De inbraak houdt ons nog steeds bezig.We slapen niet of nauwelijks en ontdekken ook steeds meer sporen van de aanwezigheid van vreemd gespuis in onze woning afgelopen zondagnacht.De politie heeft ons geadviseerd om pas na een paar dagen aangifte te doen, om er zeker van te zijn dat we dan precie weten wat er allemaal weg is. Gisteren zagen we ook sporen van blauwe vloeistof op onze kussens. Zijn we wellicht bedwelmd geweest? We gaan dit door de recherche laten onderzoeken. Vandaag heb ik bezoek gehad van Peter Visser, een journalist van het Noordhollands Dagblad (NHD) Hij vroeg medewerking van alle leden van BZN aan het schrijven van een wekelijkse column met overpeinzingen en/of anekdotes omtrent het naderende afscheid van de band. Het is de bedoeling dat elk bandlid zijn of haar eigen verhaaltje schrijft Te beginnen in januari 2007. Op dit moment heb ik Carola nog niet kunnen bereiken; de rest van de band heeft medewerking toegezegd. Elk bandlid is dan om de zes weken aan de beurt, in totaal zes keer ieder. Zal mij benieuwen allemaal.

De zonovergoten Volendamse kermis van 2006 zit er weer op. Het mooie weer en de gezelligheid ten spijt, deze kermis heeft bij mijn vrouw Mary en mij traumatische sporen achtergelaten. Van zondag op maandag nacht werden wij om half drie door een taxi thuisgebracht. Toen Mary om half zeven wakker werd om even naar de wc te gaan bleek tot haar ontsteltenis het hele huis overhoop te zijn gehaald. Een heleboel papparassen en tassen lagen verspreid in de tuin. De bewakingscamera’s waren onklaar gemaakt en de videoband met opnames die deze keer in een niet vergrendelde kast stond, was gestolen. Helaas hadden we het alarmsysteem vergeten aan te zetten. Alle toegangsdeuren vertoonden braaksporen, maar men was uiteidelijk door de voordeur naar binnen gekomen, het complete slot was verwijderd.

De inbrekers waren terwijl wij sliepen op ons kantoor geweest, en in de kamers ernaast. Of ze ook in onze slaapkamer waren weten we niet, maar in elk geval wel in een kast ernaast waaruit ze op een halve meter van ons hoofd de zaak leegroofden. Het is een ongekend gevoel van walging als je besft dat vreemden in je huis waren en nog wel zo dichtbij. Ze hadden ons wel kunnen bedreigen, om zo aan de weet te te komen waar de kluis met het geld was. Daar waren ze kennelijk naar op zoek volgens de recherche. Wij hebben geen kluis en ook geen noemenswaardige geldbedragen thuis. Uiteindelijk hebben ze alleen de inhoud van Mary’s portemonnais meegenomen, een paar honderd euro aan papiergeld. Alle duidelijk ook voor hen zichtbare objecten met grote waarde liet men achter, waaronder diverse bankpasjes.

De dieven hebben pech, want ze zijn heel duidelijk te zien op de beelden die met onze buurmans bewakingscamera zijn gemaakt. De technische recherche heeft diverse sporen gevonden, en de beelden meegenomen voor onderzoek.Ook heeft een oplettende buurvrouw een verklaring tegenover de politie afgelegd. Zij zag om 2 uur s’nachts dus een half uur voordat wij thuiskwamen twee jongemannen rondhangen,en vroeg die vervolgens wat ze hier deden. Ze brabbelden in het Engels iets terug. Zij vond dit verdacht en belde de politie. Wij wonen namelijk in een straat waar zich alleen bestemmingsverkeer en buurtbewoners ophouden. De politie kon niets doen; ze waren immers niet in overtreding. Het bleken wel dezelfde personen te zijn als welke op de beelden van mijn buurman rondjes liepen bij ons huis. Twee mannen waarvan een een baseballpetje droeg en met een balletje in zijn handen speelde.

Het is een ingrijpende ervaring die volgens experts nog jaren voelbaar blijft.We beseffen dat we misschien ook nog wel geluk hebben gehad. Wat kan er allemaal niet misgaan tijdens een confrontatie met in het nauw gebrachte boeven. De afgelopen nacht hebben wij als een horrornacht ervaren. Je slaapt