Beijing, een moderne metropool !
Het beeld van Beijing als de communistische stad Peking, met wijde straten vol fietsende Chinezen met van die bamboe punthoedjes op, is na ons eerste bezoek aan deze Chinese hoofdstad wel voorgoed vervaagd. We zijn hier in het “nieuwe Westen”; althans zo voelt het. Een door de vele grote futuristische gebouwen en andere extreem geavanceerde kenmerken moderne en mondain aandoende wereldstad met z’n 20 miljoen inwoners. De drukkende warmte, en de vochtige nevelige atmosfeer bij onze aankomst doen daar niets aan af.
Onder: In de Verboden Stad wordt nog met de originele dracht die de Keizerlijke familie ooit droeg gelopen. De Chinezen zijn zeer vriendelijk en blijken overal meteen bereid om geduldig voor mijn camera te poseren.
Schoon, zonder brommertjes !!
Wat meteen opvalt is, dat het er goud schoon is op straat, en dat er geen lucht vervuilende en herrie makende en brommertjes rijden. Verboden in deze ” democratische dictatuur ” tenzij ze elektrisch aangedreven zijn, en dat zijn er in Beijing nog heel weinig. Zo zijn er door de partij nog meer zaken zonder inspraak gerealiseerd; zoals grote brede 6 en 8 baans wegen door en over de stad en nergens geparkeerde auto’s op deze openbare straten en wegen, en vrachtwagens die hier overdag niet rijden. Men mag pas (gequoteerd) een auto kopen als een eigen parkeerplaats voorhanden is. Zo mag men ook niet meer dan een kind krijgen. Er staat een zwaar bekritiseerde financiele straf van wel 30.000 euro op een overtreding van deze geboortebeperkende maatregel, waar overigens al wel uitzonderingen op gemaakt zijn. En ga zo nog maar even door met maatregelen die bij ons de vergaderzalen niet uit zouden komen…
Onder: De open sandwichcorner in ons hotel in Beijing; een combinatie van de hoogste efficiency, klantvriendelijkheid, comfort, klasse en stijl zoals we die in onze westerse 5 sterren hotels bijna niet meer zien.
Onder: We bezochten eerst de Tempel van de Hemel, waar de Keizer tweemaal per jaar naar toeging om o.a een goede oogst aan de Goden te ontfutselen. Op de vele pleinen en lanen in deze openlucht tempel dansen en spelen de duizenden Chinezen naar hartenlust. Vooral stijldansen op vreselijke Chinese muziek is in zwang.
Onder: Op vele plaatsen zijn groepjes Chinezen druk bezig met Yoga achtige oefeningen
Onder: Op dit plein van de Tempel van de Hemel is het heel druk.
Onder: Uitrustend van de lange vliegreis van alles bij elkaar 17 uur op een van de stupa’s in de tempel; een eerbetoon aan Boedha. De 1,5 miljard Chinezen zijn voor 95 % Boedhistisch, maar ze zijn niet zo fanatiek als in Tibet en Nepal. Chinezen zijn meer bijgelovig dan gelovig. Daarbij geloven ze in de vrolijke en goedlachse “toekomstige” dikke Boedha die pas over 2500 jaar geboren zal worden. Deze Boedha nieuwe stijl knijpt ook een oogje toe als hem om wat meer voorspoed in materiëlere zaken gevraagd wordt. Iets wat toch niet bij de ouwe Boedha hoort….
Onder: Op de plek in het midden,- waar de Keizer twee keer per jaar stond-, om een goede oogst bij de Goden af te smeken, willen alle Chinezen nu op de foto. Ze staan er echt heel lang voor in de rij zoals hieronder te zien..
Onder: Je maakt hier van alles mee, hier aanbidden Chinezen een ouwe boom !!!
Onder: Daar hebben de jonge moderne Chinezen veel minder mee. Het professioneel poseren voor de fotograaf wordt ze al heel jong aangeleerd.
Onder: Wel heel erg jong al, zoals hieronder te zien is.
Onder: Het blijkt daarbij ook dat de jonge Chinezen de sobere communistische trekjes van vroeger niet meer kennen.
Onder: Na ons bezoek aan de Tempel van de Hemel, slapen we s’ middags een paar uurtjes en zijn we s’ avonds weer fit genoeg om in een leuk restaurant te dineren, en daarna op de hoogste verdieping van de zeer exclusieve bar van het hoogste gebouw – het middelste gebouw hieronder – van Beijing – 340 meter hoog,- nog van een afzakkertje met uitzicht te genieten.
Onder: De volgende morgen gaan we op weg naar de Verboden Stad in het Centrum van Beijing, we komen hier en daar al vele kolossale flatgebouwen tegen. En dan bedoel ik ECHT groot en massaal vrienden….
Onder: Het plein van de Hemelse Vrede; het mausoleum van Mao en de “Verboden Stad” zijn de best bezochte toeristische attracties in China. Grote drommen – meest Chinese toeristen- huppelen in trage tred over het plein op om een glimp van hun opgebaarde ouwe leider op te vangen. Men vraagt zich overigens af of hij er wel zelf is en niet een geboetseerd lijk. De lange rijen nieuwsgierigen monden uit op de aan dit plein grenzende “De Verboden Stad”
Onder: Men loopt hier altijd met een paraplu, in de regen, maar ook zoals hier, als de zon schijnt. De damesparaplu’s zijn met zoete kleuren heel kunstzinnig beschilderd.
Onder: Het Plein van de Hemelse vrede is bij de gehele wereld beroemd vanwege een belangrijk incident. Op de plaats waar ik deze foto maakte stopte de tank in 1976 voor een demonstrerende student, een belangrijk moment in de moderne Chinese revolutie
Onder: Deze foto maakte ik ergens onderweg door het voorruit van de bus. Hij laat zien waarom wij voor deze reis voor een groepsrondreis hebben gekozen. Ga hier maar eens zelf aan beginnen. Daar komt nog bij dat de Chinese gidsen slecht Engels spreken en Jan Publiek al helemaal niet.
Onder: Ons reisgezelschap op het plein van de Hemelse Vrede voor het gebouw van waaruit Mao in 1948 de Nationale Communistische Volksrepubliek China uitriep. Vlnr: Reisleider Wieb, Mary, Jan, Mieke, Henk, Liesbeth, Marian, Hetty en Hans. Het klikt goed in de groep. We hebben het heel gezellig met elkaar.
Onder: Wisseling van de wacht op het plein. Overal om je heen zie je strak aangeklede zuur kijkende politie agenten lopen of stram in de houding staan.
Onder: Daar hebben deze Chinese jongelui geen oog voor.
Onder: De Chinese jeugd houdt zich bezig met luchtiger zaken zoals de i mode met i pad’s, i pods en smart phones.
Onder: Een van de pleinen van “De Verboden Stad”. Zo worden de Keizerlijke verblijven in het centrum van Beijing genoemd. Een verzameling buitengewoon mooie paleizen en gebouwen die door de verschillende Keizerlijke Dynastieën van 1400 tot 1911- toen de Keizer werd afgezet – in gebruik waren om te wonen en te “werken”.
Onder: Het hoofdgebouw. Men mag er niet in, maar wel even door het raam kijken waar men dan zicht heeft op een troon.
Onder: Vanaf de schaduw zijde van het plein maakte ik dit overzicht. Het is bloedheet en daarbij heel vochtig; het is continue zoeken naar schaduw en plekjes waar het een beetje waait.
Onder: We rustten even uit in De Verboden Stad, tevens het optische bewijs dat we er echt waren; de foto werd gemaakt door een van onze reisgenoten
Onder: De twee belangrijkste gebouwen bij elkaar.
Onder: Alles nog origineel, ook het schilderwerk !! Wat een monniken werk moet dit allemaal geweest zijn.
Onder: De Keizer – vooraan in de stoet – beschouwde zichzelf als heerser van de gehele wereld. In de figuren die hem volgen worden zijn afgezanten in andere werelddelen gesymboliseerd.
Onder: Deze mensen – die ik in de Verboden Stad kiekte – zijn – al dragen ze wel zijn kleding – geen familie leden van de laatste Keizer, zo werd mij door onze Chinese gids Steve verzekerd.
Onder: Hier komen we aan bij de slaapverblijven van de Keizer.
Onder: Daar waar de Keizer sliep, – hij had 7 slaapzalen zodat men niet wist in welke hij lag – sliepen in de directe omgeving ook zijn honderden concubines ( maitresses) – voor het leven – in speciale kamertjes zoals hieronder. Eens een concubine , altijd een concubine. Als zij een kind kreeg van de Keizer, zat haar familie financieel op rozen. Het omgaan, slapen met al die vrouwen, kinderen verwekken, was een tijdrovende klus voor de feodale heersers uit het verleden.
Onder: Uit de verboden stad lopend , zo maar op een plekje in de stad, zagen we deze Chinezen op straat Kung Fu fighten met elkaar.
Onder: Onze reisgenoot Hetty bij de lotusbloemen in de vijver van het restaurant waar we de lunch gebruikten.
Onder: S’avonds reden we met ons busje de stad Beijing in om er Peking Eend te eten. Overal in de restaurants treffen we de draaiende glazen schijf op tafel aan.Vlnr: Hetty, Mary en Mieke.
Onder: De kok weet de eend heel goed te bereiden en te snijden; hij smaakte zoals een Peking eend alleen maar in Peking kan smaken.
Onder Even een overzicht van de heerlijke dis.
Onder: Op de terugweg liepen we door de binnenstad van Peking – waar nog mooie tafereeltjes te kieken waren – op weg naar een barretje waar volgens onze reisleider Wieb nog lekkere Belgische biertje te verschalken waren.En hij had gelijk !!
Onder: De volgende morgen rijden we naar de kabelbaan die ons naar de Chinese muur brengt, zo’n 70m km buiten Beijing. Hij is zo’n 300 jaar na Christus gebouwd tegen invallen van het aan het noorden van China grenzende Mongolie, en liep van het Westen tot aan het Oosten van China, zo’n 6000 km lang. Het doet je toch wel wat om zo’n history-item in het echt – linksboven – te zien opdoemen.
Onder: Bij de eerste aanblik, – in een onbetamelijke vochtige hitte – ontstaat meteen respect voor de makers van dit waanzinnige bouwwerk. Dit is ongekend! De muur is een fenomeen, ook voor het toerisme in China; volgens onze Chinese gids is ie vanaf de maan te zien, maar dat moet nog bewezen worden. In elk geval hebben astronauten uit het ISSS er foto’s van kunnen maken.
Onder: Er zijn op verschillende plaatsen grote stukken muur gerestaureerd, zoals hier. Het is een beestenklus om in deze klamme atmosfeer en moordende hitte langer dan 20 minuten de muur op en af te lopen.
Onder: Deze kleine Chineesjes hadden daar kennelijk geen last van.
Onder: In de ruimte waar nu de mensen doorheen lopen stonden vroeger de krijgers van de verschillende Chinese Keizers op wacht met hun wapens bij de geschut sleuven in de muur.
Onder: Wat deze dames doen weet ik niet, maar ze bewaken zeker de muur niet.
Onder: Door bergen en door dalen in 35 tot 40 graden en dat 6000 km lang…….
Onder: Het zomerpaleis van de Keizer in Beijing. Als het zomers te warm werd voor de Keizer en al zijn concubines, vertrok het hele spul inclusief de complete hofhouding even verderop in de stad naar het zomerpaleis, waar op een heuvel aan een door mensen gegraven meertje een verkoelend windje redding moest brengen voor de hardwerkende Keizer……
Onder: De Keizer is er sinds 1911 al niet meer, maar deze arrogante moderne Chinese “Keizerin” nog wel. Ze maakte in het zomerpaleis een commerciële fotosessie waar ik even bij ben gaan staan.
Onder: Ook deze Chinese lieve fee was bezig met het maken van een fotosessie. Wie nu nog zegt dat Chinezen niet mooi zijn………..
Onder: Op het zwoele meer van het Keizerlijke zomerpaleis maakten we nog een rondvaart tegen sunset, die dit sfeervolle plaatje opleverde. Die Keizers hadden het goed bekeken vrienden…….
Onder: De dag kon al niet meer kapot, maar het werd helemaal een feestje toen onze chauffeur ons nog even op een plek bracht waar we dit fantastische uitzicht hadden op het Olympische Birds nest, waarin tijdens de laatste Olympische spelen alle atletiek wedstrijden gehouden werden. Wat een ongelofelijke en mooie constructie is dit van de de Chinese en Zwitserse architecten.
Onder: Op weg naar het Hotel reden we ook nog onder het wereldberoemde gebouw van de Nederlandse architect Koolhaas door; uit de bus maakte ik er deze kiek van.
