We hadden voor deze zonne-trip onderweg het plan opgevat om als eerste etappeplaats Bardolino aan het Italiaanse Gardameer aan te doen. Er langs rijdend bleek het er zo druk dat we nabij de opera stad Verona besloten af te buigen naar Venetië, waar het gezin van onze zoon Sander aan de Adriatische kust in een recreatiebungalowpark verbleef. Omdat we niet zeker wisten hoe alles zou lopen hadden we Sander en Tamara niets verteld over onze mogelijke komst. Nadat we in de buurt al snel een heel knus hotelletje gevonden hadden, signaleerden we Sander en zijn gezin op de midgetgolfbaan, en bleven stoïcijns op 15 mtr afstand aan de buitenkant van het hek staan kijken. Ineens zag Tamara ons, maar tegelijkertijd besefte ze dat wij het niet konden zijn omdat we thuis waren. “Daar staat een vrouw bij het hek die precies op je moeder lijkt”, zei ze tegen Sander waarop onze eigen zoon ons ook heel verward aanstaarde. Ze wisten zich allebei geen raad met deze gekke situatie, en als Mary niet in lachen was uitgebarsten hadden we waarschijnlijk gewoon weer weg kunnen gaan. De moraal van dit verhaal: het gezegde: “Je gelooft je eigen ogen niet” kan soms echt waar zijn.
Onder: Bij het afscheid nemen van onze kids op de veranda van de knusse vakantiewoning van het gezin van Sander en Tamara in de buurt van Venetie aan de Adriatische kust. Jan en Kees hielden even de wacht. Pa kwam hier net uit de douche en Tim sliep al, terwijl Tamara naar de winkel was.
De volgende dag hadden Sander en zijn gezin afgesproken bij vrienden in een ander recreatiepark in de buurt en togen wij naar Venetië, waar we heel vroeger al eens geweest waren. Een toeristisch circus dat zijn weerga niet kent. Er zijn maar weinig plaatsen op aarde met zo’n toeristische impact als Venetië
Alles is hier “over the top”, ook de prijzen; je betaalt zelfs een bedrag voor het gebruik van je stoel, je tafel, en op je rekening staan ook allerlei soorten belastingen. Voor een lauw flesje bier op een doodgewoon terrasje betaal je bijvoorbeeld al gauw 14 tot 15 euro. Diefstal! Het zijn gewoon laaien lichters die Venetianen
Onder: Wellicht mede door de financiële crisis krijgt het gelegitimeerde oplichtersgilde van Venetie nu eindelijk eens een koekje van eigen deeg! Op het peperdure San Marco plein waar een flesje bier in de buurt van het orkestje wel 25 euro kan kosten zijn alle tafeltjes leeg en verlaten- rechtsboven- . Een gek gezicht. Terwijl pal naast deze decadente terrasjes – linksboven en rechtsonder – vele toeristen staande of op de grond zittend, even snel de honger met de meegenomen etenswaren wegslokken. Zelfs de cellist van het orkestje waar slechts een tiental mensen voor zit ziet het niet meer zitten en valt in slaap. – linksonder-
Onder: Tijdens ons eerste bezoek aan Venetie hadden we niet in de gondel gevaren; hoewel we er nog steeds zeer twijfelachtig tegenover stonden besloten we uit nieuwsgierigheid en voor de foto’s het nu maar eens te doen. De eerst gondolier vroeg zonder zijn gezicht te vertrekken 120 euro voor een half uur. We hebben hem voor gek verklaard! Daar komt nog bij dat ik die malafide Venetianen er van verdenk een klein fluistermotortje onder de gondel te hebben gemonteerd zodat het gondelvaren ze geen enkele moeite kost. Uiteindelijk konden we voor 80 euro zo’n 35 minuten de gondel in. Het moet gezegd, dit is de manier om Venetie te zien, het was de moeite meer dan waard. Een bijna onwerkelijke wereld glijdt in kanalen tussen huizen en onder bruggetjes door aan je voorbij.
Onder: Hier de toch wel ongebruikelijke ingang van het vermaarde Metropole hotel. Diepte van het water bedraagt hier 2 meter.
Onder: Hier varen we op het Grande Canal, met op de achtergrond de beroemde Rialtobrug, gefotgrafeerd door onze gondolier die vertelde na al die jaren bijna vakfotograaf geworden te zijn, door alle foto’s die hij zo al genomen heeft.
Onder: De Gondolier tijdens onze vaart aan het werk in het Grande Canal, dit is natuurlijk HET plaatje dat je in Venetie geschoten moet hebben. Het is een open deur, maar het blijft toch wel heel mooi ! Bovendien; de gondolier moet maar wel even zo uitgebalanceerd tegen de achtergrond voor de lens komen.
Onder: Het traditionele gezang van de gondolier is ons gelukkig bespaard gebleven. Wel kom je gondoliers tegen van passerende gondels die voor de grap de gekste capriolen uithalen; deze uitslover kukelde daarbij bijna het water in.
Onder: Staande op de beroemde Rialtobrug heb je een geweldig uitzicht op Venetie.
Onder: De andere zijde van de Rialtobrug trakteert je op dit schitterende uitzicht over het Grande Canal.De foto werd laat in de namiddag bij laagstaand tegenlicht genomen. Het licht komt als het ware aan de achterzijde het Canal binnen. Venetie is welliswaar heel toeristisch, maar toch echt ook adembenemend mooi, zoals je op deze prent kan zien.
