Zondag 22 feb 2009

We wilden echt heel graag de Mount Cook, de hoogste berg van Nieuw Zeeland, tijdens deze reis live bij goed zicht omvliegen en van dichtbij zien, daarom bleven we ook zondag nog in Fairlie, dichtbij deze bergreus. Omdat het weer nog geen vlucht toeliet, boekten we voor de zondagochtend een rit met een 4WD langs de Tasman Gletsjer met Alan, een 81 jarige !! bergveteraan en geoloog. Hij bestuurde zelf de 4WD door het gaandeweg steeds ruiger wordende maanlandschap, waarmee deze gletsjer omgeven is.

Onder: De 81 jarige berggids en geoloog Alan in zijn 4WD Landcruiser aan het vertellen over de historie van de Abel Tasman gletsjer. Hij werkt hier zo’n 9 maanden per jaar, en weet werkelijk alles van dit gebied. Een lust om hem in die 9 maanden mee te maken. De rest van zijn tijd brengt hij door met skieen in de bergen, jawel vrienden!

Onder: Ik moest steeds aan mijn rustig in haar stoel uitrustende moeder (84) denken, toen hij ons af en toe liet uitstappen omdat hij het draaien op gevaarlijke nauwe rots-tracks boven afgronden met de landcruiser liever als enige inzittende uitvoerde. Rechts op onderstaande foto staat de landcruiser naast de Abel Tasman Gletsjer op een smal rotspaadje waar hij bijna van afviel, en niet verder kon. Hierop draaide hij het vehikel met onvervalste lef en stuurmanskunst. 

De oude maar vitale man wist enorm veel over de historie van de gletsjers en hun ruige omgeving te vertellen. Onder andere, dat de natuur altijd in beweging is, en is geweest,  en dat hij het paniekverhaal van Al Gore over de menselijke oorzaak van de inmiddels al bijna achterhaalde opwarming van de aarde naar het rijk der fabelen verwees. Koren op mijn molen dus.

Onder: Een eer voor mij om met zo’n fantastisch mens op een foto te mogen.

Zelfs de regen kon niet verhinderen dat we een interessant maar vermoeid dagje beleefden.Niet in het minst door de overvloedige wijn van de avond ervoor i.v.m de verjaardag van Petra. Toen we in Fairlie terugkwamen was het daar weer zonnig en bloedheet. Dat Nieuw Zeelandse klimaat is ondoorgrondelijk, daar kwamen we steeds meer achter.

Maandag 23 feb 2009

Het weerbericht had ook voor deze dag niet veel goeds in petto; het regende nu ook in Fairlie weer. We besloten om op de dinsdag te gokken voor de Mount Cook vlucht, en bleven dus ook maandag in Fairlie. Mary maakte van deze “pas op de plaats”, gebruik, om weer eens alles te wassen, en ik kon mijn inmiddels grote Nieuw Zeelandse  fotoarchief eens bijwerken. Een heerlijk rustig dagje in de campervan. We aten s’avonds gezellig in het Library Restaurant in Fairlie, en bespraken daarbij wat we zoal meegemaakt hebben op deze reis. En dat was niet gering concludeerden we.

Dinsdag 24 feb 2009

Het bleef maar regenen in Fairlie, terwijl de weersberichten aangaven dat het in de directe omgeving van Mount Cook nu snel aan het verbeteren was. Onze laatste Mount Cook kans doemt nu op, want woensdagmiddag  om half 5 ( morgen dus ) moeten we onze campervan inleveren in Christchurch. We belden daarom een vliegbedrijf in Lake Tekapo ( 50 km van Fairlie) aan de voet van de  Mount Cook om te informeren naar de  vliegmogelijkheden. Ze waren daar standby; het kon elk moment  goed genoeg zijn, dus reden we in afwachting daarvan naar Lake Tekapo, waar het heel mooi weer was. Maar we zagen ook meteen dat de Mount Cook nog steeds enigszins in de wolken gehuld was. We besloten om in Lake Tekapo te blijven overnachten, om eventueel  s’ middags nog, en als laatste mogelijkheid woensdagochtend een helivlucht te maken. In afwachting daarvan maakten we een tochtje rond het prachtige meer Lake Tekapo.

Onder: We zijn al verwend in Nieuw Zeeland, maar we hebben wederom genoten van de Lake Tekapo omgeving

 Ook bezochten we het grootste Sterren Observatorium van Nieuw Zeeland op Mount John (Berg Jan, ha ha) net buiten Lake Tekapo. We kregen een prive rondleiding die buitengewoon interessant was; men verricht hier onderzoek naar de aanwezigheid van planeten in andere melkwegstelsels. Hierbij wordt gebruik gemaakt van het gegeven dat licht afbuigt naar grote objecten in de ruimte. Als in deze “afbuiging” storingen optreden, kan hieruit worden afgeleid dat er een planeet om dit object rondcirkelt, zonder dat men die planeet gezien heeft.

Onder: Links de hoofdkoepel van buiten  die momenteel door Japanse wetenschappers bemand wordt, en rechts de telescoop binnen de koepel. Voor de liefhebbers de volgende info: diafragma 2,9  en brandpuntsafstand 6 meter  

We bleven op afroep beschikbaar voor een heli flight naar de Mount Cook, maar hoewel we een prachtige dag beleefden kwam het Mount Cook avontuur er niet van; voor de afwisseling aten we s’avonds in het uitstekende Chinese restaurant van de township  Lake Tekapo. Onze laatste Mount Cook hoop is gevestigd op morgenochtend.  

Even iets over de campervan en de accomodaties

We hebben vroeger, toen onze kinderen klein waren, met veel genoegen gekampeerd. Je had bijna geen andere keus, maar toen onze kids groter werden en niet meer met ons mee op vakantie gingen, hebben we voorgoed voor het comfort van luxe hotels gekozen, en het kamperen vaarwel gezegd. Toen we voor deze reis naar o.a Nieuw Zeeland moesten beslissen: auto+ hotels of campervan, dachten we daar natuurlijk wel even aan. Dit rondreizen door een waanzinnig uitgestrekt en ongerept natuurparadijs als Nieuw Zeeland, vraagt echter gewoonweg om een campervan. Dit heeft, zoals wij nu ervaren, helemaal niets meer van doen met kamperen zoals wij ons dat nog herinneren.

Onder: Onze 1 jaar oude 6 persoons-campervan, waarmee we dwars door Nieuw Zeeland reisden. Hij is ons tot nu toe meer dan uitstekend bevallen; we waren aan het  – zelfs links – rijden ermee vrij snel gewend, en deden vanaf de campsites ook sightseeing trips mee. 

Om dit land te beleven, en er van te genieten moet je er dwars doorheen reizen, dus mobiel zijn; men is hier bovendien volkomen ingesteld op campervans. Overal zijn goed geaccomodeerde campsites, en langs wegen en op campsites zijn o.a dumpstations voor toilet en afwaswater en drinkwatervoorzieningen voor campers beschikbaar. Ook zijn overal aparte aanwijzingen voor het rijden en parkeren met de campervan aangegeven. Het doorslaggevende grote voordeel van de campervan t.o.v auto + hotel is, dat je niet uit je koffer hoeft te leven, en daarbij komt nog, dat je vrij flexibel bent; je kan op het laatste moment pas beslissen waar je naar toe gaat, er is altijd nog wel een plekje vrij. Ergens naar toe rijden, stroom aansluiten en klaar is Kees! 

Onder: Nieuw Zeeland is bij uitstek het land voor campervans in alle vormen en maten zoals wij die her en der fotografeerden. Vaak wordt achter,-  of zelfs in -, de campervan een kleinere auto meegenomen of gesleept, zoals op de onderste foto. Ook kwamen wij Australiers tegen die hun huis verkocht hadden om een campervan te kopen en daarmee een paar jaar rond te reizen.  

Onder: Onze 6-persoons campervan is van alle moderne gemakken voorzien en biedt meer dan genoeg ruimte voor twee. Wij kunnen ons echter moeilijk voor stellen dat hier met vier, laat staan zes volwassenen in geleefd kan worden. Hier ons zit,- en eetgedeelte, waarvan links onze keuken. Boven de stuurcabine, achter het rekje waarover nu de twee blauwe handdoeken hangen, en waarachter onze koffers liggen opgeslagen, zijn eigenlijk twee slaapplaatsen 

Onder: Op de foto linksonder, naast de buitendeur de kledingkast en daarnaast de uitschuifkasten, met o.a keukengerei en daarboven de TV  (die wij niet een keer gebruikt hebben, kijken we thuis ook niet naar) Op de rechtse foto achterin ons bed, dat altijd intact bleef. Bij gebruik door meerdere personen is achterin de zithoek, die dan elke avond en ochtend weer omgebouwd moet worden tot slaapplaats. Daar hadden wij met 2 personen dus geen last van. Boven de zithoek, boven het bed en de keuken is veel kastruimte gecreeerd. Op de foto rechtsonder is links het toilet met doucheruimte te zien  

Onder: Links de keuken met magnetron; koelkast, vriezer, grill, oven, gasfornuis, warm en koud water. Rechts de stuurcabine. Jawel waarde vrienden, het stuur zit rechts. Uiteraard hangt in de zithoek een foto van onze kinderen en kleinkinderen aan de wand.

Zaterdag 21 feb 2009

We zijn speciaal naar Omarama gereisd om de gelegenheid te hebben met een helicopter om de hoogste berg van Nieuw Zeeland, “Mount Cook” te vliegen, en er zelfs op een van de omringende sneeuwvelden in de nabijheid een landing te maken. Aan de westzijde van de Mount Cook, bij Franz Josef, 2 weken terug was dit vanwege de lage bewolking niet gelukt. Voordat we zaterdagmorgen, – in de regen – wegreden uit Omarama naar Fairlie feliciteerden we Petra uit Rockanje nog even met haar verjaardag. In de campervan van de twee Hollandse meiden brandde onder de feestbalonnen een kaarsje in de vorm van het getal 23, de nieuwe leeftijd van Petra; een kado van haar reisgenote Jessica. We spraken af om ’s avonds in Fairlie een borrel te drinken op de verjaardag.

Onder: Op dus naar Mount Cook Village, waar het nog steeds regende en zelfs de vogels niet vlogen. Daarom brachten we er een bezoek aan de permanente tentoonstelling over het werk van Edmund Hillary, de wereldberoemde Mount Cook,- en Mount Everest beklimmer.

Er was een buitengewoon mooie 3D film te zien over de Mount Cook, die we met een speciaal brilletje op – voor het ruimtelijke effect -wel twee keer zagen. Voornamelijk gefilmd vanuit heli’s en vliegtuigjes, zodat we toch nog een beetje kregen waarvoor we eigenlijk gekomen waren. Ook was er een heel interessante voorstelling in een planetarium op een groot scherm boven ons hoofd,en een museum. We boekten voor de  zondagmorgen een trip met een 4WD naar de Abel Tasman Gletsjer met Alan, een 81 jarige geoloog en berggids die zelf de 4WD bestuurt.   

Onder: Met Jessica(L) en Petra (R), dronken we zaterdagavond in onze campervan nog een wijntje op de 23ste verjaardag van Petra . Het werd heel gezellig en dus ook laat.