Gisteren – dinsdag 21 juli – was een bijzondere dag voor de Tuijpjes. De kinderen van onze zoon Vincent en zijn Brenda, Sophie (4 jr ) en Thijs (2 jr) waren vandaag aan de beurt voor hun luchtdoop van ” hun Bap” – ik dus-  in de PH-BZN. We waren heel benieuwd hoe ze zouden reageren op motorgeronk na het het starten, dit gaf in het verleden met kleine kinderen wel eens problemen. Geen enkel probleem dus! Hier herken je de latere vliegtoppers al, vliegeniers dus in de dop!

Onder: Voor we naar buiten gingen lieten we de kids net als in de professionele vliegerij in de hangaar eerst even wennen aan de cockpit. Dit doet elke piloot in een voor hem nieuw toestel ook; dat kan soms wel een kwartier duren, we noemen dit “cockpittime”, al kijkend naar het instrumentenpaneel leren zijn ogen dan waar de belangrijke knoppen en wijzers zitten. Je kan als “VliegBap” met je kleinkinderen natuurlijk niet vroeg genoeg met dit soort zinnige rituelen starten.

 Onder: Tijdens de start en de landing zaten Sophie en Thijs heel bedeesd achterin op hun autostoeltjes – foto linksboven -. Moeder Brenda zat voorin – foto rechtsboven – Tijdens de vlucht  – de foto linksonder maakte ik boven het IJsselmeer – mochten de kids uit de touwen en keken ze hun ogen uit. Sophie herkende veel lokaties in Volendam waar we natuurlijk ook even heen vlogen. Ze zag zelfs net buiten de Volendamse haven de slipper nog in het water liggen die Thijs daar gisteren tijdens een wandeling per ongeluk ingeschopt had. Na de vlucht -rechtsonder – hadden de kids praatjes voor tien.

Onder: Na deze  – ook voor mij – geweldige ervaring stond zoon Vincent te trappelen voor zijn rondje. De laatste keer hadden wij hem en Brenda in de PH-BNK naar Le Bourget in Parijs gevlogen, voor een bezoek aan Eurodisney, maar dat is al weer een tijd geleden. Vincent heb ik geheel zelf laten vliegen, en dat ging hem goed af. Boven Volendam maakte ik nog wat luchtfoto’s terwijl hij het vliegtuig bestuurde.

 Onder: Na deze bijzondere, maar vooral leuke vluchten namen we nog een familie foto op het platform. Ik hoor vaak dat mijn zoon Vincent uiterlijk op mij lijkt. Is dat nou zo? Of lijk ik op hem?

Op een gezellig vliegveldterras met uitzicht op de startbaan, aten en dronken we gezamenlijk nog wat. Daarna reden Vincent en zijn gezinnetje huiswaarts, en bleef ik op het vliegveld achter om vliegles te geven. Dat doe ik graag, want het is echt mooi om anderen te enthousiasmeren voor jouw liefhebberij. Dat eist je volledige concentratie op, maar toch dacht ik tijdens die vliegles gistermiddag even terug aan die blije en enthousiaste koppies van die kleine Sophie en Thijs tijdens hun eerste vliegervaring. Wat ben ik toch een bevoorrecht mens; eerst mocht ik mijn eigen zoon Kees al opleiden tot vliegenier en nu dan mijn eigen kleinkinderen Sophie en Thijs en eerder al Jan en Kees hun luchtdoop geven. Ik hoop echt dat ik lang genoeg gezond en capabel blijf om ook de andere kleinkids hun luchtdoop te kunnen geven. En misschien sommigen wel hun eerste vliegles ???  Kom kom Jan, een mens kan niet alles hebben.

Onder: Tijdens de vlucht met zoon Vincent maakte ik nog wat luchtfoto’s boven Volendam. Zoals deze van de Mariakerk, die in het bestaan van BZN zo’n cruciale rol heeft gespeeld. We traden er vaak op tijdens kerstnachtdiensten en t.b.v de school waar we in repeteerden recht er tegenover, waar nu de flatjes zijn met de oranje zonneschermen. De weg rechts boven het midden is de Julianaweg. Bij het blauwe busje – het huis met de witte pijl- de ouderlijke woning van Dick Plat. Zijn moeder woont hier nog steeds.

De afgelopen week heb ik het zo druk gehad dat ik warempel geen tijd kon vinden voor een bijdrage aan dit journaal.En dat voor een pensionado, het moet toch niet gekker worden! Allereerst crashte de PC hier op mijn kantoor; dat geeft een boel sores; inmiddels staat er een nieuwe, en voordat alle benodigde software weer geinstalleerd is en goed functioneert ben je een weekje verder. Ook moesten alle laptops hier thuis van nieuwe fotobewerkings, – en andere software worden voorzien. Dat kostte veel tijd. Dan heb ik van goede vriend Ton Out zijn Nikon Dia Scanner in bruikleen gekregen, en ben ik begonnen met het digitaal inscannnen van mijn hele archief dia’s, waaronder vele oude BZN plaatjes.  Maar het leeuwendeel van van mijn tijd afgelopen week zat in de finale oplossing van mijn “foto presenteer probleem”. Al twee jaar ben ik tevergeefs met grafische laptops en ingewikkelde software bezig om mijn snel groeiend fotoarchief in HD op de laptop of TV te bekijken en aan anderen te presenteren. Bij mijn fotomaatje Jan Kiek thuis zag ik echter plotseling HET EI VAN CO !! De Sony Playstation 3 spelcomputer! Geloof het of niet. Dat ik dat niet eerder heb geweten!!! Een sensationele en heel goedkope manier om je foto’s op een heel handige manier in HD topkwaliteit op je TV in je huiskamer te bekijken. Je kan zoomen, pannen en overvloeien met behoud van de geweldige HD eigenschappen. Met absolute voorrang en grote spoed ben ik daarom afgelopen week begonnen m’n hele vakantie,- reis en familie archief op de harddisk van dit apparaat te zetten, een hele klus. Maar het schiet op!

Onze kleinkinderen Jan, Kees en Tim , – die nu met hun ouders Sander en Tamara op vakantie zijn in Italie, – vonden het ook geweldig, vooral omdat we er een paar spelletjes bij hebben gekocht. Ze zijn blij met hun nieuwe speelkameraad, en er bijna niet meer weg bij te slaan. Kleinkinderen Sophietje en Thijs, die vandaag met onze Vincent en Brenda van vakantie terugkwamen zijn duidelijk minder geporteerd van het nieuwe speeltuig. Maar dat komt nog wel.

Onder: Vandaag was ik op vliegveld Lelystad voor het verjaardagskado van BZN fandag organisatrice Tineke Hemmes die vandaag 50 jaar werd. Ze was in gezelschap van haar man Herman, en haar BZN “hoffotograaf” Jan Huizinga. We maakten een mooie rondvlucht via Volendam, Muiden en Amersfoort over Harderwijk terug naar Lelystad. Deze foto maakte ik tijdens de vlucht met de camera van Jan Huizinga, die in het midden op de achtergrond nog zichtbaar is. Tineke kijkt wat gespannen; dat klopt, ze was bezig het vliegtuig te besturen. Ze vroeg mij om in augustus of september a.s weer beschikbaar te zijn voor BZN vliegdagen.  Het probleem is dat we nog niet precies weten of en waar en hoelang we dan op vakantie zijn. Wordt aan gewerkt!

 Onder: Hier de jarige Tineke en haar man Herman, gezamenlijk in de cockpit van de PH-BZN

 Onder: Met de PH-BNK onze snelle Beech 33, gaat het momenteel wat minder goed. Vanmiddag zag ik hem in halfgestripte toestand in de hangar van servicebedrijf Bogaerds staan. Er moeten nieuwe vleugelbevestigingsbouten gemonteerd worden; alle cilinders en zuigers worden gedemonteerd en geserviced; de scharnierpennen van het onderstel worden vernieuwd, en de meest ingrijpende reparatie moet worden gepleegd aan de kostbare drieblads propellor, wellicht moet deze vervangen worden. Hieronder de PH-BNK (rechts) naast de PH-BZN

 Onder: Nu we het toch even over vliegen, vliegdagen en Tineke Hemmes hebben. Hieronder een foto van de vliegdag op 21 feb 2004 op het vliegveld van  Groningen. Helemaal rechtsonder Tineke Hemmes. 

We blijven even bij het vliegen. Morgen wordt een belangrijke dag. We gaan met kleinkinderen Sophie en Thijs naar Lelystad voor hun luchtdoop !! Jawel het is zover, na Jan en Kees zijn nu Sophie en Thijs aan de beurt…. De ouders, Vincent en Brenda gaan uiteraard ook mee. Thijs schrikt nog al eens van hard lawaai dus zijn we benieuwd hoe hij zijn luchtdoop zal ervaren; of hij uberhaupt na het starten van de motor nog mee wil. Voor de wat oudere Sophie ligt dit iets anders; zij heeft nu toch ook van vriendinnetjes gehoord dat haar Bap een vliegtuig heeft, en daar wil ze toch wel meer van weten en zien. Uiteraard zal ik jullie daar morgen over berichten.