Daar zijn we weer !!
Door allerlei omstandigheden had ik de laatste week bijna geen tijd om dit journaal bij te houden. Er is een nieuwe website voor mij gemaakt; daar moest na de feestweek en ook nog de komende tijd heel veel tijd aan besteed worden. Druk druk…..en ten behoeve van de komende gemeenteraad-verkiezingen in maart a.s maakte ik de afgelopen tijd de propaganda foto’s voor het CDA en de VVD fracties uit onze gemeente, en daarna voor de VVD uit de gemeente Zeevang. Een redelijke boel werk. Schoondochter Brenda had ook nog een arbeidsintensief fotoklusje voor me in petto. Hoewel ik het al behoorlijk druk had, en dit uiteraard ook allemaal nog es "ouwe jongens krentebrood" klussen zijn, doe ik het niettemin graag; fotograferen is per slot van rekening mijn hobby.
Ik heb de afgelopen dagen – in het kader van die nieuwe website – ook nog de nodige kiekjes vanuit de PH-BZN gemaakt boven Volendam, en we kwamen het afgelopen weekend met onze reisvrienden in Kasteel Kerckebosch in Zeist bij elkaar om daar de laatste voorbereidingen voor onze komende Myanmar reis te bespreken. Na van diverse culinaire en culturele geneugten in dit pittoreske uit 1904 daterende kasteeltje genoten te hebben, en een overnachting met een heerlijk ontbijt, bezochten we met ons reis gezelschapje Paleis Soestdijk; van dit weekendje volgen hieronder uiteraard ook nog een paar leuke plaatjes.
Vluchtje over Volendam
Omdat voor onze nieuwe website die er aan komt, nieuwe luchtfoto’s van Volendam moeten komen, ben ik vorige week maar es begonnen om ze te maken. Vandaag alvast een klein kijkje in de nieuwe collectie.
Onder: Het Volendamse "Dril", schuins achter het op de dijk gelegen restaurant vd Hogen, met in het rode vierkant het kruisje op de plek waar wij met ons ouderlijk gezin woonden van 17 aug 1950 t/m 5 mei 1956 – van mijn 2de t/m m’n 7de jaar -. Hier stonden 4 huisjes 2 aan 2 tegen over elkaar. Mijn vader noemde dit hofje spottend altijd "De Krikkemikke" De huisjes zijn al lang weg, maar de dijkpanden waartegen de huisjes gesitueerd waren staan er nu nog.
Onder: Hetzelfde plekje, nu van de andere kant gezien, ons huisje is rood ingetekend ! De gebouwen – aan de dijk – waar ons huisje toen tegenaan stond, zijn nog nog steeds, dat is op de volgend oude luchtfoto te zien
Onder: Op deze luchtfoto uit 1939 is in het rode vierkantje nog het dakkapelletje te zien waarachter ik sliep. Wij waren bevoorrecht, want wij hadden als enige van de vier huisjes een dakkapel, al werd ik er s’ winters onder wakker met een laagje ijs op de dekens. "Ga je niet dood van hoor", zei m’n moeder dan, als ik er over klaagde
Onder: Voor de goede orde nog even ons huisje met dakkapelletje vanaf de grond gekiekt. Deze foto is me zeer dierbaar; het is voor zover ik weet de enige die er nog van over is.
Achtererfjes begluren
Je krijgt niet altijd de gelegenheid om in Volendam zomaar iemands achterstraatje te zien, laat staan om dit rustig te bekijken. Overal heeft de Volendammer zijn domein d.m.v hoge muren, schuttingen en hekken voor de buitenwereld afgeschermd. Geen pottenkijkers. Daar weten wij wel raad op. Wij gaan eens effe heerlijk gluren….. Vooral als je de foto’s, zoals ik dat hier thuis met de volle bestanden kan doen, sterk vergroot. Met de sterk voor internet verkleinde foto’s in dit journaal gaat dat wat minder goed. Op valt, dat bijna elke woning een aanbouw keuken heeft en een dakkapel. Je vraagt je af waarom die woningen eigenlijk niet zo geconstrueerd worden dat deze vreemde uitsteeksels niet meer nodig zijn. Wat krijgen sommige daken wanstaltige vormen, en wat wordt het een ratjetoe met al die aanbouwtjes.
Onder: De Volendamse Prinses Margrietstraat, de Prinses Irenestraat etc etc In Cambodja kijken we met afgrijzen naar al die krottenwijken, maar als je hier toch es even goed naar kijkt zijn die mooie voorgeveltjes toch ook maar "schone schijn"
Onder: De Volendamse Beukenlaan; ook een allegaartje achter de voordeur
Onder: Op de voorgrond het Zuideinde, waar de achtererfjes plaats hebben gemaakt voor luxe zonneterassen; er achter, aan weerszijden van de Aalstraat zijn ook de aanbouwtjes in groten getale aanwezig
Onder: De Havenhof, het Europa plein en omgeving
Onder: De Julianaweg met in het midden van de foto de grote werkplaats van de firma Nieuw Leven
Onder: Deze heb ik voor jullie al wat vergroot; er zijn details zichtbaar…..
Naar Kasteel Kerckebosch bij Zeist
Met een aantal leden van Die Schwarze Gruppe, waarmee we naar het Zuidpool gebied en naar het Noordpool gebied reisden vertrekken we over een paar dagen naar Myanmar het vroegere Birma. Myanmar is pas een paar jaar voor toeristen toegankelijk. Om de laatste puntjes nog even op de i te zetten togen we het afgelopen weekend naar Zeist waar we in een kasteeltje onder het genot van een mooi diner en een drankje de laatste voorbereidingen afwerkten. We zijn met 6 personen; een van ons, Wim Welman uit Aerdenhout heeft de hele reis in elkaar gezet. Echt maatwerk dus. Helaas gaat deze keer niet de gehele groep mee. Rob en Marian hadden andere trips en Sjaak en Annemiek hebben op het laatste moment om gezondheidsredenen moeten afhaken.
Onder: Op weg naar Zeist zag ik bij Volendam uitrijdend dit prachtige tafereel al door et voorruit van de auto. Hebben wij hier dan ook nog echt de mooiste sunsets van Nederland ?
Onder: De resten van Die Schwarze Gruppe voor Hotel Kerckebosch in Zeist. Het gezelschap waarmee we naar Myanmar zullen reizen vlnr: Wim en Ria Welman, Tanja en Marco Adriaansen, en Mary en Jan Tuijp
Onder: Klaar voor onze Myanmar reis; we genoten met volle teugen van alles wat het prachtig gelegen hotel in Zeist te bieden had, en reden na het ontbijt naar Paleis Soestdijk.
Onder: Op de beroemde trappen voor Paleis Soestdijk namen we eerst het defile af; voor sommigen was het een beetje onwennig om "koninklijk" te zwaaien. Daarna maakten we een rondgang door het paleis, dat minder luxe was uitgevoerd dan we verwacht hadden
Onder: We kregen nu ook de gelegenheid om de achterkant van het paleis te zien.
Onder: De beroemde hofvijver, waarin Willem Alexander tijdens bezoekjes aan zijn oma Juul vaak in geplonsd is. Prins Claus is hier vaak in gesprongen om Willem te redden.
Onder: Dit is aan de achterkant van het paleis het Villa deel dat door de Nederlandse bevolking aan Bernard en Juliana geschonken is. Zij woonden hierin. Een leuke en pikante bijzonderheid zijn de B en de J in de respectievelijke werkkamers van Bernard en Juliana. Een gids legde uit dat ze hierdoor op latere leeftijd hun kamers konden herkennen na een bezoekje aan de tuin.
Onder: We lopen hier de grote paleistuin in , waar het goed toeven was in het winterzonnetje.
Onder: Lopend door deze tuin konden we Paleis Soestdijk zien zoals we het nooit tevoren zagen.
