Vanmorgen vroeg vliegt onze schoondochter Tamara vanaf vliegveld Welschap in Eindhoven naar Kamp Holland in Uruzgan om daar voor onze troepen te zingen. Ze zal, voorzover nu bekend, twee keer optreden en er totaal een week verblijven. Wij vinden het voor haar een leuke belevenis, maar zijn toch ook een beetje bezorgd; het is niet ongevaarlijk daar! 

Onder: Voor een fotootje bij een artikel in de Telegraaf maakte ik onderstaande kiek van schoondochter Tamara bij de haven van Volendam in de haar toegestuurde legeroutfit die verplicht is in Uruzgan. Er is ook nog een 20 kg !!! wegend kogelvrij vest bij, maar voor de fotoshoot hebben we dat zware ding thuisgelaten. Als in alle legerpakken op aarde zo’n Tamara zou zitten, dan zou oorlog voeren toch nog eens leuk en gezellig worden, dat staat voor mij vast!

Er zijn – in binnen en buitenland – veel nepzangeressen van het zgn “bbb” type in omloop. Het “bbb” staat hierbij voor billen, borsten, barbie; al dan niet leeggezogen, opgepomt of geplastificeerd.  Ze bestaan bij de gratie van het bbb effect, clips en hightech apparatuur in geluidsstudio’s. Ze hebben eigenlijk geen “kunstje” en zingen kunnen ze al helemaal niet. Maar…. waarde vrienden, gelukkig zijn er ook echte zangeressen die heel mooi zijn. Zoals mijn schoondochter Tamara; een dijk van een zangeres met een juweel van een stem. Daarbij komt nog dat ze qua uiterlijk niet zou misstaan op de glossy cover van een boulevardblad, zoals je op bovenstaande foto kan zien. Het gaat z’n gangetje met de zangcarriere van Tamara; vorige week hoorde ik bij haar thuis een door haar ingezongen demo-opname van “Desperado” dat wij bij BZN ook op het repertoire hadden. Overal kreeg ik kippenvellen !! Dat krijg je alleen bij echte kanjers van zangeressen als o.a Jacqueline Govaert (Krezip) Trijntje Oosterhuis, Carola Smit, Anouk, Tonnie Wille, (lead vroegere Pussycat) etc… en daar hoort wat mij betreft Tamara dus ook bij. Ik heb gezegd!!

 Onder: Nu we het toch even over BZN hadden: hier een foto die we in 1984 maakten in hotel Spaander bij de perspresentatie t.g.v weer een nieuwe platina plaat, de komst van Carola Smit, en het afscheid van Annie Schilder, al weer 25 jaar geleden. Waar blijft de tijd? En dan te bedenken dat twee personen op deze foto al niet meer onder ons zijn; helemaal linksboven Roy Beltman (59) onze producer die in augustus 2005 na een korte maar hevige lijdensweg aan kanker overleed , en tweede van linksonder Jacques Hetsen(61) onze manager die in mei 2007 aan een hersenbloeding stierf. Helemaal linksonder Cor Aaftink, compagnon van Roy Beltman.

Onder: Hier krijgen we in 90/91  zo’n 18 jaar geleden de platina plaat voor “Horizon”. Op deze foto de altijd lachende Dirk vd Horst. Ik denk nog vaak met weemoed terug aan makker Dirk (57) die in sept 2004 na een pijnlijk ziekbed aan kanker overleed. Iedereen in de band hield van Dirk. In deze samenstelling vanaf 1987 waren we uiterst succesvol en hebben we net als later, toen John Meijer Dirk verving in een buitengewoon prettige sfeer met elkaar in de band gewerkt. Mooi was die tijd!

Onder: Dit is begin van de goud en platina reeks: 1977, dus ruim 32 jaar geleden. We bestonden als band al 11 jaar, en kregen hier onze eerste gouden plaat, een single nog wel! We waren hier de gelukkigste mensen op aarde; ik kan me er elke seconde nog van herinnneren. Dit is de enige gouden plaat die bij ons nu in de woonkamer hangt, als eerbetoon aan dit moment. De rest hangt op andere plaatsen in het huis en er hangen er ook nog zo’n 30 stuks van mij bij Restaurant vd Hogen op de Volendamse dijk. Dit was de eerste van de 88 gouden en platina platen en CD’s die we als BZN ers kregen, maar als iemand dat toen tegen mij gezegd zou hebben had ik diegene voor compleet gek verklaard. En we hadden de tijd mee, want in al die BZN succesjaren werden nog echt giga veel platen en CD’s verkocht.  Die hele markt ligt al zo’n jaar of 5 compleet op zijn oor. Vandaag de dag sta je met verkoop van nog geen 10% v/d verkopen van toen al op nr 1  Het is eigenlijk onvoorstelbaar en abnormaal welk een succes ons ten deel is gevallen. Ik ben blij dat ik het heb mogen meemaken!

3e Klaphekfestival

Afgelopen donderdag waren we even in het Boelenspark in Volendam waar naar mijn schatting 3 a 4 duizend man publiek aanwezig was bij de 2e editie van het ” 3e klaphekfestival” Het was mooi weer en er hing een prima sfeertje. Een hele goede zaak voor onze gemeente; een kans voor groepen van eigen bodem. Het festival stond deze keer in het teken van het thema “Rock and Roll”  Een top idee van de organisatie, deze thema’s. Dat dwingt de bands buiten het eigen boekje te treden. Ik ken het reguliere repertoire van de bands die er optraden niet , maar als het ten gehore gebrachte speciaal ingestudeerd werd omwille van het thema, vind ik het niveau van de performers hoog. Het is sowieso een goede zaak voor onze jeugd dat er jaarlijks een dergelijk presentatie-platform wordt gecreeerd voor nieuwe bands e.d; de toegang is gratis dus de drempel er naar toe laag. Het festival is een enorme stimulans voor jongeren om al dan niet in groepsverband muziek te gaan maken. Niet alleen een fantastische bezigheid, maar tevens een gezonde aanslag op het hangjongerenbestand. Net als vorig jaar heb ik ook nu een opmerking over het geluid. Dat was maar tot beperkte afstand van de buhne onvervormd hoorbaar; de wind speelde daarbij een rol. Ik zou er de volgende keer een aantal delaystacks bij plaatsen. Al met al een win win situatie waar we de organisatoren – Kaaspop, Singelfestival, Club-en buurthuiswerk Volendam en Welzijn Edam – dankbaar voor moeten zijn.

Onder: De foto leende ik van de website van het festival. Deze festivalgangers ken ik heel goed. Het zijn mijn nicht Neel en haar man Kees Reus, jarenlang onze gerespecteerde tandarts, beiden in hun Rock and Roll outfit. Kees en Neel zien het leven altijd van de zonnige kant. Dit was zelfs merkbaar in de tandartsstoel, waarboven Kees tegen het plafond – waar je al liggend natuurlijk continue naar kijkt, allerlei foto’s had opgehangen van extreem uitziende open bekken van krokodillen,nijlpaarden en andere grote beesten met schrikaanjagende gebitten. Leuk voor de kids zei Kees er altijd bij, dat stelt ze gerust……  

Achteraf grappig om te vermelden dat ondergetekende als lid van de stuurgroep Edam Volendam 650 jaar een paar jaar geleden geleden de naam “3de Klaphekfestival” heeft bedacht en voorgesteld. E.e.a in het kader van de gedachte dat het een festival met inbreng vanuit uit de gehele gemeente, dus Edam en Volendam zou moeten zijn, en ook op een lokatie tussen beide plaatsen zou moeten worden gehouden. Het 3de klaphek stond halverwege het pad van Volendam naar Edam of andersom, vandaar dus.

Brandweertweelingzusjes

De tweelingzusjes Karina en Miranda Schilder, nu respectievelijk Bont en Zwarthoed geheten, vielen door hun sprekende gelijkenis toch al op, maar ze mogen daarnaast op zijn minst ook nog een opvallend verschijnsel genoemd worden. Zo liepen zij samen meerdere marathons, waaronder die spraakmakende voor hen succesvolle duurloop op de Zuidpool, waaraan de Telegraaf zelfs een pagina besteedde. Deze zomer hebben zij zich aangemeld voor de editie van diezelfde marathon op de Chinese muur. Ik zag ze afgelopen week plotseling in actie als……… brandweervrouwen bij een woningbrand in het centrum van Volendam dicht bij ons in de buurt.

Onder: Vanuit ons zolderraam kon ik met mijn telelens deze foto maken van de brand in de Tuinstraat waarbij de tweelingzussen Karina en Miranda als stoere brandweervrouwen optraden  

Onder: Na het bedwingen van de brand waarbij niemand persoonlijk letsel opliep, poseerden de tweelingzussen Karina en Miranda op mijn verzoek bij de brandweerwagen. Ze hebben er een 2 jaar durende zware opleiding op zitten alvorens ze operationeel als brandweervrouw aan het werk konden gaan; zo waren zij ook als brandbestrijders bij de spraakmakende brand in het Volendamse Hotel Spaander een tijdje geleden.

Amsterdam van boven

Onder: Zoals beloofd een luchtfoto die ik afgelopen week maakte boven Amsterdam, hier het imposante Rijksmuseum zoals je het niet vaak ziet. Op het moment dat ik deze foto plaats denk ik aan de talrijke inbrekers die geprobeerd hebben er binnen te komen; wat zouden ze dit dak graag zo hebben willen zien. Wellicht gaan moderne inbrekers nu eerst zelf met een heli op pad om wat luchtkiekjes van het te beroven object maken. Dan kan ik hem hier ook wel plaatsen.

Oude BZN foto’s

Onder: BZN foto’ s deze keer van zo’n jaar of 15 geleden, toen we in Zuid Afrika waren met BZN. Hier zijn we in een autenthiek Zoeloedorp in de buurt van Johannesburg waar we aanzaten (stonden) aan een locale ketel met vuurbonen, hetgeen  Jan Keizer enige zorg baarde zo te zien. Ik heb ze gegeten; maar er was een soort zelfgebrouwen bier bij dat ik niet door m’n strot kon krijgen.De enige die alles op at en dronk, Dirk vd Horst , heeft er een teiltje van  weg gewerkt

Onder: Een van de locale Zoeloe trommelaars probeerde ons drumstel uit. Hij vond het maar een gek ding, maar speelde er wel op als een volleerd drummer !