Sinterklaasfeest misbruikt door “politieke correctelingen”, bah…..

Politiek correctheid. Correct zijn om het correct zijn. Vaak: jezelf bewust publiekelijk in een beklaagdenbankje zetten, niet omdat je ergens schuldig aan bent of dat zo voelt, maar om daarmee tegenover de buitenwacht je ego op te poetsen; zo van: “kijk ik eens hoe moedig en correct ik ben om mezelf de schuld ergens van te durven geven ” wat goed van mij he? (Zolang het voor de “correcteling”  zelf maar geen consequenties heeft en hem/haar maar geen eigen geld kost).  In bepaalde linkse en groene politieke kringen is dit verwerpelijke “uit een verborgen agenda lullen” schering en inslag. Bijvoorbeeld dat wij schuld hebben aan de vroegere slavernij; dat wij mensen de schuld zijn v/d de opwarming van de aarde. En zo kan ik nog een uurtje doorgaan. Het valt natuurlijk niet altijd mee om iets te vinden waar je je schuldig aan kan verklaren zonder dat je er last mee kan of dat het je zelf iets kost; dan komen er soms rare konijnen uit de hoed, zoals nu met het vermeende Zwarte Pieten racisme. Hoe bedenk je het? Het meest prangende voorbeeld van politieke correctheid van de laatste tijd in Nederland……… “Kijk ik het nou toch es opnemen voor de arme negertjes in Afrika”, stem op mij, ik ben zo’n goeie vent/vrouw”. Bah… Jakkes… wat een volksverlakkerij. Het is toch ongehoord dat 20 stadsbestuurders uit Amsterdam Oost een aloud geaccepteerd traditioneel kinderfeest, en daarnaast ook nog eens ons overbezette rechtspraaksysteem kunnen misbruiken voor eigen (imago) gewin zonder dat dit enige kwalijke gevolgen voor hen heeft. Ze moeten zelf voor de rechter gesleept worden.

Ik begrijp werkelijk helemaal niets van alle commotie en “selectieve” verontwaardiging van Green Peace m.b.t de Russische gevangenschap van enkele van hun actievoerders. Doel van Green Peace is met “acties op het randje” publieke aandacht vragen voor milieu items in bepaalde gebieden of landen. Acties waarbij bewust gevangenis – risico wordt genomen. Dan is deze actie vermoedelijk de meest succesvolle die ooit door Green Peace gevoerd is; over de gehele wereld heeft de Russische arrestatie mega- aandacht in de media geïnitieerd. Ik zag zelfs op het journaal een speedbootje van Green Peace adepten met spandoeken in het kanaal langs het Kremlin over het water scheuren. Tijd voor champagne op de GP burelen. Ga dan aub niet zitten mekkeren als je als wetsovertreders in een land daar eens een keer een prijs voor moet betalen. Zonder de arrestatie zou er geen moment aandacht aan deze GP actie geschonken zijn. Dat weet GP zelf ook verdomd goed!! Of zouden ze bij Green Peace maar dóór mekkeren, en stiekem hopen dat die actievoerders vast blijven zitten, en zo steeds weer free publicity voor GP kunnen blijven scoren?

Tijd voor een verlaat strafbankje voor Nout Wellink 

Het heeft mij destijds na de val van DSB bank van Scheringa al verbaasd dat de arrogante inmiddels op zijn gouden lauweren rustende baas van de De Ned Bank (DNB) Nout Wellink, die Scheringa n.b een paar jaar eerder zelf een Bank vergunning !!!!  verstrekte, – en die bank vervolgens maar aan liet rommelen- , hier zo makkelijk mee weg kwam. Als toezichthouder had hij faliecant gefaald. Dan moet je eigenlijk opstappen. Nu blijkt echter in de wereldschokkende Libor fraude zaak waarvoor de Rabobank vorige week al een miljard dollar boete kreeg, de Ned Bank (destijds Nout Wellink ) wederom grof in gebreke gebleven te zijn. Niet alleen hebben ze die mega fraude bij de Rabo niet zelf geconstateerd – wat doen die al die duurbetaalde lui daar op onze kosten eigenlijk  – maar ook werden aanwijzingen en tips van de Internationale Bank toezichthouder dat er gefraudeerd werd bij Rabo, door Wellink c.q hautain genegeerd. Moet deze – met warme gouden handdrukken en een riant pensioen toegedekte, uitrustende man, zich alsnog niet eens tegenover een rechter verantwoorden en op zijn falende beleid worden aangesproken en afgerekend ?  

A.s dinsdagavond de 200 ste operavond met Kees Kos

We zullen erbij aanstaande dinsdagavond als Kees Kos een speciale editie van zijn reeks populaire reeks opera avonden in de aula van de Petrussschool zal presenteren. Namelijk zijn 200ste !! Proficiat Kees. Vorige week meldde Kees nog dat hij niet iets speciaals van plan is, maar daar heeft hij het dan toch eindelijk eens een keer mis; elke opera avond die wij tot nu bezochten was namelijk speciaal en bijzonder, dus zal het dat dinsdag ook worden. Kees heeft buitengewoon veel kennis van de operawereld en van de operamuziek. Hij is bovenal een meesterlijk verteller, die op weergaloze wijze zijn enthousiasme op anderen over kan brengen. We feliciteren Kees met zijn 200 ste keer, en hopen dat hij er nog heel lang mee doorgaat.

Kleinzoons Jan , Kees en Tim jarig

Afgelopen week werden eerst op 6 nov tweeling Jan en Kees 11 jaar, en de dag erna op 7 november Tim 8 jaar. Het had dus maar een dag je gescheeld of we hadden drie verjaardagsfeestjes op 1 dag gehad.

Onder: De huisjes zijn overal op het park rond een van de zwembaden gesitueerd. Hier lopen links Nico en Mary jr op weg naar het aquapark

Onder: Vlnr: Sophie, Jan en Kees

Onder: Door een animatieteam werden elke avond shows opgevoerd, waar onze kleinkids maar al te graag naar toe gingen.

Een nieuw begin

Onder: Mijn vader en moeder in het midden, broers en zussen linksom draaiend van oud naar jong daar om heen, daarnaast de echtgenote(s)en en daar aan vast de kinderen etc Onze ouderlijke familie op een compilatiefoto die ik maakte in 2010; de meeste van deze familieleden kwamen elke week wel een keer bij onze vorige week overleden moeder/oma/ouwe oma op bezoek in haar relatief kleine woninkje aan het Volendamse Top. We zullen die frequente gezamenlijke bezoekjes na de dood van moeder zeker gaan missen. Hopelijk blijven de familiebanden wèl intact. Vaak verwatert die band dan; we hebben in elk geval de foto.

Ik heb de laatste tijd weinig aan dit journaal gedaan; dat had z’n oorzaak. De laatste maanden stonden bij ons geheel in het teken van de ziekte, en de naderende dood van onze moeder. Ruim twee maanden lang reden we bijna dagelijks naar “De Lishof” in Oostzaan, om daar met de familie het ziekbed van onze 89 jarige moeder te delen. De vorige week hebben we moeder begraven; een zeer verdrietige gebeurtenis in het leven van een mens. Het is tevens de afsluiting van een belangrijke periode in het bestaan van onze familie. De spil waar alles om draaide is er niet meer. Elke week kwamen bijna alle familieleden nog op bezoek bij oma waar het er altijd gezellig aan toe ging. Al zal het nooit meer zoals vroeger worden hoop ik toch van harte dat onze familiebanden niet verloren zullen gaan, en dat we elkaar nog vaak zullen zien om net als vroeger weer gezellig ff bij te praten en met elkaar te kletsen.. Dat zijn we ook een beetje aan onze ouders “verplicht” Zij hebben hun leven lang gevochten om hun gezin in moeilijke tijden door de heftigste stormen te loodsen.

Hoe verdrietig zo’n afscheid ook is; we moeten ons tegelijkertijd realiseren dat e.e.a een volkomen normale zaak is, die hoort bij het leven. Het hele leven lijkt dan een rollenspel waarbij op zo’n moment alle rollen een generatie doorschuiven; eigenlijk is dit dus het “begin” van een nieuwe periode in ons leven, waarin wij nu weer als familie-oudsten boven in de pyramide zitten als de oma en de bap. We willen er nog heel lang van genieten.     

Met onze kinderen en kleinkinderen ( 17 personen, 8 volwassenen en 9 kleinkinderen)  naar Hurghada in Egypte

Onder: In ruim 5 uur vlogen we van Amsterdam naar Hurghada, waar we  in een voor ’n familievakantie werkelijk fantastisch resort zouden verblijven. Een sprookjesachtig onderkomen in de hete woestijn die op onderstaande foto op de achtergrond in de zon zindert.

Onder: In dit resort zijn 32 zwembaden en 35 glijbanen aangelegd; een paradijs vooral voor de kleinkinderen, maar ook onze kinderen en wij hebben er elke dag vele uren in doorgebracht. Op deze foto ook de befaamde rood wit geblokte Tonny Wonny, waar Mary en ik uiteindelijk op lang aandringen van de kids en kleinkids ook doorheen gingen. Het liep goed af, eerdere Tonny Wonnie avonturen in Turkije – met de kids – moest ik met een ontveld lijf bekopen. 

Onder: We hadden 5 woninkjes naast elkaar op de begane grond, vòòr een van de 32 !! zwembaden op het resort; hier gaan Vincent en Sander van hun terrasje met hun biertje het water in voor een verfrissing. Afzien manneeee…….

Onder: Draagt Tamara hier nou niet dezelfde bril als ondergetekende ?

Onder: Brenda geniet van de zon en de zee. Op een gecharterde prive boot voeren we met onze gehele familie vanuit Hurghada naar Paradise Island midden in de Rode Zee. We hadden plenty tijd voor af en toe een leuk fotootje.

Onder: Vanaf het terras van onze woningen maakte ik deze foto van het resort vóór ons.

Onder: De moeder van de kinderen Kees, Jan en Tim hierboven; Tamara. Deze foto maakte ik op het strand van Paradise Island in de Rode zee in heftig tegenlicht, waardoor de haren van achteren “aangelicht” worden. Uiteraard moet dan de foto “ingeflitst” worden..Dit soort tegenlicht foto’s heeft meer “spanning” dan van voren met plat licht aangelichte foto’s

Onder: Sylvia en jongste dochter Elly op de boot

Onder: Kleindochter Sophie wordt toch al een hele dame…

Onder: Ook Tamara en Sander moesten er aan geloven. Onder de stortbak waar onverwachts om de twee minuten een klein vrachtwagentje vol koud water uit naar beneden valt..Het is vooral voor de dames een precaire exercitie want door kracht van het vallende water wil het broekje afzakken. Er moet dus snel gehandeld worden. 

Onder: Na het stortbak avontuur staat Tamara even bij te komen; uiteraard was ik daar met mijn camera en invulflits meteen bij. Een hele natuurlijke top plaat, maar met zo’n mooi model kan dat natuurlijk niet mis.

Onder: Toen ik aan het einde van een glijbaan systeem stond te wachten op een van de kids, zag ik dit tafereeltje naast mij; ik werd getroffen door de volkomen symmetrie en heb het voor de zekerheid maar vastgelegd.