Toen we vannacht bij mijn broers huis stopte brandde alle verlichting in volle glorie. Hoera! Het was mooi gisteravond,  top-publiek in Alphen aan de Rijn, na afloop hebben we met z’n allen weer eens nagepraat over een heleboel leuke dingen die we zoal hebben meegemaakt. De ene anekdote na de andere vloog over de tafel. Binnenkort wil ik eens een compilatie maken van de door mij zelf gemaakte video’s tijdens de vele BZN reizen en tournees. Die kan ik dan in de Weinstube aan m’n collega’s laten zien.

Vanavond naar de Rijnhal in Arnhem waar vele duizenden BZN fans en belangstellenden afscheid van ons zullen nemen. Ook de soap zal er bij zijn vanavond. Na 2 maanden van administratieve chaos door de verhuizing hier op mijn kantoor heb ik vandaag een beetje orde op zaken weten te krijgen, de postzakken vol afschriften en andere papierbuidels zitten weer in de daarvoor bestemde mappen.

Op de Technische Universiteit in Delft waar ik voor ingenieur studeerde, heb ik bij het vak Methodologie geleerd om allerlei klusjes die je nog moet verrichten op een blaadje te schrijven. Boodschappen, brieven schrijven etc… Normaal zijn deze klusjes stoorzendertjes bij alles wat je doet. Door ze op te schrijven ontlast je je hersenen ervan. Mijn lijstjes waren de laatste maanden zwart van de klusjes. Er begint nu weer wit papier over te blijven.

Ik probeer al een paar weken een rondvlucht met een Duchenne prijswinnaar op zaterdagochtend te plannen. Door het slechte weer moest ik vanmorgen wederom de zaak uitstellen. Het wordt sowieso tijd dat ik weer wat uitgebreider het luchtruim ga opzoeken. Door de verhuizing en het slechte weer van de laatste tijd heb ik veel te weinig gevlogen.

Ik voel me dan weer beroerd worden. Het nietvliegvirus slaat dan weer toe, exceem is het gevolg. Er is niets prettiger dan onder het geluid van een dof ronkende motor in een geur van olie en benzine als een vrije vogel door de lucht te suizen, geen politie waar je op hoeft te letten, geen snelheidsbeperkingen, geen  verkeersborden. Slechts andere vrije vogels die je knipogend groeten als je ze tegenkomt. 

Het zijn zwarte dagen voor Nederland. Ik voel me verraden. Rita Verdonk die als aangeschoten minister aanblijft, nadat zij door een nipte kamermeerderheid, haar eigen partij, en door haar coaltie-genoten knock-out is geslagen. Aftreden was het enige juiste antwoord geweest op de zeer ongebruikelijke actie van Bos om via een mogelijk toekomstig generaal pardon het demissionaire kabinet in diskrediet te brengen. Meer als koketteren met de zojuist behaald stemmenwinst van links had deze  onzinnige Bos actie niet op het lijf.

Consistent en consequent bestuur wordt door het afnemen van haar portefeuille, en door haar aanblijven en dat van de VVD bewindslieden  publiekelijk afgestraft. Flexibiliteit is over het algemeen een goede eigenschap voor leidinggevende personen, maar als het om rechtsorde en het bewaken daarvan gaat is een formalistische visie zoals die van Verdonk een vereiste. Het gezonde verstand in de 2^e kamer is door Wouter Bos en zijn mede “mooi weer” verkopers onderuit gehaald. We staan voor gek ten overstaan van de hele wereld. Alle professionele avonturiers met lege zakken  in de gehele wereld verzamelt u:  Nederland staat voor u open. Sinterklaas country heet u allen welkom, zelfs als de immigratiedienst en de  rechter u wegsturen, zullen Bos en Marijnissen zorgen dat u de ruif leeg kunt eten. Winkelen met andermans portemonnai is de lijfspreuk van deze twee top Sinterklazen, alias ruivengraaiers.  Professor Tak, hoogleraar in het staatsrecht zei het op zijn manier: de politiek heeft gewonnen, maar het staatsrecht heeft verloren. Ik zou daaraan toe willen voegen: het gezonde verstand in ons landsbestuur heeft verloren.

Het ritje naar Sittard, eergisteren, was een regelrechte meevaller, het duurde maar 4 uur, terwijl we op 5 volle stunden gerekend hadden. Het zit wel eens mee denk ik dan, met een doorgelegen lijf.

Gisteren was weer een drukke dag met soapopnames in Hotel Spaander en een vergadering van het Bestuur vann de Stichting Edam Volendam 650 jaar in Hotel Volendam , het vroegere Motel Katwoude.

Gisteravond hadden we de inwijding van de Weinstube onder ons huis. De band en de soapploeg waren te gast voor de preview van de eerste aflevering van de docusoap die bij de Tros uitgezonden gaat worden. Het video systeem met beamer en projectiescherm werkte perfect.

Met 16 mensen konden we,- ruim gezeten,- onder het genot van een wijntje(s) onze eigen dagelijkse beslommeringen in beeld volgen. Het was leuk en verrassend om te zien. Ook de emotionele uitspraken van fans die waren geinterviewd deden me veel. We hebben daarna nog over de naamgeving van de soap gesproken. “ADIEU BZN” is een favoriete optie. Met Carola en haar man Herman keken we nog tot laat naar ouwe BZN-specials. We konden leuke herinnneringen ophalen. Herman was jaloers op het mooie leven dat wij hebben gehad.

De bandleden die altijd wel belangstelling hebben voor het wel en wee van anderen, Jack, Carola en John, vonden de Weinstube prachtig. Zij hebben  zelfs ook een kijkje in de rest van onze woning genomen. Jan Keizer wil met zijn rondgang door het huis wachten  om met zijn vrouw langs te komen die hij het ook wil laten zien. Van Jan en Marie , die overigens een schitterend huis bewonen,  weet ik dat ze eigenlijk ook ooit eens graag naar het centrum van oud Volendam willen verhuizen. Dat ligt niet klaar natuurlijk.

Overigens is deze drang om in de oude kom te wonen niet de motivatie achter onze verhuizing geweest, wij vonden de buurt waar we woonden, de privacy, het uitzicht en de buren fantastisch. Als wij een kleiner huis hadden gehad waren we zeker niet vertrokken daar. Zo hebben we een paar jaar geleden zelfs nog overwogen om het huis van Jack Veerman,- twee huizen naast ons vorige huis,- te kopen toen dat te koop stond, omdat dat in onze ogen de ideale afmetingen had voor ons tweeen.

Voor ons telde alleen dat we vonden dat ons huis te groot was geworden nadat onze kinderen het huis hadden verlaten. Dat we het oude centrum nu heel leuk vinden is mooi meegenomen, ondanks de parkeerproblemen die we hier vooral op zaterdagmiddag hebben. Overigens staat daar tegenover natuurlijk dat mijn vrouw nu de boodschappen doet naast de deur, en met het winkelwagentje tot aan onze voordeur kan rijden. 

Vandaag naar Alphen aan de Rijn voor een concert in de final tour. Voor rest weer bezig met de inrichting van het huis. De woonkamer is nog niet klaar.

O ja dat was ik nog vergeten: Op de terugweg van het concert in Sittard hadden we het in de auto uitgebreid over de toptuin van mijn broer ( zie journaal afgelopen dinsdag ) we besloten daarop, om al was het half twee s’nachts, er bij het binnen rijden van Volendam nog even te stoppen, om te genieten van al die kerstkitsch. Wat schetste onze verbazing toen we bemerkten dat de veelbesproken tuin in het donker gehuld was. Het licht was uit, het was een troosteloos gezicht naast die felverlichte tuin van mijn neef Evert.We waren zeer teleurgesteld. 

Is hier sprake van verkeerde zuinigheid of is het wanbeleid? Gaat het slecht in de tegel en keuken business van mijn broertje , of berust e.e.a op een misverstand? Ik ga hem bellen en hou jullie op de hoogte!