Jan Keizer en Annie Schilder na 25 jaar herenigd

Dit  bericht las ik vanmorgen in de Telegraaf.  Opmerkelijk, want Carola vertelde mij een paar weken geleden nog, gebeld te zijn door Menno Muis; boekingsagent  van Jan Keizer, met de vraag of zij in het TV gala voor Mies Bouwman  met Jan een BZN liedje wilde zingen. Menno meldde er en passant bij dat anders Annie Schilder in beeld was. Carola antwoordde echter het graag te willen, uiteraard met de hele band BZN natuurlijk. “Dat wordt weer ouderwets gezellig , 2,5 jaar na het afscheid” voegde ze er nog aan toe. Menno Muis, en Jan Keizer hebben echter niet meer van zich laten horen en besloten kennelijk voor Annie Schilder te kiezen. Gemiste kans, denk ik dan maar.

Onder: Jan en Carola, zo’n 24 jaar lang zongen ze samen, hier nog in die goeie ouwe tijd 

Druk weekend; de familiefoto en de musical Scrooge

Al heel lang speel ik met de gedachte om mijn familie, dus vader en moeder Tuijp en alle nazaten daarvan – mijn broers en zusters en al hun kinderen en kleinkinderen inclusief aangetrouwden/ vaste vriend(i)n voor het leven – 94 stuks – te fotograferen en op één foto te krijgen. Dit is natuurlijk een prachtkado voor mijn 85 jarige moeder, die dan in een klap haar hele familie in het oog heeft, maar het is ook voor alle nazaten een waar hebbeding. Vader, moeder en overleden broer Jaap moeten uit het archief komen, maar voor de rest was het dit weekeinde dan zover. Aangezien de organisatie het grootste probleem is bij dit soort acties had ik mijn broer Cor zover gekregen alle E-mail adressen en telefoonnummers te verzamelen zodat ik de hele meute met één druk op een computerknop kon bereiken. We waren de hele zaterdag en zondagmiddag bezig in de fotostudio – zie foto links – van Volendamse kapper Aart – waar o.a mijn apparatuur staat – om het hele spul erop te krijgen. Uiteraard zal ik het eind resultaat hier laten zien, maar om alvast een klein tipje van de sluier op te lichten een van mijn jonge nichtjes die nog niet eerder op dit journaal stond. En geloof me, zo hebben we er bij de Tuijpjens nog veel meer …..

Onder: Jessica, de dochter van mijn zus Gaar die met haar echtgenoot Nico de Koning in Purmerend woont; deze foto maakten we voor de grap zondagmiddag nog even na het maken van alle familiefoto’s. 

SCROOGE; de opmars der JONKEN

Het was me het weekendje wel ; afgelopen vrijdagavond togen we naar het op 3 loopminuten afstand gelegen St Jozefgebouw, waar onze neef Nick Tuijp links op de foto – oudste zoon van mijn jongste broer Louis – op zou treden in de musical Scrooge. We hadden hem beloofd om te komen kijken. Uiteraard ben ik trots op alles wat door familieleden gepresteerd wordt, maar zeker muzikale aspiraties van jonge neven en nichten kunnen niet genoeg in de kiem al aangewakkerd worden, vandaar. Ik raakte overdonderd. En niet alleen maar omdat m’n neef Nick het als de kleine zieke TIm heel goed deed. De voorstelling overtrof ieders verwachting; de zaal ging drie avonden lang compleet uit zijn dak. Waar een klein dorp toch groot in kan zijn. 

Klasse en professionaliteit door amateurs, op één na. En die ene professional, de klassiek geschoolde zanger – Peter Jonk – verdient veel credits. Hij bewerkte de eeuwen oude musical op een heel gedurfde en moderne manier zonder de essentie ervan; – het ultieme kerstgevoel – aan te tasten. Ook zong hij met zijn heldere sonore stem de sterren van de hemel. Naast zangpedagoog was Peter ook toneelregisseur, en repeteerde hij in die hoedanigheden belangeloos een jaar lang met zijn familie, kennissen en vriendenkring, allen amateurs, om die tot een waardig professioneel niveau op te stuwen. De kleding; schmink, meerstemmige loepzuivere samenzang (zonder “in ear” systeem of loeiharde zangmonitors), het licht en geluid de choreografie; het was allemaal super. Peter’s familieleden speelden niet alleen mee, maar verzorgden ook nog eens ook het prachtige decor en de rekwisieten. Vooral voor alle niet Volendammers die dit lezen: hou er maar rekening mee na The Cats, BZN, Jan Smit en zijn muzikale vrienden komt de familie Jonk er nu aan; en als het effe kan met mijn neef Nick er bij natuurlijk!

Onder: Foto’s uit ons plaatselijk blad de Nivo, links een dansscene op het toneel met  de in het wit gestoken Scrooge (Peter Jonk) rechts de uitverkochte zaal in het Jozefgebouw, die door zaalchef Johan Boetie heel toepasselijk in  stemmige kerstversiering getooid werd.

KLIMATOLOGIE ZIEKE WETENSCHAP vlgs PROFESSOR RöRSCH

OPNIEUW NEDERLANDSE TOPWETENSCHAPPER DIE VLOER AANVEEGT MET ANTROPOGENE OORZAAK BROEIKASEFFECT !!

In de zondagseditie van de Telegraaf stond deze week een paginagroot interview met de gerenommeerde emeritus hoogleraar en TNO topman professor Arthur Rörsch waarin hij zijn gal spuugt over het KNMI en het Planbureau voor de leefomgeving: “Ze lopen al jarenlang achteloos en kritiekloos achter de alarmistische kliek aan, zegt hij ! Voor de geïnteresseerden die het nog niet lazen, heb ik dit interview met deze “opperpriester” van de Nederlandse wetenschap even verder hieronder geplaatst. 

Ik krijg steeds meer positieve reacties  met bijval van mijn journaallezers over mijn kritiek op de honderden miljarden euro’s omvattende klimaatzwendel, waar we momenteel onder gebukt gaan.

In een enquette van de Telegraaf vorige week blijkt ruim de helft van de vele duizenden deelnemers niet in het broeikas effect en de schuld van de mens daaraan te geloven.   

Er zijn wereldwijd vele duizenden wetenschappers, ook binnen het IPCC, die NIET in het doemscenario van Gore geloven, maar wier mening in het IPCC NIET geventileerd mag worden!

Maar er is hoop waarde vrienden: eerder haden we al de Zure Regen en het Gat in de Ozonlaag waar we nooit meer iets van horen; bedenk dat die uitgedoofde politieke hypes van dezelfde uitvinders waren als die van het huidige hardnekkige klimaatvirus. Ook deze modegril gaat wel weer voorbij. De PVV en de VVD beginnen zich al te roeren, maar de rest van de politiek zit nog apatisch toe te kijken. Erger nog: onze verantwoordelijke bestuurder, nationale milieuclown Jacqueline Cramer, die alle kritiek van klimaatsceptici en vragen omtrent het gesjoemel met klimaatrapporten door aan het IPCC gerelateerde wetenschappers nonchalant naast haar neerlegt, heeft afgelopen week een nieuwe clownsact in de 2^de kamer opgevoerd.

N.a.v vragen van klimaatsceptici in de kamer stak zij haar bezwerend schoolmeestervingertje op: “politici moeten zich niet bemoeien met wetenschappers en of die nu wel of niet gelijk hebben”. Wat een gezwets !! Hiermee verzaakt zij haar belangrijkste taak. Een minister moet t.a.v miljarden verslindende investeringen beslissingen nemen op basis van zo een breed mogelijke maatschappelijke discussie, en moet dus alle meningen horen; en niet alleen die van haar politieke vriendjes. “De cijfers van het IPCC zijn voor mij de basis van mijn politiek handelen,” zegt ze verder. Iedereen weet echter dat het IPCC een met linkse politieke agenda’s behangen organisatie is. De pot verwijt de ketel….

Onder: Ik kan iedere klimaatgeïnteresseerde – die het nog niet las – aanraden om het onderstaande interview uit de Telegraaf van afgelopen zondag te lezen !! VERHELDEREND !!

VINCENT JARIG

Vandaag viert onze middelste zoon Vincent – links met zijn gezin – zijn 34ste verjaardag; uiteraard gaan wij vanavond bij Vincent en Brenda op verjaarsvisite. Ik weet nog goed van zijn geboorte. Mary lag in het ziekenhuis in Purmerend, na een tijdlang op bezoek te zijn geweest besloot ik eind van de middag maar naar huis te gaan; er zat toch geen beweging in. Net toen ik thuis kwam kreeg ik een telefoontje dat de geboorte elk moment verwacht werd. Ik kwam hals over kop nog juist op tijd in het ziekenhuis om de eerste levenstekens en klanken van zoon Vincent om 5 uur s’ middags mee te beleven. 

Pakjesavond  (onder)

Onder: Het was weer zover afgelopen zaterdagmiddag. Al onze kleinkinderen tussen de pakjes in de kleinkinderkamer bij ons thuis. Vlnr: Tim, Mary, Kees, Sophie, Jan, Nico en Thijs. Ze hadden maar weinig geduld tijdens het poseren voor deze foto. Een paar seconden hierna werden de pakjes in beslag genomen en uitgepakt. Het werd rumoerig druk maar heel gezellig.  

Onder: Nadat ze de kleinkinderen naar huis en bed hadden gebracht kwamen onze boys met dames voor een gezamenlijke gourmet in de Weinstube onder ons huis. Iedereen was enthousiast en genoot van de gemoedelijke sfeer, het eten en de wijn. Vlnr: Mary, Sylvia, Kees, Sander, Tamara, Brenda en Vincent en Jan (even weg om de foto te maken). Dit zijn van die spaarzame momenten die wij koesteren. Nog eens met je vroegere gezin gezellig bij elkaar zijn. Tijdens dit samenzijn kregen we nog een aantal mooie kado’s waaronder een boekje over groeiende economie die niet ten koste van het klimaat gaat; een Live DVD van het Reunion Concert van Cliff & The Shadows en een mooi fotoboek over Antartica, waar we binnenkort naar toe gaan.  

Antarctica

Van het Antarctica fotoboek hebben we al genoten, maar het echte werk gaat nog komen. Over een paar weken vertrekken wij voor een drie weken durende trip/fotosafari naar de andere kant van de wereld, naar de Zuidpool – Antartica -, het is daar dan hartje zomer, met temperaturen tussen + 5 en -5 graden Celsius. De enige periode dat Antarctica qua weer toegankelijk is. In vele opzichten een bijzondere en fotogenieke bestemming, die al heel lang op ons verlanglijstje staat. De klok tikt, want Hillary Clinton heeft al gezegd het voor toerisme te willen sluiten. Bovendien is het heel ver weg en niet makkelijk toegankelijk; er moet door passages met ijsbergen gevaren worden en het is soms moeilijk om op de ijsmassá’s te komen. Vanuit het grotere cruiseschip of ijsbreker moet op zee worden overgestapt in kleinere zodiac’s, waarmee elke dag meerdere aanlandingen gemaakt worden. Soms moet hierbij door met kniehoog water bedekt ijs waden.Goede lichamelijke gezondheid is vereist; hiertoe moet een gezondheidsverklaring worden overlegd, waarin o.a een akkoordverklaring mbt  het feit dat er op de zuidpool geen ziekenhuisopname of vervoer kan plaatsvinden.   

Onder: Zoals op deze globe te zien is vliegen we vanuit Düsseldorf naar Ushuaia in het zuidelijkste puntje van Argentinie, om van daar met een cruiseschip door de Drake passage naar het Antarctisch schiereiland te varen. Er wordt mogelijk een tankstop in Portugal gemaakt. De totale afstand bedraagt zo.n 16.000 km

Er zijn uitgebreide kleding en uitrustingsvoorschriften; een wind en waterdichte jas moet bij de rederij besteld worden. Speciale waterdichte broeken en thermische onderkleding moeten worden meegenomen. Rubberlaarzen van minstens 60 cm hoog met goed en makkelijk te reinigen profiel zijn verplicht. Dit in verband met de op de meeste aanlandingsplaatsen aanwezige penguinstront. Om bij het in en uit de zodiac’s stappen valpartijen te voorkomen moeten hierbij de handen vrij zijn, en mogen daarmee tijdens dit overstappen geen camera’s gedragen worden. Die dienen dan opgepakt te worden in speciale waterdichte rugzakken. Over inentingen tegen gele koorts bestaat nog enige onduidelijkheid.

Onder: Links zien we de zuidpunt van Argentinie – het prachtige Patagonie – dat we eerst gaan bezoeken, met de zuidelijkste stad ter wereld Ushuaia, van waaruit we daarna per cruiseschip in 2 dagen naar het Antarctisch Schiereiland varen. Rechts een inzet van het Antarctische gebied met de verschillende aanlandingsplaatsen. Ook de zuidelijke Shetlandeilanden (geelgekleurd) die we op de terugweg naar Montevideo en Buenos Aires zullen bezoeken zijn hierop te zien. Naast oogverblindende ijslandschappen en gletsjers zijn er veel kolonies robben, walvissen, grote albatrossen en vooral veel penguins te zien.   

Onder: Om in de sfeer te komen plaatste ik hier de onderstaande twee foto’s, geleend van het internet; fotograaf Tom Dempsey. Uiteraard hoop ik binnenkort dergelijke zelfgemaakte plaatjes op dit journaal te kunnen plaatsen. Aan boord van de cruiseboot is een internet faciliteit; alleen is nog de vraag of er op die afgelegen plek op aarde ook een internetverbinding beschikbaar is. 

BZN FOTO’s

Om even in de penguinsfeer te blijven. Al eerder zag ik deze diersoort in het wild; op 27 januari 2005 in Zuid Afrika. We waren daar op tournee met BZN. Voor het optreden in Kaapstad reden we in de trein langs de kust naar Simons Town, waar een hele speciale Penguinsoort voorkomt. “De Boulders Colony” op False Bay. De Afrikaanse penguin is klein van stuk en niet bang voor mensen. Het is dan ook de enige plaats waar je met penguins kan zwemmen of waden zoals hieronder te zien is.

Onder: “De Boulders Colony” penguins hebben in False Bay in de buurt van Simonstown aan de Zuidafrikaanse kustlijn bij Kaapstad niet het beroerdste stukje kustlijn uitgekozen om te verblijven. Er mag daar niet meer gevist worden; ze hebben er dus het rijk alleen.  

Onder: De enige plaats ter wereld waar je met de penguins kan waden en zelfs zwemmen.

Onder: Op verzoek van Jack Veerman, een echte dierenliefhebber, maakte ik onderstaande foto met de Afrikaanse penguins.

Onder: Nu we toch weer even in Zuid Afrika zijn; hier in de buurt van Franschoek BZN in elegante vliegvisoutfit 

 Onder: Aan het werk; het viel op dat Dick Plat hier goed scoorde; maar ja hij is dan ook visliefhebber.Vlnr: Jan Keizer, Jack Veerman, Jan Tuijp,John Meijer, Dick Plat en Carola Smit

Onder: Ergens in de buurt van Kaapstad kiekte ik op een van onze Zuid Afrika reizen deze feestelijk versierde Zuidafrikaanse vrouw op weg naar een kerkdienst. Geef toe: dit is toch wel even wat anders dan die bleke uitgestreken koppen die wij daar vaak bij “opzetten”.