Auteursarchief: Admin

Als een adelaar

Als een adelaar, kalm zwevend  tussen bergtoppen in totale ongebondenheid.  Zo vrij voelde ik mij vanmorgen toen ik met een paar eveneens opgetogen passagiers tussen de “Fluffy Clouds” in vloog. Fluffy Clouds is de Amerikaanse term voor “mooi weer wolkjes”. Als opgeblazen helwitte sneeuwvlokken dartelden ze door het kristalheldere zwerk, hier en daar aan elkaar gekleefd. Het is adembenemend mooi om daar tussen door te suizen. Bijna onwerkelijk. Voor de zekerheid had ik mij bij de verkeersleiding gemeld zodat die mij kon waarschuwen voor ander vliegverkeer. Wat een sensatie. Alsof je tussen de besneeuwde Alpentoppen door zweeft. Zelfs met al mijn vliegervaring kan ik daar nog steeds behoorlijk opgewonden van raken.

 

Ooit heb ik tijdens een van de vliegdagen met BZN fans boven Texel ook eens op deze wijze tussen de wolken door gevlogen. Ik weet nog dat de passagiers er toen ook lyrisch over waren. Nu was het vanmorgen ook extreem helder, boven Lelystad zag ik Den Helder al liggen, dat komt bijna nooit voor. Af en toe moet ik in zulke omstandigheden in mijn arm knijpen of het wel echt is , en geen droom. En dat meen ik!!

 

Ik vloog nog even over het Dolfinarium in Harderwijk. Het parkeerterrein was overvol; het was er loeidruk, en dat zag ik graag, want we hadden het voor vandaag geplande bezoek aan het Dolfinarium met onze kleinkinderen Jan, Kees en Sophie, vanwege deze verwachte drukte al uitgesteld naar een wat minder drukke tijd.

 

Vanmiddag hebben we daarom weer gefietst met Tim. Ook Thijs hadden we mee willen nemen maar die heeft nu de waterpokken, dus lieten we hem thuis. Het was druk op de terrasjes, het ijs was niet aan te slepen. Tim lust er wel pap van. Zo’n ritje kost je ook een pak, want je bent na afloop gewoon een grote,-“ ijs en drop”- vlek. By the way: Naar aanleiding van de snoepperikelen tijdens ons bioscoop bezoek met Jan en Kees waarover ik in dit journaal berichtte, kreeg ik vele reacties. Of al dat snoepen wel gezond voor ze is? Nee natuurlijk niet, maar als ze nou toch wat snoep krijgen , dan maar van ons. Daar zijn Oma en Bappie toch voor ? De kinderen geven ze dan wel wat minder snoep. Dat hebben we  ook met ze afgesproken.

 

Zo en dan nu weer achter de Mac om de vakantiefoto’s op Blu Ray te zetten. De Volendamse dijk hier vlak om de hoek lonkt echter. Misschien dat we straks toch even een biertje op zo’n gezellig terrasje gaan pakken.IK weet het eigenlijk wel zeker!

 

Ik kreeg wat E-mails met de vraag of ik mijn ex-collega’s nog gezien heb tijdens de vakantie toto nu toe. Nee, dat heb ik niet. Maar dat was de laatste jaren waarin we zoveel optraden, nooit het geval. In de begintijd was dat natuurlijk anders,  we zagen elkaar prive daarom ook veel meer. We gingen zelfs met zijn allen op vakantie. Daarover morgen meer. 

Voorbereiden op een weekje Oostenrijk

We hebben hier door storing bij onze provider een paar dagen lang problemen gehad met internet, daardoor kon ik een paar keer mijn dagelijkse journaal-bijdrage niet plaatsen. Hopelijk zijn we er nu van verlost.

Vanmorgen heb ik tijdens mijn dagelijkse hardloopronde weer eens een instrumentvlucht naar Berlijn gemaakt. In mijn hoofd wel te verstaan. Daarbij alle vertrek, cruise en aankomstprocedures en checklists doorlopen. Je bent dan intensief bezig, maar tijdens het lopen word je door niets anders gestoord of afgeleid, dus voelt het toch als een fijne ontspanning aan. Gedurende mijn opleiding tot beroepsvlieger deed ik dat ook op die manier en dat werkte toen heel goed. Zo raad ik mijn leerlingen die een vliegbrevet willen halen aan om bepaalde procedures, ,-zoals circuitvliegen,- zittend in de keukenstoel te oefenen. Je kan jezelf daarbij dwingen  om dezelfde gedachten te genereren en procedures te initiëren, terwijl het bovendien natuurlijk veel goedkoper is. Velen hebben daar baat bij.  

 

Vandaag moeten de luchtfoto’s van gisteren bewerkt worden, een hele klus, maar wel leuk ontspannend werk. Intussen staat de montage van de vakantiefoto’s dus weer even stil. Tijd te kort. De rondvlucht van vandaag heb ik daarom ook naar morgen verzet. Hopelijk is het weer dan geen spelbreker. Het is vandaag mooi weer, dat wordt fietsen vanmiddag. Als Tim en Thijs thuis zijn nemen we die mee. Ijsjes eten op de Volendamse dijk, of in de speeltuin van Honingh in Katwoude.

De foto van onze kleinkinderen als “BZN New Generation”, die we van onze kinderen kregen, staat deze week in het blad Prive. Een journalist van Prive had Tamara onze schoondochter, er om gevraagd. Leuk om te zien, daar kan je toch trots op wezen dacht ik zo.

 

Intussen bereiden we ons voor op een weekje Oostenrijk in een superhotel dat we op de heenweg naar onze vakantie in Lazise twee weken geleden ontdekten.Kennissen hadden ons er op gewezen.

Ik zal er voor de aardigheid hier een foto van plaatsen. Over een paar dagen zitten we weer in dit Goddelijke oord.

 

Het fraaie hotel in Oostenrijk waar we opnieuw een week naar toe gaan.

 

 

    

 

Onze zoon Sander , Tamara en de kleinkinderen Jan Kees en Tim tijdens onze vakantie in Lazise twee weken gelden.

 

Vincent, Brenda ,Thijs en Sophie in Lazise.