Vanmiddag kwamen de mensen van de internet provider multikabel om ons definitief te verlossen van de storing die ons maandenlang gekweld heeft. Geloof het of niet: Een van de vaste rituelen na het opstaan was even in de meterkast kijken of we die dag on-line waren. Een modern horrorscenario. Geen internet! Vaak duurde het wel een hele dag, behalve als ik de provider belde natuurlijk, dan was er geen vuiltje aan de lucht. Ze moeten hebben gedacht dat ik gek geworden was. “Ja hoor mijnheer volgens ons is alles in orde, u moet gewoon signaal hebben”, was vaak het standaardantwoord, als ik weer eens in diepe ellende belde. Toen vandaag eindelijk de straat werd opengebroken bleek het een complete chaos onder de grond te zijn. Meerdere onnodige slechte lassen en onzichtbare breuken, kapotte volstrekt overbodige stukken kabels wellicht nog uit de tweede wereldoorlog lagen in chaotische kluwens door elkaar. Het heeft bijna een dag geduurd maar nu is alles perfect in orde. Ik heb er bij zitten genieten;de kwelgeest is verslagen, eindelijk.

Hieronder  de opengebroken straat, en  de ondergrondse dradenchaos, dat we sowieso ooit TV beeld en internet hadden mag een wonder heten. Hoe is het mogelijk in 2007.  

Nog even een twee foto’s van de Haslerslucht waarin we tijden onze Oostenrijkse vakantie een fikse wandeling/klauterpartij maakten. Toen we op onderstaande passage even wat rustten viel ons oog op het bordje aan de muur – de foto daaronder -. Twee jonge vrouwen, 28 en 30 jaar oud, waren er in 1984 tijdens een sneeuwstorm vanaf de Fellhorn op deze onherbergzame plek in gevallen en omgekomen. Op een of ander gekke manier ging verhaal de hele dag niet meer uit ons hoofd. De onbegaanbaarheid van het gebied en de wild uitstekende rotspartijen, de extreme koude en de verblindende sneeuwstorm; het moet verschrikkelijk geweest zijn

Gisteren was de servicemonteur van onze internet provider de hele middag bezig om de storing te zoeken waar we al maanden lang door geteisterd werden. Er was een versterker stuk in de meterkast, maar er is ook een breuk in een toevoerkabel naar ons huis geconstateerd. De straat moet wederom open. De gemeente moet er nu ook bij betrokken worden.

Vandaag is onze huistimmerman Henk die anderhalf jaar lang in ons huis bezig is geweest weer present. Hij is bezig een vlonder op de uitbouw aan ons huis te maken. Daar moet ik bij zijn, dus heb ik mijn vliegprogramma voor vandaag maar uitgesteld.

Ik zou jullie nog wat foto’s laten zien die ik in Oostenrijk maakte vorige week. Daar komen ze.

De eerste foto is er een van de beroemde Griessenbachklamm. Zoals eerder in dit journaal betoogd is een Klamm een kloof en een Schlucht een sleuf tussen de bergen door.Van heinde en verre komen geroutineerde wandelaars naar dit ruige natuurfenomeen. Een diepe kloof met aan beide zijden vrij steile bergwanden. Een populaire wandelroute die voor ons toch wel zo’n drie uur lang duurde. Sommige stukken zijn door een plaatselijke Alpenvereniging begaanbaar gemaakt door het aanleggen van houten stellages en bruggetjes

Op onderstaande foto de Haslerschlucht, een ietwat verborgen gelegen wandelroute tussen Waidring en Erpfendorf. Wij werden er op attent gemaakt door Volendamse kennissen die we toevalligerwijs tegenkwamen in de Griessenbachklamm.

Hieronder het beroemde Kehlsteinhaus boven op de top van de steile Kehlsteinberg bij Obersalzberg. Het werd gebouwd in 1938 en 1939 en in dit laatste jaar als cadeau  voor zijn 50^ste verjaardag door de  Nazipartij aan Hitler cadeau gedaan. Vooral de vriendin van Hitler , Eva Braun bracht hier veel tijd door.

De Krimmlwasserfall die ontstaat uit het smeltwater van een paar erboven bij elkaar komende gletsjers. Hij bestaat uit drie delen, dit is het onderste deel. Duidelijk te zien zijn de wolken van waterdamp rond de waterval, die het fotograferen extra bemoeilijken.