

We aten er tijdens het diner deze heerlijke gegrilde tuna. Het deed ons denken aan de tonijn die we proefden in het befaamde Vertigo Restaurant in Bangkok !

Op weg naar de archeologische site in San Augustin maakte Elsa deze foto van ons bij de Rio Magdalena. De wandelstok was even daarvoor door onze gids geproduceerd in het bos…

De 3000 jaar oude beelden die een eeuw geleden zijn gevonden in grafheuvels rond San Augustin waren van ongelofelijke betekenis voor de wereld-archeologie. Maar dit unieke gekeurde beeld werd bij toeval pas in 1983 ontdekt. De archeologen waren verbijsterd. Let wel 3000 jaar oud, en de originele verf zit er nog op !

Vanuit het Archeologische park in San Augustin zagen we dit hoog in de bergen gelegen nonnen klooster. Er zit een strenge orde die de hele dag bidt…

Deze 3000 jaar oude beelden zijn slechts 100 jaar geleden ontdekt. Een belangrijk persoon met naast zich twee krijgers, in de houding ontdekten archeologen allerlei gebruiken uit die tijd…

Achter deze beelden ligt in dezelfde grafheuvel de persoon begraven tussen grote stenen

Vanuit San Augustin reden we via Villiavieja in de Tatacoa woestijn, naar een tentenkamp waar we sliepen en buitengewone landschap structuren zagen…

Er waren buitengewoon veel soorten cactus planten en “struiken” te zien

Wat dacht je hiervan?

Een klein onderdeeltje van het tentenkamp

We zagen landschap structuren die we van geen enkele andere woestijn kennen…

Er zijn twee gedeelten in deze desert, een met geel zand, en het rode deel zoals hierboven…

Op deze foto zijn het gele als wel het rode zand te zien, heel bijzonder

Het restaurant was geweldig, hier kan je toch alleen maar van dromen, en dat bij nog steeds zo’n 30 graden, laat in de avond…

Bogota

Met onze gids maakten we een uitgebreide citytour in Bogota, zo bezochten we er o.a een soort van verkoopcentrum waar boeren direct hun producten aan het publiek kunnen verkopen. Daar zagen we dat ze hier ook wel met bloemen overweg kunnen….

De Zout Kathedraal – een half uur rijden buiten Bogota- is uitgehouwen in een zoutmijn 180 mtr onder de grond. Het is de grootste toeristische attractie van Colombia. Wij vonden het zeer indrukwekkend.

 

Er zijn veel gangen en gaten, als je niet goed uitkijkt ben je zo verdwaald. De lichten veranderen steeds van kleur, en altijd klinkt er het Ave Maria

Hato La Aurora

Tot nu toe voor ons het hoogtepunt van onze reis

Elke avond, om exact half 6 komen uit alle windstreken de rode Ibissen en witte metgezellen naar deze bomen, ze blijven er tot de volgende ochtend zitten en maken de eerste uren nog veel geluid..hoe mooi is dit ???

Ik heb heel veel sunset foto’s in Hato La Aurora gemaakt, dit is er eentje van, het beest onder de boom is een koe..

We hebben heel vaak oog in oog gestaan met krokodillen en Kaaimannen. Maar dit was toch wel bijzonder, ze kwamen vanuit het water naar ons toe lopen en de gids gebaarde ons rustig te blijven…Fascinerend om die van zo heel dichtbij in de vrije natuur te zien (wel met gids )

Er waren in de Hato La Aurora heel veel capibara’s te zien (waterzwijnen)

We zijn er weer – Medellin –

Waarde vrienden, het kon niet uitblijven; met zoveel medeleven en adviezen van mijn FB vrienden en journaal lezers moest het wel beter gaan met mijn blessure. Het was wel even doorbijten, en hier en daar wat aanpassen, maar ik durf nu te zeggen dat we onze voorgenomen reis helemaal af kunnen maken.

In het hotel in Medllin heb ik zo geprobeerd m’n rechterbeen wat soepeler te krijgen, geen leuke klus, maar t hielp wel een beetje

Ik had de afgelopen weken te weinig  puf genoeg om aan mijn journaal en FB te werken, – de afbraak van de enorme bloeduitstorting zorgt n.l voor wat lichte koorts,- maar daar ben ik inmiddels overheen; ik heb de draad weer opgepakt.

In Medellin hebben we een paar dagen pas op de plaats gemaakt, en m.b.v. taxi’s de bezienswaardigheden van deze mooie stad bezocht. Elke dag bespeurde ik wel wat verbetering. Daarna hebben we de stoute schoenen aangetrokken; in een v/d taxi’s heb ik met succes het gebruik v/h gaspedaal en de rem uitgeprobeerd, waarop we zoals gepland met onze huurauto door Colombia getrokken zijn.

Wat een schitterend land is dit Colombia, het heeft onze verwachtingen ver overtroffen. Landschappelijk gezien misschien wel een v/d mooiste landen die we ooit bezochten, maar ook de bevolking is geweldig, maar daarover later meer.

Vandaag eerst even wat plaatjes die ik maakte in en om Medellin, de stad die berucht werd door het Medellin Kartel van Pablo Escobar die er in december 1993 werd doodgeschoten.

Medelllin met 5 miljoen inwoners is schitterend in een vallei gelegen, ( maar wel op 1450 mtr hoog waardoor het er lekker koel is)

Op een van de bergwegen rondom de stad maakte ik laat in de middag deze plaat.We reden hier rond met privé taxi chauffeurs

PABLO ESCOBAR

We bezochten natuurlijk het graf van Pablo Escobar, leider van de beruchte drugsbende “Medellin Kartel”. Hij wordt door het volk verguisd en verheerlijkt, en was betrokken bij de moorden op 4000 tot 8000 mensen.

Links het graf van Pablo (44 jaar) in het midden zijn moeder en helemaal rechts zijn vader. We zagen nog vele Colombianen ontroerd een saluut brengen, hij was de “vriend” v/d armen in de stad. Zijn vermogen bij z’n dood bedroeg 30 miljard USD

Met kerst zijn alle steden en dorpen in het katholieke Colombia versierd, en niet zo’n klein beetje. Straten, pleinen, en zoals hier in het centrale park in Medellin is de meest extravagante verlichting met decor aangebracht

Uiteraard hebben we in een vd feeëriek verlichte parken onze chauffeur hier ook even een selfie van ons laten maken

Op deze plek stond het Monaco gebouw met 7 verdiepingen – het hoofdkantoor van het Medellin kartel, waar op de 7de verdieping Pablo zelf gehuisvest was en waar de bomaanslagen beraamd werden. Het is in april 2019 gesloopt, en er is op deze plek een memorial gebouwd. Hierop is in chronologische volgorde te zien wanneer en waar bomaanslagen gepleegd werden en wie de slachtoffers waren

In april 2019 is het gebouw gesloopt, De muur is gebouwd met de stenen van het gesloopte gebouw…

Een half uur rijden buiten de stad Medellin in de jungle hoog in de bergen, en alleen bereikbaar via een nauwe bergweg ligt de gevangenis die Pablo na een deal met de regering voor zichzelf heeft gebouwd. Het werd beroemd als “De Kathedraal”. De bewaking moest bestaan uit z’n eigen lijfwachten, en hij wilde er een pater bij in huis hebben…..Hij zat er maar een jaar vast voor hij vluchtte, 6 maanden later, in dec 1993 werd ie doodgeschoten op het dak van een van z’n huizen in Medellin, wij zijn daar ook even geweest…

Bij de gevangenis was ook dit sportplein waar Pablo vaak een potje voetbalde, er was ook nog een heliport te zien. Als ie dan toch even weg moest, of naar een gerechtsgebouw dan graag in stijl…

Bij het gevangeniscomplex is een ruimte gemaakt waar de meubels en het andere interieur van Pablo Escobar staat tentoongesteld, wij zitten hier in de stoelen uit Pablo’s woonkamer

Communa 13

Commune 13 – Nadat Pablo Escobar was gedood was het nog niet over met drugsterreur en moordpartijen. Er was nog het Cali Kartel en de overgebleven bendeleden van het Medellin Kartel. Medellin was nog niet veilig vooral in commune 13 (wijk 13) Daar werd vreselijk gemoord. De regering besloot met een grootschalige militaire actie in 2002 daar een eind aan te maken. Het kostte vele burgers het leven. Nu zijn er roltrappen aangelegd en hebben de bewoners overal grafity kunst gemaakt; het is een toeristische trekpleister geworden

Commune 13 is nu een vredelievende toeristische trekpleister geworden , maar de huisjes van toen zijn er nog

Het lijkt armoede maar dat is nog maar de vraag… Colombianen zijn fatsoenlijk gekleed, zien er doorvoed uit en houden van netjes en schoon, hebben wij gemerkt. En dat is in deze foto te zien.

Een van de grafity beelden in Commune 13. IK stond deze te fotograferen toen net dat meisje rechtsonder in beeld liep. The struggle for life en de toekomst bij elkaar… Fotografen geluk

Het stadje Peñol in de buurt van Guatape moest wijken voor een stuwmeer.

Dit zijn nog de laatste herbouwde resten van het dorp, de rest ligt – gesloopt – onder het water….

Een beeld van het landschap van Colombia zoals we dat vaak zagen. We hebben het vaak met Oostenrijk vergeleken. Vanuit Medellin maakt men het uitstapje naar Guatape, een dorp met veelkleurige huizen maar ook met de Rock (rechts op de foto)

Met m’n zere poot kon ik de Rock via de trappen erlangs niet beklimmen, -een uitdaging voor elke toerist- en wie niet sterk is moet slim zijn, dus had ik m’n drone meegenomen. Ook voor het uitzicht natuurlijk…

Hier de trappen van de Rock van dichtbij (telelens) Ook de Volendamse fam Smit Schilder waar we steeds veel contact mee hadden, na mijn blessure, beklom deze Rock met hun jonge meiden Yara en Yinthe, knap hoor !

Hier een nog “closere” close van de trappen…

In de wateren rond Guatape maakten we een boottocht en zagen veel dure huizen , waaronder een paar van Pablo Escobar, zoals deze twee. Er zijn door het Cali Kartel destijds bommen op gegooid, Pablo werd daarbij niet gewond

Een van de woonhuizen van Pablo, die verwoest werden door bommen…

Dit is – aan de andere kant van de heuvel – het prieeltje waar de beruchte feestjes van Pablo gehouden werden; ook hier zijn vaak aanslagen op gepleegd…