Queenstown afgelopen zondag en maandag

Onder: Zondag morgen stapten we voor een toeristisch maar onderhoudend uitstapje aan boord van een oud stoomschip dat met passagiers pendelt tussen Queenstown en de Walter Peak Country Farm gelegen aan het Lake Wakatipu ; ik dacht aanvankelijk nog dat de zwarte rook uit de  schoorsteen fake was ; maar alles was echt; van stoomketel tot condensor, alles was nog intact, en werkte perfect.

Onder: Het restaurant gelegen op Walter Peak, waar we in een hele serene sfeer een BBQ lunch gebruikten; we zaten aan tafel met een Australische psycholoog; hij was vroeger een bekend tennisser, zo speelde hij nog met Tom Okker, zijn broer, ene Fox stond in de wereld tennis-top 10 genoteerd. Je maakt van alles mee en ontmoet veel mensen op zo’n reis. 

Onder: Achter het bovenstaande restaurant brachten we een bezoek aan een schapenfarm, waar de functie van de eye-dog werd uitgelegd. We hadden hier wel eens wat van op TV gezien maar het was toch opmerkelijk om in het echt te zien hoe door communicatie via fluitsignalen van de man naar de hond, deze de schapen uit de bergen voor hem verzamelde en naar hem toebracht zonder te blaffen, want de schapen mogen niet schrikken en niet opgejaagd worden. Ook liet men ons het schapenscheren zien; in Nieuw Zeeland een topsport; de kampioen schoor er 750 op een dag.

Onder: In een sereen rustige sfeer werd een BBQ lunch op het terras van het restaurant  voor ons bereid, waarbij we vanaf onze tafel genoten van het onderstaande uitzicht

Onder: Gezelligheid in het centrum van Queenstown, gezien vanaf het terras van een van de Italiaanse restaurantjes in het centrum, aan het begin van de avond 

Onder: Nieuw Zeelanders zijn gedisciplineerde maar nogal conservatieve mensen, naaktstranden of topless zonnen is er niet bij. Op de boulevardblad covers zie je alleen foto’s van deftig aangeklede saaie celebs. Ook qua mode en allerlei andere moderne ontwikkelingen lopen ze niet bij ons op voor. Het isolement doet zich daar gelden wordt vaak gezegd. Dit is zeker niet het geval bij onderstaand vliegtuig , dat ik fotografeerde op het vliegveld van Queenstown. Het is overigens exact dezelfde Cessna 207 als waar wij mee vlogen van Queenstown naar Milford en Glenorchy.

Maandag 16 feb 2009-02-18

We maakten er een rustig dagje van, en verkenden met onze campervan de omgeving van Queenstown.  We reden langs het 11 kilometer ten noorden van Queenstown liggende Arthurspoint aan de Shotover River. Vanaf deze plek vertrekken de befaamde “Shotover Jetboats” om met angstaanjagende snelheden van wel boven 80 km p/u door nauwe canyon gevormd door grillage rotsen  te suizen. De boten hebben net als de Jet Boats waar wij mee op de Dart River voeren, geen roer. Ze worden bestuurd door de 2 x 400 pk jetstralen achter de boot  van richting te laten veranderen. Uiteraard bestelden wij ook tickets, maar toen we hoorden dat de camera niet mee aan boord mocht, waren we zo teleurgesteld dat we eerst maar eens even een kijkje namen op de brug waaronder ze door kwamen. Dat was zeker net zo spectaculair als het varen zelf.

Onder: Het 11 km noordelijk van Queenstown in de bergen aan de rivier de Shotover gelegen Arthurs Point, van waaruit de beroemde Shotover Jetboats vertrekken (bij het aanlegsteigertje in de rivier) . Deze foto maakte ik op de hoge “one lane bridge” over de rivier, onze campervan staat geparkeerd helemaal rechts midden op de foto.  

Onder: Staande op de hoge “One Lane Bridge” erover maakte ik deze foto’s vanaf beide kanten. Als een wilde canyon slingert de Shotover rivier zich door de uitgesleten rotsen bij Arthurs Point; hier suizen de jetboats met snelheden van boven 80 km per uur doorheen. Er zijn nog nooit geen ongelukken gemeld!

Onder: Hier scheurt met veel souplesse een jetboat door de Shotover River; de “skippers” manoevreren de geleide projectielen rakelings langs de rotsen om de passagiers en vooral de thrillseekers onder hen te behagen.

Onder: De jetboats knallen met grote snelheid onder ons door; goed is te zien dat ze rakelings over de bodem scheuren en schuren; let op de twee 400 pk waterjets achter de boot

Onder:Daarna bezochten we Coronet Peak,  een op Queenstown uitkijkende berg waar men in de winter op skies van af gaat, en reden we naar het niet ver daar vanaf liggende  Arrowtown,  net zo toeristisch als Volendam , maar dan met echte in oorspronkelijke stijl gebouwde winkeltjes.  Het was ondanks alles heel leuk vertoeven daar in het heet wordende zonnetje.Links onder een van de authentieke winkels en rechts een echt Nieuw Zeelands terrasje in het gras 

Na een rustige wandeling in het fraai aangelegde park van Queenstown   besloten we ‘s avonds maar eens in het Japanse restaurant van Queenstown te gaan eten. Na 5 minuten worstelen met de bekende stokjes moest er uiteindelijk toch een mes en vork aan te pas komen. Het was er overigens niet minder lekker om. Morgen, dinsdag, vertrekken we naar Te Anau.

Vervolg Queenstown

Vervolg Zaterdag 14 feb 2009

Nog maar net bekomen van de fantaschische vlucht naar Milford wachtte ons weer een nieuw natuurspektakel. Het vliegveldje van Milford waar we net op geland waren ligt naast de aanlegsteiger van de boot waarmee we een cruise door het gelijknamige fjord zouden maken. De sfeer van het fenomeen Milford Sound is moeilijk in foto’s te vatten, dat was mij al eerder opgevallen in de reisfolders en boeken er over. Er in varen geeft je een gevoel van nietigheid, maar ook serene rust in een kolossale ruimte, en dwingt respect af voor de natuur. Niet in het minst door de steile rotswanden op vele plaatsen om je heen, de hoogste hiervan rijst 1650 meter boven het water uit. Het is heel indrukwekkend!

Onder: Hier passeerden we exact dezelfde boot als die waar wij in zaten, afgelopen  zaterdagmorgen op de beroemde 12 kilometer lange Milford Sound; de hoogte van de omringende bergen is af te lezen aan de eeuwige sneeuw die er er op de toppen ligt. 

Onder: Op deze foto is voor mijn gevoel enigszins de magnitude en ruimtelijkheid van de Milford Sound waar te nemen; vooral door de steeds verder vervagende bergen aan de linkerkant v/d foto ervaar je de diepte een beetje. Maar ook door het kleine stipje  – een cruiseboot – tegen de meest rechtse berg op de foto, krijg je een idee van de grootsheid van dit machtige fjord

Onder: Tijdens de daalvlucht, net voor de landing, door de Milford Sound maakte ik deze luchtfoto van dit natuurspektakel 

Onder: Het was heel warm en mooi helder weer. Als het regent zeggen de touroperators hier echter, heeft de Milford Sound ook zijn bekoringen, want dan zijn overal tegen alle wanden watervallen te zien. Die waren er nu ook; waarvan onderstaande foto getuige moge zijn. Onze boot ging met de boeg in het watergweld, zodat iedereen naar binnen stoof. Ja, je raakt er aan gewend: moeder aarde heeft het hier voor het zeggen!

Onder: Meteen na de bootcruise vlogen we in de Cessa 207 met pilote Beth van Milford naar Glenorchy via een noordelijker route; wederom spectaculair; niet in het minst door het mooie heldere weer; ik schat het vliegzicht tijdens deze vlucht op ruim 100 kilometer; voor onze begrippen ongekend! Hieronder passeerden we de hoogste waterval van Nieuw Zeeland.

Onder: Toppen van bijna 3000 mtr hoog. Tekst overbodig

Onder: Juist voor het aanvliegen van Glenorchy dat rechts net nog niet op de foto staat, een view op de Dart River, recht vooruit waarop ons avontuur vervolgd werd.

Onder: Rechts midden op de foto boven de rij bomen het landingsbaantje van Glenorchy, dat zoals te zien behoorlijk naar boven op liep. In de linkeronderhoek het aanlegsteigertje voor de Dart River Jetboot. 

Onder: Met speciale geconstrueerde wendbare boten die op snelheid ( 80 km/uur) maar 10 centimeter water nodig hebben scheurden we over de rivier. De Jetboot piloot zoekt daarbij steeds naar plekken met water, want de rivier is op veel plaatsen bijna drooggevallen. Zoals te zien moesten we in de toch al zinderende hitte ook nog eens zwarte splash pakken en rode reddingsvesten aan. Het valt niet altijd mee vrienden!  

Onder Tijdens de ongelooflijke scheurpartij over het dunne water van de rivier de Dart, waarbij de piloot ook af en toe 360-ers maakt – full speed een volledige draai van 360 graden binnen een seconde – , maakte ik deze foto; wat een decor!  

Onder: Hier lijkt het alsof de boot over het zand scheurt; af en toe voel je dat ook duidelijk.Maar snelheid maakt alles goed. 

Onder: Hier het deel van de Dart River, waarop  wij een uur lang stroomopwaarts met grote snelheid door de prachtige natuur voeren. De combinatie van mooie natuur en snelheid lijkt gek, maar was wel heel boeiend. Deze luchtfoto maakte ik tijdens het aanvliegen van Glenorchy

Onder: Gekiekt vanuit de Jetboot met een snelheid van 80 kilometer per uur. In dit gebied werden veel opnames voor de film Lord Of The Rings gemaakt. We zaten ruim een uur in de Jetboot maar toen we uitstapten leek het maar 5 minuten geduurd te hebben. Wat een sensatie.

Onder: We werden afgezet midden in een gebied dat op de kaart staat vermeld als “Paradise” Hier maakten we een bushwandeling door een ongerept woud onder leiding van een Maori gids.

Onder: De dag kon niet meer kapot; s’ avonds dineerden we in Queenstown op een openluchtterras van een restaurant aan het Waterfront. Het was een mooie afsluiting van een voor ons gedenkwaardige dag. We zullen 14 feb 2009 nooit meer vergeten. Op onderstaande foto wat sfeerbeelden die ik in Queenstown en directe omgeving heb gemaakt. Queenstown heeft het helemaal! We waren van plan om er twee dagen te blijven, maar dat werden er vier!.