Van Karijini Nat park via Exmouth, en Coral Bay naar Carnarvon

Kleindochter Sophie doet morgen haar eerste zwemexamen

Van Vincent en Brenda vernamen wij zo juist dat onze kleindochter Sophie morgen – zaterdag – op mag voor haar eerste zwemdiploma A. Volgens Brenda kon haar week al niet meer stuk. Uiteraard hopen wij dat ze zal slagen. Veel succes Sophie !
 
Waar zijn wij nu ?

We bevinden ons nu in Carnarvon. Van uit het mijnwerkersstadje Tom Price, waar we een heuse zandstorm meemaakten verkenden we het indrukwekkende Karijini Nationaal Park met de Dales,- Joffrey, Weana,- en de Knox Gorge, alsmede de Oxers Look Out, en nog een aantal andere interessante plaatsen. Er moest veel over 4 WD tracks gereden worden. Alles rood dus s’ avonds. Ook bezochten we het Karijini Visitors Centre waar we veel interessante info over dit oudste landschap ter wereld kregen.

Van Tom Price reden we na een paar dagen naar het aan de Indische oceaan gelegen Exmouth, het noordelijkste punt van de 1100 km lange exotische Coral Coast, die zich van Exmouth aan de noordzijde, tot Perth aan de zuidzijde uitstrekt. Vanuit Exmouth trokken we verder zuidwaarts naar het bij Australiers geliefde Coral Bay en nog verder naar het landbouwstadje Carnarvon; er is sinds Darwin door ons nu 5000 km gereden.

Onder: De rode pijlen geven de route aan die we tot nu toe volgden.
     

Karijini National Park

Onder: Dales Gorge; langs het kleine steile padje loopt men tussen majestueuze oeroude rotskliffen naar de pool helemaal beneden

Onder: We dalen af in de Gorge; hoewel we nu toch duidelijk in de wat koelere breedtegraden zijn aangekomen, wordt er op allerlei borden wordt gewaarschuwd voor de hitte, en de mogelijke gevolgen van een tekort aan water. Ook wordt sterk aangeraden een hoed op te zetten.

Onder: Afdalend in de verschillende ravijnen en kloven ziet men de meest fascinerende oeroude rotspartijen. In Nieuw Zeeland zou bij elke afgrond een hekje geplaatst en/of een rubber matje neergelegd zijn; hier in Australië staat nergens een hek, je loopt langs de steilste kliffen zonder enige bescherming. De Australiërs zijn hier aan gewend.

Onder: Uiteraard wordt er in het koude water van de pools gezwommen; de beloning voor de hete wandeling er naar toe.
 

Onder:In het Karijini Park moeten grote afstanden afgelegd worden over 4 WD tracks en ook over rode “dust,- of gravel” roads. In de cabine zittend is het net alsof er een natuurfilm in een super panorama formaat voor je wordt afgespeeld. Het landschap is uiterst boeiend.

Onder: Al eerder had ik het over roadhouses, die vaak om de paar honderd kilometer het enige teken van leven zijn, dat je tegenkomt. Dit is een willekeurig roadhouse dat wij ergens tegenkwamen. Je kan er tanken, slapen eten drinken etc. Soms wordt de er langs lopende highway, waarover het verkeer rijdt, ook als Emergency Airstrip gebruikt doior Flying Docters. Dit staat dan op borden langs de weg aangegeven. Op de weg staan dan alle tekens die je ook op een vliegveld ziet.

Onder: Reizen door Australie is een avontuur; Overal loert het gevaar; zoals in het Karijini Park weer door de aanwezigheid van Dingo’s, wilde honden die zeer agressief kunnen worden. Je ziet overal wel een bord met een waarschuwing voor bepaalde dieren, zoals – zie rechtsonder in El Questro – voor slangen.
 

Onder: In het Karijini National Park Visitor Center zagen we deze tekst, die hoort bij het landschap van de volgende foto’s; het oudste nog in takt zijnde landschap ter wereld. Leeftijd: 3,5 miljard jaar oud. Het is echt een kick om hier oog in oog mee te staan. Je ziet als het ware het begrip tijd op je netvlies.

Onder: Een Gorge in het Karijini National Park
 

Onder: Knox Gorge; een ongelooflijk groot en imposante rotspartij; met m’n 16 mm groothoek lens kreeg ik hem er nog niet helemaal op.

Onder: De kloven in het landschap zijn wel 100 meter diep; men kan hier ook in afdalen en er in wandelen.

Onder: We bleven een paar dagen in het aan het Ningaloo Reef gelegen plaatsje Exmouth; waar een mooi Caravanpark was, met pool – linksboven -, en een aan de pool gelegen Italiaans restaurant – linksonder – waar we echt heerlijk aten s’ avonds. We reden op weg van Exmouth naar Coral Bay langs de noordzijde van het prachtige afgelegen schiereiland zie rechtsboven  en rechtsonder.  

Onder: De monding van de Jardie Creek, waar we hoopten over heen te kunnen rijden op weg van Exmouth naar Coral Bay . In verband met het tij was er teveel drijfzand, we mochten er door, maar wel op eigen risico, dat hebben we maar niet gedaan. Gevolg 180 km terug rijden, zo gaat dat in Australie.
 

Onder: Hier bij de Jardie Creek lopend, stonden we plotseling oog in oog met deze makker. Een struisvogel van 2 meter hoog. We hebben nu geleerd dat je je hand op moet steken, als je wilt dat hij van je af loopt ; hij is namelijk bang voor iets wat hoger is dan hij zelf.
 

Coral Bay

Onder:Wat doen deze mensen hier op dit strand van Coral Bay, geloof het of niet; ze wachten op de Red Snappers die hier hun voer komen halen. Op bepaalde tijden staat hier dan iemand met een emmertje voer. De Snappers weten dit zo langzamerhand  en komen precies op tijd voor hun maaltje. Het blijven wel wilde snappers natuurlijk.
 

Onder: Vanuit Coral Bay voeren we op een Glass Bottom Boat naar een rif, om te snorkelen en om vissen, loggerhead turtles en koraal te zien. Een spectaculaire belevenis.

Onder: We voeren naar een speciaal gebied buiten het rif en zagen daar de 1 tot 1,5 mtr grote Loggerhead turtles zwemmen.Ze leggen s’nachts hun eieren op het strand. Deze foto maakte ik door de glazen bodem van de boot.

Onder: Deze unieke foto maakte ik op de boot van een ernaast af en toe zijn kop boven het water uitstekende loggerhead schildpad; dit mooie bijna prehistorische dier is bijna 1,5 meter lang. Het is een vertederend gezicht, die koppies boven water!

Onder: Hier een zeer giftige sting ray; de schrik van elke duiker. De  bekende presentator van dierenprogramma’s; Steve Irwin werd gedood door de giftige pijl van een sting ray die met grote kracht zijn hart doorboorde. Hoewel iedereen het hier nog steeds over dit dodelijke incident heeft, zijn de Aussies niet bang voor sting rays. Je moet ze met rust laten , en dat deed Steve Irwin dus niet.
 

Onder: De zon gaat onder in het aan de Indische Oceaan gelegen Coral Bay; ik was juist op tijd om dit tafereeltje met sunsetwatchers vast te leggen.
 

Onder: We spoedden ons daarna naar het aan het strand van Coral Bay gelegen Finns Cafe, een van de beste eet tentjes waar we tot nu toe gegeten hebben; zo maar een klein strand tentje in de middle of nowhere.

Onder: Om even een indrukje te geven: men had, net als zo vaak hier, geen menuklaart. Het menu stond op een bord gekrijt. Alcohol werd er niet geschonken. Geen licence, zoals te zien is het een BYO ” bring your own” restaurant; je moet dus zelf je drank meenemen. Een goedkope oplossing !
 

Onder: Om een indruk te geven van de grootte van Australie: op deze ansichtkaart zie je dat Australie bijna net zo groot is als  heel Europa.
 

Van Broome via Port Hedland naar Karijni Nat Park

Immens uitgestrekt

We rijden enorme afstanden door de immense uitgestrekte, afgelegen en verlaten wildernis van West Australie. Het volgende teken van leven – een Roadhouse – waar je kan shoppen, tanken, eten, drinken, slapen en reparaties laten verrichten is soms wel 400 km verder op. Je komt er helemaal niets of niemand tegen. Geen tegenligger, geen afslag geen gehucht, stoplicht; helemaal niets. Toch vervelen we ons geen moment onderweg. Het is een boeiend en zeer afwisselend landschap. We kijken onze ogen uit, en sjezen – met Australische country rock op de radio – met zo’n 125 km per uur door, en zijn dus in 4 uur tijd exact 500 km verder. Over de routes laten we ons adviseren door Australiers die we ontmoeten op de Caravans parks, in de resorts of lodges waar we verblijven. Australiers, en dat viel ons meteen al op, maken heel makkelijk contact met iedereen. Ze spreken Jan en Alleman aan, bekend of niet, vragen waar je vandaan komt en vertellen vervolgens hun hele levensverhaal. Of ze lopen langs een terrasje waar jij zit te eten en vragen dan : Hey mate, how’s the food here? ” Als jij zegt oke , komen ze er ook eten. Gisteren kwam er een mijnwerker aan ons tafeltje zitten met de vraag:  “Hey man, tell me all about that camera, you got there. Nou dat werd een lang verhaal; natuurlijk ook over zijn camera’s. Zo gaat dat hier.   

Onder: Er zijn geasfalteerde highways, maar ook rijden we vaak over gravel,- of dust roads. Na een ritje van 600 km zit dan werkelijk alles onder de rode stof. Zelfs in de koelkast is een rode gloed te zien….. 

Onder: Is nou alles zo extreem hier? Kleine tank stationnetjes in de outback, of wat te denken van die raar gevormde bomen?

Landcruiser

Met onze V 8 cilinder – 4WD turbo diesel Toyota landcruiser met kenteken XRD 904 crossten we overal door,- en over heen. Gisteren hebben we – met het boekje erbij – conform de gebruiksaanwijzing,  de luchtfilters onder de motorkap eens gereinigd en de olie gecontroleerd. Alles oke. Wat een professioneel voertuig is dit, en wat een power zit er in dit “beest”. Op de steilste hellingen – je bent dan bijna bang dat ie achterover kiepert – gaat ie in zijn 4WD lage gear nog als een raket omhoog. De voorwielen moeten dan eerst met vleugelmoeren op de wielnaven aan de 4 WD gelocked worden. Er is 20 liter water aan boord, en twee brandstoftanks met elk 90 liter. Daarmee kunnen we zo’n 1100 km rijden; voordat er weer getankt moet worden. Dat is een heel groot voordeel. Je hebt hier de afgelegen outbackpompen  – blauw op de kaart aangegeven- , en de reguliere tankstations. Het verschil zit hem in de prijs. De outback fuel is 50 tot 60 dollarcent per liter duurder. Als je dus niet hoeft te tanken in de outback (wildernis) is dat veel voordeliger.

Onder Mary maakte deze foto van een rivier crossing; in het begin durfde ik bijna geen water te laten opspuiten, maar later probeer je voor de fun juist zo veel mogelijk water omhoog te krijgen

Onder: Het plaatsje Broome aan de Indische oceaan kust is een oase van luxe en westerse geneugten aan de rand van de West Australische wildernis. Een luxe Beach Resort aan het strand gelegen  – linksonder – waar we verbleven en twee avonden vele uren lang van de spectaculaire sunset en heerlijke maaltijden genoten. Grote supermarkten, waarin een dameskapper, waar Mary maar eens gebruik van maakte. Zelfs was er een klein China Town in Broome -rechtsonder – 

Onder: Broome deed ons denken aan de kust plaatsjes in Nieuw Zeeland, waar we vorig jaar drie maanden waren. Alles mooi aangelegd en verzorgd.

Onder: Tegen sunset komen van heinde en verre de mensen naar het Broome strand, ook met de auto, om de sunset hier te beleven. Helemaal rechts op de foto is het Beach resort te zien waar wij zaten te genieten. Echt een hele bijzondere belevenis. Een dynamisch spel van veranderende kleuren en licht, dat zijn weerga niet kent. Ook kan men hier tijdens sunset een rit met een kameel maken over het strand. De foto hiervan plaatste ik in de vorige bijdrage, en ook is hij in de nieuwe leader boven dit journaal te zien.

Onder: Ook vele 4 WD terrein wagens rijden het strand op om van hieruit de sunset te zien.

Onder: De zon begint met spoed te zakken; het wordt stil, je hoort alleen nog de camara’s, iedereen geniet. Deze foto maakte ik vanaf het terras van het Beach Resort.

Onder: Het gaat nu heel snel, de zon is bijna achter de horizon en de kleuren lijken elke seconde te veranderen. Met deze foto wil ik ook de groeten doen aan Jan Kiek, mijn foto maatje. Afzien Jan….. met al die foto’s…..

Onder: Snel liep ik even van ons terras en maakte er snel een fotootje van.

Onder: Toen de zon al lang verdwenen was werden de kleuren nog dieper en intenser. Een prachtig schouwspel dat nadat de zon onder ging nog wel 2,5 uur duurde.
 

ALCOHOL

Links: In de lodge van Fitzroycrossing zag ik onderstaand bord in de deur hangen. Ik moest er eigenlijk toch wel om lachen. Een door de eigenaar van het resort zelf opgesteld mini wetboek van strafrecht. Het heeft alles te doen met drankmisbruik door Aboriginals
. Aan een aanslag op de stafleden of beveiliging wordt kennelijk heel zwaar getild. Je mag dan 6 maanden niet meer de Lodge in, en als je weer naar binnen mag is dat de eerste week alleen maar van 12 tot 3 uur s’ middags.

Veel plaatsen, vooral waar grote Aboriginal communities huizen, zijn zo goed als drooggelegd. Zo kan men er in de supermarkten geen drank kopen. Bij bottleshops moet aangetoond worden dat je een auto bij je hebt om straatdrinken te voorkomen. Met alcohol licensies wordt heel zuinig omgesprongen.
 

Zo heeft bijvoorbeeld de receptie van El Questro in de Kimberleys, waar wij een “bungalow” huurden, een alcohol license, maar het restaurant niet. Als je dan in dit top restaurant een flesje wijn of bier bij je eten wilt, moet je daarvoor zelf vanuit het restaurant naar buiten en naar de receptie lopen om het te halen.

Het viel ons op dat vaak aan de rand van veel steden of dorpen hele grote borden langs de weg staan, met daarop de plaatselijke alcohol bepalingen.

In vele caravanparks, resorts of lodges mag geen alcohol verkocht worden; uiteraard neemt iedereen, ook wij,  z’n eigen alcohol mee, die mag wel gedronken worden overal.

Overigens; dat moet gezegd, hebben wij nog nergens een dronken of agressieve Aboriginal gezien. Meestal liggen ze heel vredig in parken onder een boom te slapen of zitten ze in een kring bij elkaar op de grond spelletjes te doen. Volgens Australiers die wij spraken krijgen ze allemaal bovenop hun uitkering nog een bijdrage van de diverse  ijzer en diamant mijnen omdat die gelegen zijn op de grond die eens hun eigendom was.  

Van Broome naar Karijni National Park via Port Hedland

Niet ver van de kust reden we zo’n 612 km van Broome naar Port Hedland, en beginnen nu langzamerhand de wat “koelere” gebieden van Australie te bereiken met temperaturen tussen 35 graden overdag en 23 graden s’ nachts. Onze fan hoeft s-‘nachts niet meer aan. We zijn nu in de streek Pilbara aangekomen. Het gebied waar veel ijzermijnen zijn. Het industriestadje Port Hedland is de grootste uitvoerhaven van ijzererts. Het is een grauw en grijs plaatsje waar je nog niet “dood” gevonden wil worden. Het wemelt er van de in geel blauwe overalls gestoken mijnwerkers, die werken bij mijnbedrijf multinational Rio Tinto. Een somber bestaan voor de miners, die vaak wekenlang achtereen van huis zijn. Zij verdienen hier echter heel veel geld mee; wel 100.000 tot 200.000 dollar per jaar. Volgens sommigen drijft dat de prijzen hier enorm op. In Australie worden overigens veel grondstoffen gedolven, zoals ijzer, steenkool, goud, koper, uranium, en wat te denken van diamant.  Dat brengt ons op de onderstaande foto’s

Onder: In de Kimberleys maakte ik deze luchtfoto’s van de grootste diamant mijn ter wereld. De Argyle Diamond Mine van Rio Tinto. Het is een open mijn, waarbij de diamanten van een berg worden “afgeschraapt”. De fabriek waar de eerste bewerking op de ruwe diamant wordt uitgevoerd is rechts onder de voet van de diamantberg te zien. Links – niet op de foto is een dorpje voor de miners aangelegd. Ook is er nog een vliegveld bij, waar van af de diamanten onder grote geheimhouding worden weg gevlogen naar Perth om verder bewerkt te worden.
 

Onder: Hier een close up van de diamantberg, heel goed is hierop te zien op welke wijze de berg wordt afgestruind op kostbaar diamant

Onder: Gewoon een berg tussen al die andere in, maar toch zo veel meer waard ! Een diamantberg; nu eens van de andere kant gezien.

Karijni Nat. Park

We zijn nu aangekomen in het Karijni National park met 4100 km op de teller. Het is hier heel goed weer met mooie temperaturen van rond de 35 graden en redelijk droge lucht; dus heel goed uit houden. We zijn goed gedocumenteerd en goed voorbereid, maar zoals gezegd leren we veel over Australie en de Australiers van de mensen zelf. Met name over dit prachtige in de Pilbara streek gelegen Karijni Park hebben we veel enthousiaste tips van ervaren Australiers gekregen. Ze hebben niets te veel gezegd; het is er werkelijk schitterend  
 
Onder: De Dales Gorge en watervallen in Karijni National Park

Onder: Een van de watervallen in de bovenstaande gorge; in dit koude water wordt uiteraard door velen gezwommen.