Gerrit Muhren overleden
— Er is een groot Volendammer dood gegaan. Misschien wel de sympathiekste “Volendam ambassadeur” ooit. —
De verslagenheid was groot vanmiddag in Volendam, iedereen was er stil van; Gerrit Muhren was een graag geziene persoon in ons dorp. Waar alle media momenteel over elkaar heen vallen met superlatieven over zijn voetbalkunsten, is Gerrit bij ons vooral de icoon die de eenvoudige Volendamse jongen bleef. Een beroemdheid die de weelde van zijn status aan kon. Die samen met z’n Grietje en z’n kinderen in z’n gewone huis tussen z’n gewone dorpsgenoten z’n gewone Volendamse leventje bleef leiden, en altijd en voor iedereen een vriendelijk woordje klaar had. Een voorbeeld voor velen…….
Een paar jaar geleden had ik het genoegen om samen met Gerrit in het Volendamse bedrijfsleven sponsors te werven voor een grote plaatselijke manifestatie. Niet alleen ik maar ook de sponsors werden kennelijk getroffen door zijn warme uitstraling, het werd met name door zijn inbreng een groot succes.
Je kon hem hier in de buurt de laatste jaren vaak in z’n trainingskloffie zien hardlopen. En dan heb ik het over echt hard, heel hard lopen, als een raket !! Het gebeurde nogal eens dat ik op mijn dagelijkse joggingroute van de Molen net buiten ons dorp, naar Motel Volendam en terug (4km all in), voor de 2de keer werd ingehaald door raket Gerrit; hij was dan al 10 km “om Monnickendam” gerend, en pakte het traject nog maar es een keer. Mij en menige andere “sporter” nog leuk groetend, maar met een “minderwaardigheidscomplex” achterlatend.
Er ging een schok door het dorp, toen bekend werd dat Gerrit aan de beenmergziekte MDS leed, juist hij, die altijd zo zuinig met z’n sportlijf was omgegaan. Wiens hele doen en laten een leven lang in het teken stond van sporten en een gezond lichaam.
De avond voor mijn vertrek naar de wintersport 20 mrt j.l belde hij mij met gebroken stem vanuit het ziekenhuis op. Er zou een voetbalboek van hem uitkomen, legde hij me met veel moeite uit; ” heb jij niet een mooi fotootje liggen voor de kaft ” was zijn vraag. Ik was buitengewoon vereerd door zijn verzoek, en bood hem aan om er een speciale foto voor te maken. “Mijn dorp”, wordt de titel”, zei hij met enige trots…. naar inspiratie voor de foto zoekend, vroeg ik hem: “waar denk je het eerste aan Gerrit, als je je carriere overziet “, waarop hij zonder nadenken antwoordde: “aan het straatvoetballertje uit Volendam”. Ik wist genoeg, en ben na mijn thuiskomst meteen aan de slag gegaan ! Een paar weken later kon ik hem een aantal foto’s laten zien waaruit hij mogelijk een keuze kon maken. Hij was er verrukt van. En wat ben ik er trots op dat ik dat voor hem heb mogen doen.
Het zal z’n familie, vrienden en kennissen veel moeite kosten om zonder hem verder te gaan; ik wens iedereen daar ook namens Mary veel sterkte bij; rust in vrede Gerrit Muhren……..
Bergafwaarts met moeder
We bezoeken haar zo vaak mogelijk, zo’n beetje om de dag. Mijn 89 jarige moeder die na een val in haar woning al twee weken met een fatale kanker aandoening, in een verzorgingstehuis in Oostzaan verblijft. Ze is in de allerlaatste fase van haar leven aangekomen. Omdat ze te zwak is om nog op een stoel te zitten brengt ze bijna de gehele dag in bed door. Het is triest om te ervaren dat het laatste stukje van het leven van zo’n bejaarde vrouw – of man – fysiek en mentaal eigenlijk toch een lijdensweg is. Het afscheid nemen elke dag, en het acceptatieproces van de naderende dood. Hoe goed ze ook door familie en het verplegend personeel verzorgd wordt. Aan belangstelling heeft ze overigens geen gebrek. Er zijn elke dag wel tussen 15 a 20 familieleden bij haar op bezoek, dat is vermoeiend, maar toch wil ze dat iedereen zo lang mogelijk aan haar ziekbed blijft.
Wat heb ik overigens een respect voor het verplegend personeel in de zorg. Het is aandoenlijk hoe die mensen heel liefdevol bij nacht en ontij voor anderen klaarstaan, met lang niet altijd de mooiste en schoonste “klusjes”. Het is natuurlijk hun baan, maar aan dit soort banen kan alleen invulling gegeven worden door mensen met een roeping. Mensen die eigenlijk van binnenuit onbaatzuchtig voor anderen willen en kunnen zorgen. Jammer dat deze belangrijke werkers in onze samenleving zo slecht betaald worden, terwijl de zorgbestuurders er vaak met megabedragen van door gaan.
Rock and R’all Stars on the move
Het gaat goed met de Rock and R’all Stars; tijdens de generale repetitie voor het optreden van komende vrijdag avond in Huizen die we de afgelopen week hadden, liep het repertoire werkelijk als een trein. We beginnen elkaar steeds beter aan te voelen; en dat is belangrijk, want er wordt veel geïmproviseerd en afhankelijk van hoe t publiek reageert en hoe de solisten er zin in hebben worden sommige stukken langer of anders dan vorige keren. Ik moet zeggen dat ik echt uitkijk naar vrijdagavond, en dat positieve gevoel proefde ik bij alle leden van de band.
Onder: Het artikel in de Gooi en Eemlander ter promotie van het optreden van a.s vrijdagavond in Huizen; en dan de foto; wie had dat gedacht een paar jaar geleden, nou ik niet !!
Onder: De Poster betreffende het optreden in De Radstake in Varseveld dat volgende week plaatsvindt.
Laatste kermis foto 2013
Onder: Zo werd het toch nog gezellig op de Volendamse dijk, op de laatste kermisdag afgelopen maandag. We konden nog net een plekje vinden op het buiten terras voor restaurant de Pompadour a/d haven, waar onze nicht Jessica de Koning – de dochter van m’n zus Gaar – ons het laatste kermis biertje serveerde. Met zo’n nicht moeten die biertjes wel smaken toch?
Herfst in aantocht
Na de vroegere Volendamse kermissen, die altijd eindigen begin september, raakte iedereen hier een beetje in een soort van “kermis blues”. Het feest was voorbij tot de Kerst, het was werken geblazen, en de gure herfst kwam er aan. Geen reden voor euforie dus !!
Er is echter – zeker voor ondergetekende – veel veranderd de laatste jaren; feestjes gaan niet meer voorbij, werken om geld te verdienen is niet meer aan de orde, en hoewel de naderende herfst bleef – het regent en waait hier – is het echt gure van de herfst er voor mij ook af. In mijn gerieflijke kantoor, werk ik dan met plezier aan het selecteren, bewerken en archiveren van de foto’s die de afgelopen maanden het levenslicht zagen in mijn camera’s, om er samen met de korte gefilmde fragmenten slideshows van te maken. Uiteraard beleef ik daarbij weer al die mooie reizen, vakanties, korte trips, gebeurtenissen en mooie momenten met onze familie opnieuw. Het zijn er zelfs zoveel dat we nu met een (luxe) probleem worden geconfronteerd.
Bij het maken van de slideshows van alle trips van dit jaar heb ik een behoorlijke achterstand opgelopen. Het maken van de slideshows met foto’s, transities, teksten en korte video’s met passende achtergrond muziek is een leuke maar tijdrovende bezigheid. Vaak maak ik als eerste meteen na de trip of reis de selectie v/d foto’s/video’s met teksten, omdat ik dan alles nog vers in het geheugen ligt. Geluid/muziek komt meestal later.
Om even een indruk te geven van de verschillende foto projecten en momenten/gebeurtenissen waar ik momenteel nog aan werk volgt nu een fotografisch overzichtje
EGYPTE
Onder: Net voor de jaarwisseling waren we in Egypte met vrienden; we reden op quads door de woestijn
Onder: Ook maakten we een rit door de woestijn met een buggy. Hierbij moet je jezelf goed inpakken tegen het stuifzand. Ook de camera apparatuur moet goed tegen stuifzand afgeschermd worden.
INDIA
De slideshow van deze reis is reeds een tijd klaar.
Onder: In begin van dit jaar reisden we een maandje naar India en Nepal; werkelijk een zeer fotogenieke trip. We rustten hier even uit voor de betoverende Taj Mahal
Onder: In Varanasi keken we onze ogen uit naar de lijk verbranding , maar ook naar het rituele wassen in de Ganges
NEPAL
Onder: Katmandu in Nepal
Onder: In een Nepalees vliegtuig maakten we een rondvlucht langs de Mount Everest midden op de foto.
OOSTENRIJK
Onder: In feb/mrt van dit jaar in de buurt van het Oostenrijkse Flachau op skivakantie
Onder: Het was echt genieten geblazen in de besneeuwde bergen
Onder: Wat een serene rust, wat een uitzicht.
Onder: Vooral de stilte is indrukwekkend…. daar kan ik echt een paar minuten lang met ingehouden adem naar luisteren; deze slideshow moet alleen nog van geluid worden voorzien.
VOLENDAM
Onder: Van het optreden van de Rock and R’all Stars in Volendam heb ik een fotoreportage gekregen van fotomaatje Jan Kiek; ook die wordt aan de wachtlijst toegevoegd.
OOSTENRIJK
Onder: In het voorjaar bezochten we met vrienden weer ons favoriete Oostenrijkse hotel in Erpfendorf.
Onder: Even een lig pauze met een neutje tijdens een van de vele fietstochten die we maakten op gehuurde elektrische fietsen.
Onder: Op muziek uit de beatbox dansen Kees en Aaltje Kwakman hier een foxtrotje op het Oostenrijkse fietspad; moet kunnen…….
Onder: Het einde van ons verblijf was een angstige ervaring; overstromingen overal om ons heen. Van deze slideshow moet alleen de muziek nog worden toegevoegd.
LELYSTAD
Onder: Onze zoon Kees met zijn zoon Nico achter in de PH-BZN; de eerste keer dat Nico met z’n bap mee vloog
Onder: Tijdens het taxien mocht hij even naast de bap zitten
AMSTERDAM
Onder: Van de mooie vaartocht met de zoon Christiaan van zwager Gerard en Jantien heb ik een mooie foto serie die zeker ook nog in een slideshow gemonteerd gaan worden.
Onder: Amsterdam is een geweldig mooie stad met heel ludieke en karakteristieke plekjes.
Onder: Aan het Amsterdamse IJ is ook veel moderne architectuur te bewonderen
ANDALUSIE
Onder: In het late voorjaar vlogen we met vrienden naar Andalusie, waar we in Cordoba Sevilla Granada en Ronda waren. Deze slideshow is op de nog toe te voegen muziek na ook bijna klaar….
Onder: Dineren met uitzicht op het Alhambra
Onder: Ronda
Onder: In de buurt van Ronda zaten we in een geweldig hotel midden in de zuid Spaanse bergen
CHINA
Onder: Van de reis die we onlangs maakten naar China heb ik een paar duizend foto’s gemaakt. Met het maken van de slideshow van deze boeiende ben ik momenteel druk bezig.
Onder: Op het plein van de Hemelse Vrede
Onder: Het Terra Cotta Leger
Onder: Een prachtige dans voorstelling
Onder: Het Karstgebergte tijdens een fiets/scooter rit in Zuid China
Onder: Een van de aalscholvers met dichtgeknepen krop, die gebruikt worden om naar visjes te duiken; die ze dan niet door kunnen slikken. Een momenteel omstreden traditionele wijze van vissen.
Onder: Vanuit het vliegtuig zien we de vele flats en fabriekshallen in de omgeving van Sjanghai.
VERJAARDAG
Onder: Onlangs heb ik mijn 65ste verjaardag gevierd; van het “verjaardagsfeestje in kleine kring” heeft mijn fotomaatje Jan Kiek een leuke reportage gemaakt, die binnenkort ook in een slideshow te zien is. Ik kom daar later nog op terug. Je wordt ouder pa(o)pa, de tand des tijds krijgt je in zijn greep; maar gezien de “wurggreep” waar in dit verband bij The Stones sprake van is, is er nog hoop voor mij.
