Onder: Veel mensen vragen mij wat ik zoal doe in mijn vrije tijd, en hoe het gaat met “het zwarte gat” waar ik als pensionado in gevallen zou kunnen zijn. Welnu, waarde vrienden, deze foto van Glenn Wassenbergh van De Telegraaf geeft ’t antwoord en rekent af met dat laatste; geen zwart gat, en niet vallen, maar blauwe lucht en opstijgen.

Mij was gevraagd deze week net als vorig jaar weer in de jury van de finale v/h Copernicus College songfestival uit Hoorn zitting te nemen. Dit door amateurs zeer professioneel opgezette gebeuren vond plaats in de grote zaal v/h prachtige Parktheater in Hoorn, waar we met BZN ook regelmatig optraden. Met voor mij onvermijdelijk gemengde gevoelens kijk ik dan naar die buhne, waar ik zelf zo vaak op stond. Overigens had ik meer het idee aan een vakkundig geproduceerde TV show mee te werken dan aan een talentenjacht van een school; want je ogen uitkijkend naar al dat spektakel zou je dat laatste bijna vergeten. De absolute winnaar van de avond was de 12 jarige !!!! Annelore Burggraaf die gezeten op een kruk, zichzelf begeleidend op gitaar “Sacrifice” van Anouk zong. Het was geweldig! Wij, de juryleden waren compleet van slag. Loepzuiver, met perfecte timing, een goed gedoceerd vibrato, en barstensvol emotie zong Annelore de sterren van de hemel. Meters hoge kippenvellen, en de zaal ging volledig uit zijn dak, wat een talent, dat kom je niet vaak tegen. Ik ben benieuwd wat daar van komt.

Het slopen van het Verenigingsgebouw Pius X –  dat na herbouw PX gaat heten – bij ons in de buurt, gaat onverdroten door. De eerste muren in de Tuinstraat zijn om. De bewoners van de Tuinstraat die dicht tegen “Het Gebouw” aanwonen, hebben nu tijdelijk even een riant uitzicht.

Onder: Een bijna historische luchtfoto. In het midden van het centrum van Volendam: – met witte stippellijnen omcirkeld – het inmiddels bijna gesloopte Pius X Verenigingsgebouw, dat dus eigenlijk uit meerdere gebouwen bestaat. 

Na veel politieke heisa over “wel of niet nieuwbouw”, en “welke lokatie voor de herbouw”, – er was zelfs een gemeentebestuurswissel voor nodig -,  werd besloten een nieuw PX op dezelfde lokatie te herbouwen. De omwonenden, vooral in de Tuinstraat, hebben nogal geprotesteerd tegen mogelijke schade voor hun relatief kleine huisjes, die op 6 tot 8 meter lange – houten palen gebouwd zijn. Schade ten gevolge van de sloop en de bouw door trillen, heien, ontgronding, en verlaging van het grondwaterniveau door de diepe en grote bouwput die gegraven moet worden i.v.m de kelder die onder het gebouw gepland is. Maar ook denken zij in de functionele fase last van het nieuwe PX gebouw te krijgen. Bijvoorbeeld tijdens popconcerten door geluidshinder, verkeers en parkeerhinder en vandalisme. Bovendien is men bang dat door de grote hoogte van het nieuwe gebouw het licht in hun huizen gaat doven. 

Tijdens een van de hoorzittingen, waarbij ik ook aanwezig was, stelde een buurtbewoner voor, om het nieuwe PX gebouw in zijn geheel, dus de complete bouwmassa, 2 meter naar de Zeestraat te verplaatsen, zodat de smalle Tuinstraat 2 meter breder zou worden. Een briljant idee! Want twee meter betekent voor de zeer nauwe Tuinstraat een substantiele verbreding. En niemand die er last van heeft. Alleen maar winnaars; van het ongebruikte al 30 jaar lang verwaarloosde tuintje in de Zeestraat gaat 2 meter af, en de Tuinstraat c.q Tuinsteeg, wordt na al die jaren eindelijk een normale straat. De huizen komen verder van het gebouw af, en de bewoners krijgen meer lucht, licht en ruimte en minder geluid. Zoals het hoort in deze tijd! Ook tijdens calamiteiten – de nooduitgangen van het nieuwe PX komen in de Tuinstraat – is dit voor de veiligheid een ideale oplossing. Een van de aanwezige bestuurders van het PX  stelde echter dit onbespreekbaar te vinden! Ik was benieuwd waarom. “We wijken dan van het oorspronkelijke bestemmingsplan af, waardoor een artikel 19 procedure ontstaat, en dat kost 1 jaar extra”. Ik merkte nog op dat hij zijn eigen belang dus stelde boven het belang van honderden omwonenden die er de komende pakweg 100 jaar nog zullen wonen.

Onder: Ik maakte daarop voor de bewoners een luchtfoto (L) van de buurt en verplaatste m.b.v Photoshop het PX gebouw exact 2 meter naar links in de richting van de Zeestraat(Rechterfoto). Links de oorspronkelijke situatie en rechts het gehele gebouw 2 meter naar links verplaatst. Voor het juiste beeld heb ik in de Tuinstraat tegen het PX aan – op de rechterfoto- ook alvast nieuwe parkeerplaatsen aangelegd waar al 4 auto’s in staan. 

Wat een mooie dag vandaag; het zonnetje scheen uitbundig in Volendam en het werd ruim 22 graden. Ik werd eigenlijk naar Lelystad gezogen om de lucht in te gaan tussen het bewerken en archiveren van de wereldreisfoto’s door. Maar we besloten onze kleinzoons Tim en Thijs op te halen en mee te nemen op de fiets om o.a te genieten van een lekker ijsje bij Honingh, even buiten ons dorp.

Onze kleinzoon Kees had vorige week per ongeluk zijn trui in de hete soep gekegeld en daarbij zijn hand tamelijk ernstig verbrand. Sander en Tamara moesten zelfs met hem naar de eerste hulp in het ziekenhuis in Purmerend. Kees liep de hele week met zijn hand in verband; ook j.l vrijdag nog, toen hij en zijn tweelingbroer Jan bij ons thuis een nachtje logeerden. We zijn voor het eerst met ze gaan “Uit Eten” bij de Italiaan.  Met zo’n verband om heb je toch voorrechten; zo hoefde Kees daarom niet zijn hele pizza op te eten, en was Jan daar wel een beetje jaloers op. Tijdens hun voetbalwedstrijd echter, waar we de boys zaterdagochtend naar toe brachten, wilde Kees ondanks zijn  brandhandje” wel graag in doel staan, om niet zo hard te hoeven lopen vermoed ik. Dat dan weer wel natuurlijk. We hoorden net gelukkig van schoondochter Tamara dat het weer goed gaat met Kees, hij hoeft niet meer naar het ziekenhuis terug.

We beleefden een gezellig weekend in Volendam. Met familieleden genoten we zaterdagavond van een heerlijk buffet bij Restaurant Indrapoera, en zondagmiddag zaten we met vrienden op een zonnig terras op de Volendamse dijk als toeschouwers van de zoveelste “Pieper Zeil Race”. Het was wel grappig want de boten lagen tijdens de race volkomen stil; er was geen zuchtje wind. Zelden zag ik zoveel mensen op de dijk; het leek wel kermis. Het duurde ook heel lang voor alle schepen de finish gepasseerd waren. 

Onder: De afgelopen dagen is men hier in de buurt begonnen met de sloop van het Verenigingsgebouw Pius X, waar wij als BZN een warme historische band mee hebben. Naast het allereerste optreden in het Jozef gebouw hebben wij veel van onze eerste BZN klanken in dit Volendamse Pius X gemaakt. Het gebouw met puntdak rechts op de foto is het zgn “Meidengebouw” Het kleine keldertje linksonder tussen de buitenmuren en de grijze fundering uit de hoofdzaal was de kleedkamer; recht erboven was de buhne. Op de afgezaagde balken lagen de planken waar de buhne mee gebouwd was. 

Zo was er in de zomer van 1965 een BZN optreden in het “Meidengebouw” aan de oostkant v/h gebouw, maar ik weet nog heel goed dat we er in de hoofdzaal – links op de foto – als jonge jochies mochten optreden als pauze-act bij de EVO band op een Fancy Fair, waar de vader van Gerrit Woestenburg  – eerste BZN drummer – als accordeonnist in speelde. We speelden toen een lied waar we zo veel succes mee hadden dat uiteindelijk het publiek ons niet meer van de buhne liet gaan. We moesten het maar opnieuw en opnieuw doen. Het werd een complete happening. Ik meen dat het ging om “Russian Spy and I”, van de Amsterdamse Hunters, maar zeker weet ik het nu niet. Evert Woestenburg die er ook bij was zal dit zeker nog weten.

Onder: Toen ik langs het keldertje liep bleef in toch nog even in gedachten verzonken staan kijken. “Als dat keldertje toch eens kon praten”, merkte kapper Aart op, die naast mij stond. Daar hebben de Cats, BZN, maar ook heel veel andere artiesten hun zweet afgedroogd en zich omgekleed. Hieronder is het over de volle breedte te zien.

Overigens zag ik de afgelopen dagen vele oudere Volendammers van een afstandje de sloop staan te bekijken. Waar dachten ze aan? Aan hun eerst afspraakje dat ze er maakten, of de eerste keer dat ze er iemand ten dans vroegen. Of aan de eerste keer dat ze te kermis gingen en dronken werden in “Het Gebouw”, zoals het Pius X in Volendam genoemd werd ? Veel Volendammers hebben daar een belangrijk deel van hun jeugd versleten. Aan alles komt een eind. Ik zie de PC en DS jeugd van tegenwoordig niet meer in een verenigingsgebouw samendrommen net als vroeger. Toch heeft onze politiek besloten er weer een nieuw Verenigingsgebouw te bouwen.